جاذبه های گردشگری

"فرانچسكو روتللي" وزيرفرهنگ ايتاليا درمصاحبه با روزنامه‌ژاپني ماينيچي بر ضرورت داشتن روابط فرهنگي با كشور باستاني ايران تاكيد كرد.

ماينيچي روز پنجشنبه به نقل از روتللي نوشت: هر چند ايران كشوري است كه با مشكلات مختلف روبه‌رواست اما بايد گفت كه زواياي فرهنگ و سياست بايكديگر متفاوت هستند.

روتللي افزود: ايتاليا از مساله اتمي ايران نگراني جدي دارد ، اما بهتر است كه در بخش‌هاي ديگر همكاري با اين كشور انجام گيرد كه رابطه فرهنگي مي‌تواند يكي از اين زمينه‌ها باشد.

وزير فرهنگ ايتاليا گفته است كه براي افزايش درك افراد از يكديگر، درك و شناخت فرهنگ يكديگر بسيار مهم است.

روتللي در اين مصاحبه گفته است كه ايتاليا در برنامه بازسازي آثار باستاني شهر زلزله‌زده بم شركت دارد.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

در این مملکت هر کسی ساز خود رو می نوازه

به گزارش خبرنگار گردشگری خبر گزاري اقتصادي ايران ، كامبيز بابائي ، دبير كميته گردشگري ورزشي كشور ، پس از سومين جلسه كميته گردشگري ورزشي گفت :"كميته گردشگري ورزشي از زمان آغاز فعاليت خود ، با انعقاد 21 تفاهم نامه با فدراسيون ها و تعدادي تفاهمنامه علمي و ورزشي در جهت توسعه زير ساختهاي تئوريك اين كميته ، قدم برداشته است . "

درحالي كه عبدالرضا ساور ، معاون حقوقي و پارلمان سازمان تربيت بدني در اين جلسه گفت :" كميته گردشگري ورزشي بايد به جاي امضاي تفاهم نامه با فدراسيونها ، اين كار را زير نظر سازمان تربيت بدني انجام دهد .

"فدراسيون ها بدون اجازه سازمان تربيت بدني ، حق هيچ كاري را ندارند . "

وي كميته ملي المپيك را نيز با توجه به اينكه صرفأ در حوزه قهرماني فعاليت مي كند و در فدراسيونها محدود فعاليت دارد ، جامع نخواند و گفت :‌" ما شركتي را بعنوان توسعه گردشگري ورزشي كه بعنوان يك آژانس خصوصي است ، در داخل صندوق حمايت از قهرمانان ايجاد كرده ايم و بايد تمام كارهاي اجرائي را به آن بسپاريم . "

بابائي در گفتگو با خبرنگار ما گفت : " در پايان اين جلسه ، مقرر شدكارهاي اداري و سياست گذاري از طريق كميته گردشگري ورزشي اجرا مي شود . "

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

به گزارش خبرگزاري اقتصادي ايران به نقل از توسعه فناوري اطلاعات (ميراث آريا) ،روز جهاني گردشگري امسال با شعار "در هاي گردشگري به روي زنان گشوده مي شود"روز 27 سپتامبر در سريلانكا برگزار مي شود.

سازمان گردشگري در نظردارد در راستاي افزايش سطح آگاهي عمومي براي كسب فرصت هاي لازم در زمينه گردشگري زنان ،بهترين تصاوير از زنان مدير ونقش هاي كليه زنان در سطوح مختلف را بر روي اينترنت گرد آورد ،ودر پايان مراسم بزرگداشت روز گردشگري به 12 نفر از برندگان جايزه داده مي شود.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

به گزارش خبرگزاري اقتصادي ايران ـ نمايندگان مجلس به دليل كمبود وقت رديف اعتبارات اين سازمان را بررسي نكردند و با راي كلي به بودجه اعتبارات سال آينده ميراث فرهنگي بدون بررسي تصويب كردند.

براساس لايحه بودجه، بودجه جاري اين سازمان 52 ميليارد و 951 ميليون تومان است كه نسبت به سال قبل 8/3 درصد رشد داشته و در بودجه عمراني اگرچه با رشد 6/6 درصدي نسبت به سال 85 ،‌82 ميليارد و 35 ميليون تومان مقرر شده اما بودجه سال 85 نسبت به سال قبلش 28 درصد كاهش داشته است كه با در نظر گرفتن اين موارد بودجه عمراني سال 86 نسبت به سال 84 ، 22 درصد كاهش داشته است.

