جاذبه های گردشگری ایران | جهانگردی

مختصات جغرافیایی:

۳۶.۵۱۲۹۲ شمالی ۵۰.۶۹۸۴۶ شرقی                                                                                                

برای دیدن عکسهای بیشتر اینجا و اینجا را کلیک کنید.

برای دیدن اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید. 

نکته مهم در مورد ارتفاع: تجربه به من ثابت کرده است که نقشه های سازمان جغرافیایی برای کوههای البرز عموما بسیار دقیق میباشند. ارنفاعات نشان داده شده در این نقشه ها با انداره گیری های GPS من مطابقت داشته اند. متاسفانه برای منطقه سیالان نقشه سازمان جغرافیایی خطاهای عمده ای دارد. این نقشه ارتفاع قله سیالان را ۴۱۲۳ متر نشان میدهد. GPS من ۴۱۹۴ متر اندازه گرفت. (نقشه روسی که خیلی هم قدیمی میباشد ۴۱۷۸ متر نشان میدهد). این نقشه همچنین هیچ اثری از قله برجسته کندیگان و قلل فرعی بین سیالان و کندیگان را ثبت نکرده است.

                                     ^{دامنه های شمالی سیالان از دشت دریاسر-قله دیده نمیشود}

سیالان قله عظیمی است که در جنوب دریای مازندران در حوالی شهر تنکابن سر بر اقراشه است. دامنه های شمالی سیالان با شیبی تند به کف دره دوهزار میرسند. در مسافت کوتاهی این دره به دریای مازندران واریز میگردد.

فاصله قله سیالان تا دریای مارندران (که ۲۵ متر پایینتر از سطح  دریاهای آزاد میباشد) فقط ۳۶ کیلومتر است. فاصله قله سیالان با نقطه ای در کف دره دوهزار به ارتفاع ۱۰۰۰ متر تنها ۱۲ کیلومتر است. یال شمالی سیالان قله ای فرعی با ارتفاع تقریبی ۴۰۵۰ متر درست میکند.                                                                            

سیالان و قلل اطراف آن سدی غیر قابل نفوذ در برابر رطوبت دریای مازندران ایجاد میکنند. دامنه ها و دره های شمالی سیالان غالبا مه گرفته میباشند. این دامنه ها تا ارتفاع ۲۲۰۰ متری از جنگلهای انبوه پوشیده شده اند. بالاتر از جنگلها-علفزارهای سرسبز و توندرای کوهستانی به دریاجه های زیبای فصلی در ارتفاع ۳۵۰۰ متر میرسند. این دریاچه ها در فصل ذوب برفها در زیر برفچالهای دامنه های شمالی قله ها بوجود می آیند.

دامنه های جنوبی سیالان به دره الموت مشرف میشوند. درختان سرو کوهی بطور پراکنده ای بر روی این دامنه ها تا ارتقاع ۲۷۰۰ متری به چشم میخورند.

به دلیل کوتاهتر بودن مسیر و ارتفاع بیشتر نقطه مبدا-سیالان معمولا از سمت جنوب صعود میگردد. نقطه شروع روستای "هنیز" (ارتفاع ۲۱۵۰ متر) میباشد. اکثر کوهنوردان ار دامنه های ریبای شمالی به دره دوهزار فرود می آیند. نقطه پایان راهپیمایی روستای "عسل محله" (ارتفاع ۱۲۵۰ متر) است.

نشانی روستاهای مبدا:

هنیز: اتوبان تهران-قزوین را به سمت قزوین دنبال میکنیم. قبل از رسیدن به قزوین از خروجی جاده "معلم کلایه/رجایی دشت" خارج میشویم. جاده به سمت شمال رقته و از تپه ها بالا میرود تا به گردنه ای ۲۳۵۰ متری میرسد و سپس با پیچهای پی در پی به کف دره شاهرود قرود می آید. از روی پل رودخانه عبور میکنیم و به رجایی دشت میرسیم. بطرف شرق پیچیده و جاده را تا معلم کلایه دنبال میکنیم. ۱۰ کیلومتر پس از معلم کلایه (پس از گذشتن از جاده ای که به قلعه حسن صباح میرود) در حوالی روستای هرانک جاده ای ای قرعی در طرف چپ (شمال) پدیدار میگردد. در این جاده پیچیده و ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر ادامه میدهیم تا به هنیر میرسیم (در خرداد ۱۳۸۵ این جاده فقط تا روستای آتان اسفالت بود).