براساس بودجه اين سازمان به 10 موزه رقم 5 ميليارد و 700 ميليون تومان اختصاص يافته است اين در حالي است كه اين بودجه نسبت به  سال 85، 35 درصد رشد دارد.

در رديف اعتبارات اين سازمان برنامه "برنامه ريزي آموزش صنايع دستي حذف شده و به آن هيچ رقمي اختصاص نيافته است".

بر اساس برنامه‌هاي اجرايي اين سازمان براي تشويق گردشگر داخلي پيش‌بيني شده كه 61 ميليون گردشگر داخلي در سال 86 وجود دارد و براي تشويق هر يك از آنها 145 تومان اختصاص يافته است.

اين در حالي است كه در قانون بودجه 85 براي 50 ميليون گردشگر پيش‌بيني شده 160 تومان اختصاص يافته بود.

بر اساس اعلام مركز پژوهش‌هاي مجلس مشخص نيست كه اين برآورد هزينه‌ها و اثربخشي آنها چگونه تعيين شده است.

اين سازمان همچنين در بودجه 86 پيش‌بيني كرده سه ميليون گردشگر وارد ايران خواهند شد كه براي تشويق هر يك از آنها به سفر به ايران دو هزار و 900 تومان در نظر گرفته شده است.

در قانون بودجه 85 پيش‌بيني گردشگر خارجي دو ميليون و 600 هزار نفر بوده و براي هر نفر سه هزار و 27 تومان در نظر گرفته شده با وجود اخطار مركز پژوهشهاي مجلس مبني بر اينكه در برنامه گردشگري اين سازمان معيار برآوردها و نحوه عملكرد مشخص نيست و سيستم حسابداري قيمت تمام شده دائر نشده نمايندگان مجلس بدون بررسي اين جزئيات اعتبارات را تصويب كردند

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

تابستان كه مي‌شود بسياري از ايراني‌ها هوس سفر به شمال و سپردن گرما به خنكاي آب خزر را دارند. به گونه‌اي كه اكنون شمال ايران از اين رهاورد تبديل به پيك مسافرتي كشور شده و دست اندكاران را بر آن داشته تا با اجرايي كردن 16 طرح دريا گام‌هايي را براي سالم‌سازي سواحل و توسعه توريسم دريا در بزرگترين درياچه درون خشکي کره زمين که در آسياي غربي و شمال ايران قرار گرفته، آغاز كنند. اين در حاليست كه تاكنون اطلاعات مناسبي از جاذبه هاي اين درياچه در ابعاد ملي و جهاني براي گردشگران ارايه نشده است.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) جمهوري‌هاي قزاقستان، ترکمنستان، آذربايجان، فدراتيو روسيه و جمهوري اسلامي ايران در کرانه‌هاي اين دريا قرار گرفته‌اند که از اين ميان کرانه‌هاي جنوب، جنوب شرقي و جنوب غربي آن جزء واحدهاي جغرافيايي گيلان، مازندران و گلستان محسوب مي‌شود.

درياي مازندران داراي شرايط آب و هوايي گوناگون است. شمال آن تحت تاثير اقليم قاره‌اي در زون حرارتي کم حرارت است، در حالي که کرانه‌هاي جنوبي دريا با تابستانهاي گرم و خشک و زمستانهاي ملايم و مرطوب آب و هوايي مديترانه‌اي دارد.

ميانگين درجه حرارت ساليانه از دهم تير الي دهم شهريور در سطح آب 24 تا 26 درجه سانتي گراد بوده و در ماههاي زمستان ميانگين درجه حرارت از 10 الي 12 در نوسان است.

ميزان بارندگي در ازاي کرانه هاي غربي 400 ميلي متر کرانه هاي شرقي 100 ميلي متر و کرانه هاي جنوب و جنوب غربي 1400 ميلي متر است بدين ترتيب مي توان ميانگين بارندگي سالانه بر روي کل پهنه درياي خزر را معادل 200 ميلي متر تخمين زد.

پوشش گياهي درياي خزر از گياهان آبي و گلدار تشکيل شده است. ميزان نمک آب اين دريا و عدم پيوند آن با درياهاي آزاد باعث شده گياهان کفزي درياي خزر از نظر گونه هاي تشکيل دهنده نسبت به آبگيرهاي عادي جهان بسيار فقيرتر باشد. در اين دريا پانصد و هفتاد و پنج گونه گياه شناخته شده که از بين آنها پنج گونه گياه آلي و دويست و پنج گونه جلبکهايي هستند که در کف دريا زندگي مي کنند. سالانه حدود دو هزار تن گياه دريايي از اين درياچه گردآوري مي شود.

جوامع جانوري درياي خزر در طول تاريخ زمين شناختي خود دستخوش دگرگوني هاي بسياري شده اند و بيشتر آنها بازماندگان جانوران درياهاي دوران سوم زمين شناختي هستند. عليرغم وجود زيستگاهها و شرايط مشابه جوامع جانوري درياي خزر در مقايسه با درياي سياه بسيار ضعيف شده و تنها چهل درصد تعداد گونه ها در آن وجود دارد که تقريبا نصف گونه ها بوده و بيشتر از دو سوم آنها تنها در اين دريا و حوزه درياي سياه- آرال يافت مي شود.

مجموعا در اين دريا هزار و سيصد و سي و دو گونه جانوري زندگي مي کنند که هشتصد و پنجاه گونه آن ماهي و جانور دريايي است که از آن ميان صد و دوازده گونه مهره دار هستند و تنها جانور پستاندار آن فک درياي خزر است که به علت شکار بي رويه در معرض خطر انقراض قرار دارد.

آبهاي ساحلي و آزاد درياي خزر پناهگاه صدها گونه از پرندگان ساحلي، مرغابي و پرندگان دريايي است و اين نواحي براي پرندگان مهاجر به منزله توقفگاه بين راهي مي باشد همچنين در اين دريا صد و بيست و شش گونه و زير گونه ماهي وجود دارد که ماهي سفيد، سوف، آزاد، اوزون برون، فيل ماهي، اردک ماهي، کپور، کفال، کلمه، اسبله، کيلکا و کولي از مهمترين ماهيان درياي خزر هستند که از اهميت شيلاتي برخوردارند.

در بخش جنوبي درياي خزر در کرانه هاي ايران پنجاه صيدگاه يا بندر ماهيگيري وجود دارد که بيست و سه صيدگاه در کرانه هاي گيلان، هيجده صيدگاه در کرانه هاي مازندران و نه صيدگاه در کرانه هاي گلستان قرار دارند.

مجموعه امتيازات درياي خزر، از آن اکوسيستمي ساخته که در زندگي اقتصادي مردم کرانه هاي خود نقش انکار ناپذيري ايفا مي کند.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

تاريخچه استان در يک نگاه:

استان کهگيلويه و بويراحمد در سال 1342 به دلايل سياسي پديد آمد اما به اندازه تاريخ ايران قدمت ديرينه دارد. اگر چه باستان شناسان دقيقا به سابقه آن اشاره نداشته و ليکن به دليل قرار گرفتن در شرق تمدن عيلامي تپه هاي باستاني اين استان با توجه به سفالهاي بدست آمده از جمله تپه ده وه در شهرستان گچساران قدمتي برابر به هزاره سوم پيش از ميلاد را نشان مي دهد. اين استان در دوره عيلامي جزء انزان شرقي بوده است که با آمدن پارسها به اين نواحي و قدرت گرفتن شاهان اوليه هخامنشي خاستگاه تمدن هخامنشي نيز محسوب مي گردد. وجود کوههاي زياد و مراتع مناسب پرورش اسب و احشام و نيز پايه پلهاي هخامنشي در کنار روستاي پاتاوه اين موضوع را تاييد مي کند. اين استان از دربند هاي پارس بوده که اسکندر را در آنجا به زحمت انداختند. پس از هخامنشيان با روي کار آمدن سلوکيها اين استان که با ولايت پارس يکي بوده اولين شورشيان عليه سلطه سلوکيها هستند. به طوري که در حکومت آنتيوخوس اول مستقل شد. پس از استقلال برخي نواحي ديگر ايران و روي کار آمدن اشکانيان قوم مقتدري در اين استان که بخشي از استان خوزستان و فارس و استان اصفهان مي باشد حکومتي محلي را بنيان گذاشتند. اين قوم که اليمايي ناميده مي شود و در برخي کتب خارجي به الومايس مشهور است از خود تمدن داشتند که نقوش برجسته تنگ سروک واقع در بخش ليکک شهرستان کهگيلويه نشاندهنده ان تمدن عظيم است.