عسل محله: از شهر تنکابن جاده دوهزار را دنبال میکنیم تا جایی به نام "کلیشم". از اینجا جاده ای خاکی را (در سمت چپ) ۷ کیلومتر رانندگی میکنیم تا به عسل محله میرسیم.

مسیر صعود از جنوب و فرود از شمال:

روستای هنیز در دامنه های غربی دره آتان رود و حدود ۲۰۰ متر بالای کف دره قرار گرفته است. از هنیز راه پاکوبی را به سمت شمال دنبال میکنیم. این مسیر کمی ارتفاع کم میکند و به جویبار کوچکی میرسد. پس از عبور از جویبار-مسیر دوری ۱۸۰ درجه میزند و به سمت جنوب ادامه می یابد و سپس به تدریج دوباره به سمت شمال برمیگردد و موازی با رودخانه آتان رود و حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر بالاتر از آن تداوم میابد. بهتر است کوهنوردان آب آشامیدنی همراه خود داشته باشند چون دسترسی به رودخانه از این مسیر دشوار میباشد. درختان پراکنده تا ارتفاع ۲۷۰۰ متری در اطراف مسیر دیده میشوند.

در ارتفاع ۲۸۵۰ متری به دره جانبی بزرگی میرسیم که در دامنه های شرقی قله منار چم قرار گرفته است. از جویبار و برفجال (اوایل تابستان) کف این دره عبور میکنیم تا به دامنه ای پوشیده از بوته های سبز رنگ (اوایل تابستان) میرسیم. پاکوب به حالتی مار پیچ وار از این دامنه بالا میرود و در ارتقاع ۳۲۰۰ متری به پناهگاه میرسد.

پس از پناهگاه -پاکوب از شیبی تند بالا میرود تا به گردنه ۳۸۷۰ متری بین قله سیالان در شرق و کندیگان در غرب میرسد. اینجا مکان خوبی برای برپایی کمپ میباشد. قلل سیالان و کندیگان به راحتی از این گردنه قابل دسترسی میباشند. بین گردنه و قله سیالان چند قله فرعی کوچک وجود دارند.

از قله سیالان به گردنه ۳۸۷۰ متری برمیگردیم و شروع به پایین رفتن از دامنه های شمالی میکنیم. پاکوب ممکن است زیر برفچالهای منطقه پنهان باشد. اگر کمی به سمت راست برویم در ارتفاع ۳۵۵۰ متری به مکان مسطحی میرسیم که دریاچه های کوچکی در ان به چشم میخورند.

ادامه مسیر به سمت پایین ما را به دامنه هایی که پوشیده از توندرای زیبای کوهستانی و رده های برف هستند میرساند.

اگر در بالاترها پاکوب را گم کرده باشیم-در ارتفاع ۲۹۰۰ متری مسیر را حتما در سمت راست دره (و ۱۰۰-۱۵۰ متر بالاتر از رودخانه) خواهیم یافت. ادامه مسیر ما را از میان علقزارهای بسیار سرسبزی عبور خواهد داد تا در ارتفاع حدود ۲۶۵۰ متری به جایی میرسیم که پاکوب ناگهان (از شمال) به سمت شرق تغییر جهت میدهد. در زیر پایمان پاکوب مسیر مارپیچ بسیار درازی را به پایین ادامه میدهد. از این مارپیچها پایین میرویم و در ارتفاع جدود ۲۲۰۰ متری وارد جنگل میشویم.

در پایین مارپیجها به رودخانه دریاسر میرسیم (ارتفاع ۱۸۵۰ متر). پاکوب در سمت راست (شرق) رودخانه امتداد میابد و وارد تنگه زیبایی میشود. پس از مدتی راهپیمایی تنگه کمی فراختر میشود. در ارتفاع ۱۸۰۰ متری به پلی میرسیم که ما را به سمت چپ (غرب) رودخانه هدایت میکند.

هرچه جلوتر میرویم تنگه فراختر میشود تا بالاخره به دشت دریاسر منتهی میشود. در منتهی الیه شمال این دشت تپه کوچکی دیده میشود. کف دشت ممکن است باتلاقی باشد. از حاشیه سمت چپ (غرب) دشت بطرف شمال پیش میرویم تا به تپه میرسیم. پاکوب را پیدا کرده و از دامنه جنوبی تپه بطرف شرق میرویم. از این مکان دامنه های شمالی سیالان کندیگان و دشت دریاسر بوضوح دیده میشوند (به عکس بزرگ بالای صفحه رجوع شود).

پاکوب به زودی بطرف شمال پیچیده و پایین میرود تا یه عسل محله میرسد.