پس در دوره ساساني اين استان جزء کوره شاپور بوده و آثار فراواني از دوره ساساني در اين استان باقي مانده. وجود يک راه باستاني که بيشاپور را به شوش و تيسفون متصل مي کرده اهميت استان را به لحاظ ارتباطات و نيز وجود کوه ها و مراتع و دشتهاي مناسب کشاورزي اهميت آن را دوچندان مي نمود. به طوري که تعداد زيادي از بناهاي استان مربوط به اين دوره مي باشد. چنانچه به خاطر آوريم که خاستگاه تمدن ساساني ، فارس باستاني مي باشد که کهگيلويه و بويراحمد نيز بخشي از آن فارس باستاني بود ، اهميت اين استان و تاريخ آن را روشنتر مي نمايد. پس از آمدن اسلام و تخسير ايران اين استان همزمان با تصرف پارس به تصرف اعراب درآمد و پيام اسلام را دريافت اما ديري نگذشت که اعراب خلافت را به سلطنت تبديل کردند مردم اين استان همچون جاهاي ديگر به مذهب تشيع گرويدند به طوري که هم اکنون اکثر توده اين مردم داراي اين مذهب هستند.  اين موضوع را حضور حکومت ديلميان در اين استان تشديد مي کرد چرا که به روايت تاريخ ديلميان داراي مذهب تشيع بوده و اين نواحي را از مکانهاي خوبي براي تبليغ و نيز پايگاه قدرت خود مي دانستند.  پس از آن در دوران سلجوقي به عنوان بخشي از سرزمينهاي اتابکان لر درآمد و در حمله مغول مقاومت هايي نشان داد. در دوره صفويه راه ارتباطي اصفهان به بنادر جنوبي از اين استان مي گذشته يعني همان راهي که ناصرخسرو قبلا طي کرده بود ، در اين دوره احيا شد.

شهر تاريخي دهدشت در دوره صفويه حوادث زيادي را پشت سر گذاشت. آثار بر جاي مانده از اين شهر با وسعت زيادي نشانگر دوران افت و خيز خود مي باشد. پس از آن اين استان در دوران افشاريه و زنديه نقش بسزايي را ايفا کرده بطوريکه همکاري اقوام و طوايف در اين استان با حاکم زنديه ايران را تجزيه قطعي رهانيد. پس از آن در دوران قاجاريه اين استان نيز از اهميت خاصي برخوردار بوده و فرامين ناصرالدين شاه که در تنگ پيرزال در کتيبه اي نگاشته شده حکايت از اين اهميت مي کند. سرانجام در دوران پهلوي قيامهاي مردمي اين استان عليه حکومتهاي وقت نشان از ظلم ستيزي حکام داشته است.

-------------------------------------------------------------------------------------

 نقوش برجسته تنگ سروک:

اين نقوش در فاصله 50 کيلومتري شمال بهبهان ، بخش ليکک شهرستان کهگيلويه قرار دارد و قدمت آن به 299 ميلادي يعني به دوره اشکاني مي رسد و منسوب به شاهزادگان اليمائي است.

نقوش برجسته تنگ سروک در سال 1841 ميلادي به وسيله «آقاي بارون دبود» (سياح روسي) تشخيص داده شد و براي اولين بارآقاي الستين در کتاب موسوم به جاده هاي قديم ايران غربي منتشر شد. از تاريخ 1952 آقاي هنينگ اين نقوش و کتيبه هاي آن را با دقت مورد مطالعه قرار داد. نقش تنگ سروک که بر صخره اي در يک دره بلند از پايه هاي زاگرس در شهرستان کهگيلويه تراشيده شده ، به يک شاهزاده اليمائيد که يک شاهزاده نشين تابع اشکانيان بوده منسوب است. در تنگ سروک حداقل چهار مجموعه نقش برجسته موجود در سنگي که از کوه جدا شده و به شرح زير مي باشد:

الف ) اولين نقش دو نفر را در حال ايستاده نشان مي دهد که هر دو قبا و شلواري به سبک لباسهاي عهد اشکاني پوشيده اند. نماي شرقي اين تخته سنگ شخصي را نشان مي دهد که روي تختي دراز کشيده در حدود 600 متر دورتر در مجموعه اي از نقوش برجسته ديگري است که احتمالا قسمت اصلي اين مجالس را نشان مي دهد.

ب ) روی نمای غربی تخته سنگ اولی ، نقوش در سه ردیف دیده می شود که در نقوش دیگر بهتر محفوظ مانده اند. در ردیف بالا از قسمت چپ ابتدا فردی که شاید شاه باشد روی تختی نشسته در طرفین او اشخاصی ایستاده اند ، در نقش وسط سواری به شیری حمله کرده است و در بالای او کتیبه ای به خط پهلوی اشکانی دیده می شود. در ردیف پایین مردی  با یک شیر در حال جنگ است. در طرف شمال غربی این تخته سنگ یک نفر روحانی در کنار آتشدانی ایستاده و آتشدان روی سکوی سه طبقه ای قرار دارد. روی طبقه زیرین این سکو کتیبه ای به خط پهلوی اشکانی است. روی نمای شمالی آن نیز مجلسی در دو طبقه نمایانده شده است. در طبقه بالا مردی خوابیده و تاجی در دست دارد و بر روی دست چپ خود لمیده است و در سمت چپ این شخص سه سرباز نیزه به دست دارند و در لابلای آنها سه خط به زبان پهلوی اشکانی نوشته شده است. در طبقه زیرین شبیه سه نفر نمایان است که کمی پاک شده است.

ج) به فاصله کمی در طرف شمال این تخته سنگ نقش برجسته دیگری است که روی نمای جنوبی آن یک اسب سوار نشان داده شده است.

د) در حدود شش متر دورتر یک تخته سنگ دیده می شود مه از کوه بیرون آمده و روی آن مجالس مذهبی مانند ، اشخاصی که در کنار آتشدان نقش شده است دیده می شود.

هنینگ زمان این نقوش را در حدود آخرین ربع قرن دوم میلادی یا اوایل قرن سوم می داند.

شاهزاده ای به صورت سواری مصور شده است که شیری را می کشد و یا با دشمنی جنگ تن به تن می کند و این برای اجتماعی که بر چشت اسب زندگی می کنند تصویری مطلوب است. در جای دیگر همان شاهزاده دیده می شود که ایستاده و بزرگتر از اشخاص دیگر در صحنه است و شاهزاده ای را به تخت می نشاند ، بعد در برابر یک قربانگاه که به شکل تخته سنگ مخروطی شکل است و دیهیمی روی آن قرار دارد به ستایش ایستاده است. سپس در طرف چپ قربانگاه بر روی یک تخت که بر پایه سه عقاب قرار دارد به طرز ایرانیان نشسته و دست راست خود را با حلقه مظهر قدرت به سوی دو تن از سران تابع خود گسترده است. کمی دورتر مجلسی است که در آن یک ایزد به شاهزاده ای مقام می بخشد و پس از آن صحنه جنگ یک شاه که بر اسبی سوار استو خود و الستین زره بر تن دیده می شود که با نیزه خود به دشمن حمله می کند.

-------------------------------------------------------------------------------------

ستونهای سنگی دوگور دوپا:

این ستونها در شهرستان گچساران ، روستای شوش از توابع بخش باشت قرار دارد و متعلق به دوران ساسانی است.در مسیر راه باستانی بیشاپور به شوش و تیسفون در کنار جاده فعلی گچساران روستای شوش قرار دارد که بر روی تپه ای بلند آثار دو ستون مشاهده می شود. اکثرا بر این عقیده اند که این آثار متعلق به آتش دانهایی است که جهت نمایاندن راه به کاروانیان مورد استفاده قرار می گرفته اند لیکن با توجه به تحقیقات به عمل آمده گمان می رور که با توجه به آیین تدفین مردگان در دوره ساسانی این ستونها خمره هایی را که مردگان را در آنها قرار می داده اند نگه می داشته تا خاک را آلوده نکنند یعنی در واقع نوعی قبور خمره ای بوده اند که با گورهای خمره ای در تنگ کرم و گور های خمره ای در کوه حسین که بر فراز نقش بهرام در نقش رستم قرار دارد قابل مقایسه است بطوریکه این ستونها در بالای خود دارای یک حفره جهت نگهداری خمره بوده است.

-------------------------------------------------------------------------------------

  شهر قدیمی دهدشت:

حمام - کاروانسرا - امام زاده ها - بافت تاریخی شهر دهدشت

این مجموعه در شهر دهدشت ، مرکز شهرستان کهگیلویه واقع شده است.این محدوده تاریخی با وسعت 40 هکتار سابقه ای طولانی در تاریخ دارد که دست کم توسعه آن به دوران صفویه بر می گردد. این شهر که روزگاری پر رونق را پشت سر گذاشته دارای برج و بارو و ارگ بوده که هم اکنون بخش هایی از آن باقی مانده است. نگاهی به جغرافیای محل نشان می دهد که این شهر به واسطه قرار گرفتن بر سر راه پایتخت صفویان به بنادر جنوبی و نیز نزدیکی به شهر ارجان یا بهبهان کنونی نقش موثری در اقتصاد بخصوص تجارت آن زمان ایفا می کرده است. به طوریکه هم اکنون با توجه به پیشرفتهای تکنولوژیکی مسیر راههای اصلی در دست احداث از این شهر می گذرد. شهر دارای آب و هوای گرمسیری است و معماری آن نیز از معماری صفوی الهلم گرفته است. وفور سنگ گچ در محل سبب استفاده فراوان از این ماده شده است. گچبریها و طاق و قوسها و گره بندیهای بسیار زیبا هنوز جان و نفس تازه ای به شهر می دهد بطوریکه اکثر متاخرین به رشته تحریر درآورده اند از دهدشت نام چندانی برده نشده لیکن متقدمین بخصوص سفرنامه نویسان و جغرافیدانان غرب از شهری به نام « جومه» یاد کرده اند که با بنای شهر دهدشت قابل مقایسه بود و تصور می شود دهدشت همان شهر جمه باشد.

-------------------------------------------------------------------------------------

                             شهرستان بويراحمد

اين شهرستان در شمال شرقی استان واقع شده و مرکز آن شهر ياسوج می باشد. قبل از ايجاد شهر ياسوج در حدود ۶ کيلومتری آن ، يک شهرقديمی به نام ( تل خسرو) قرار داشت که زمانی مرکز نفوذ خوانين بويراحمد عليا بوده است. اينک به جز تپه های پراکنده و يک روستا ، اثری ديگر از آن باقی نمانده است.
تل خسرو متجاوز از دو هزار سال قدمت دارد. ليکن احداث ابنيه معاصر در پيرامون آن بعد از سال ۱۳۰۹ شمسی شروع شده و تا سال ۱۳۲۳ ادامه يافت و پس از آن متروک شده است.
شهرستان بويراحمد از ناحيه شمال به شهرستانهای دنا ، لردگان ( چهارمحال و بختياری) ، از شرق به شهرستان اقليد(استان فارس) ، جنوب شرقی به شهرستان سپيدان( استان فارس) و از جنوب به شهرستان ممسنی ( استان فارس) و از غرب به شهرستان کهگيلويه محدود می گردد.
شهرستان بويراحمد در منطقه اقليم سردسيری واقع شده و دارای هوای معتدل متمايل به سرد است. در اين ناحيه ميزان بارش برف و باران زياد می باشد و به علت بارش فراوان برف و باران و پوشيده شدن ارتفاعات از برف برای مدت مديدی از سال ، از منابع آب کافی برخوردار می باشد. عمده ترين منابع آبی شهرستان بويراحمد رودخانه بشار و رودخانه دشت روم است که رودخانه بشار از ارتفاعات جنوب شرقی و شمال شرقی شهر ياسوج سرچشمه گرفته و از کنار شهر ياسوج گذشته و در ناحيه شمال غربی پس از ادغام با رودخانه کبکيان و خرسان به سمت جنوب غربی ادامه مسير داده و در نهايت در مرز استان با استان چهار محال و بختياری به رودخانه کارون میپيوندد.
رودخانه کبکيان ( دشتروم) از کوههای اطراف منطقه سرگچينه و سپيدار در ۲۰ کيلومتری جنوب ياسوج سرچشمه گرفته و در ادامه با دريافت آب چشمه ها و نهرهايی در مسير خود ، در نزديکی بخش کبکيان و در منطقه ای به نام دروهان به رودخانه بشار می پيوندد.
مهمترين ارتفاعات اين شهرستان که تمامی آنها رشته کوههای زاگرس را تشکيل می دهند عبارتند از : چال کلاغ ، کوه هجال ، کوه آب نهر ، دومازه ، وزگ ، دوپشته ، پازنان ، کالوس ، کاچيان ، شير کش و تامر.
شهر نوپای ياسوج ( مرکز استان ) در دهانه انبری صخره های زاگرس بزرگ و بر دامنه دنای هميشه سفيد پوش ، در لابلای جنگلهای تنومند و سرسبز بلوط قرار گرفته است. اين شهر در سال ۱۳۴۴ در کنار رودخانه بشار بنا گرديده و در آن سال تنها دارای يک خيابان اصلی بوده. امروز از گسترش و توسعه زيادی برخوردار گرديده است. بطوری که هم اينک بالغ بر ۲۴ کيلومتر مربع وسعت دارد و جمعيت آن امروزه بالغ بر ۱2۰۰۰۰ نفر تخمين زده می شود که عمدتا از ايل بزرگ بويراحمد و دارای گويش لری هستند.

-------------------------------------------------------------------------------------

                               تاريخچه شهر ياسوج:

در دهانه انبری صخره های زاگرس بزرگ و بر دامنه دنای هميشه سفيد پر برف , در لابلای  جنگلهای تنومند و سرسبز بلوط و بن و کيکم شهر ياسوج قرار گرفته است . اين شهر که نامِ  محلی آن ياسيج و مرکز استان کهگيلويه و بوير احمد است و در سال 1344 احداث گرديده و قبل از ايجاد شهر ياسوج در حدود شش کيلومتری جنوب شرقی آن شهرک قديمیِ تل خسرو , قرار داشته که زمانی مرکز طوايف باستانیِ بازرنگان بوده است  و سابقه تاريخی آن متجاوز از دو هزار سال می باشد .  اين شهرک قديمی در سال 1309 دوباره بازسازی و در سال 1323 مجدداً متروکه گرديد که به جز تپه ای خاک از آن اثر ديگری باقی نمانده است . شهر نوپای ياسوج درکنار رودخانه بشار در آغوش تپه های متعدد در ارتفاع 1870 متری از سطح دريا قرار گرفته , اين شهر که در سال 1344 فقط دارای يک خيابان اصلی بود , امروزه از گسترش و توسعه زيادی برخودار می باشد .  در فصل زمستان برف زيادی در اين شهر مي بارد و اکثر نقاط و ارتفاعات اطراف آن برای مدتی طولانی پوشيده از برف باقی می ماند . که اين فرصت بسيار خوبی برای دوستداران ورزشهای کوهستانی بخصوص اسکی می باشد تا بخوبی از آن استفاده کنند .  شهر ياسوج تاکنون بالغ بر 18 کيلومتر وسعت يافته است , يکی از مهمترين دلايل اين توسعه مرکزيت اداری و سياسی اين شهر می باشد که از سال 1342 مرکز فرمانداری کل کهگيلويه و بوير احمد بوده و سپس در سال 1355 به مرکزيت کل استان ارتقاء يافته است  .

-------------------------------------------------------------------------------------

                       دنابا ارزشترین میراث طبیعی كشور:

ایران سرزمینی كوهستانی و كهگیلویه و بویر احمد كوهستانی‌ترین استان كشور است. سلسله كوه‌های زاگرس كه مانند دیواری عظیم از آذربایجان در امتداد مرزهای غربی به سمت جنوب كشیده شده و سپس به موازات خلیج فارس تا تنگه هرمز امتداد دارد، یكی از عظیم‌ترین پدیده‌های طبیعی كشورمان می‌باشد. بلند‌ترین قلعه‌های زاگرس در كهكیلویه و بویر احمد قرار دارند.

كوه‌های بلند زیباترین، تماشائی‌ترین و با هیبت‌ترین تجلی دستگاه آفرینش به شمار می‌روند كوهستان‌ها همواره جایگاه وحی و نخستین منبع الهام برای زندگی بشری بوده‌اند.بسیاری از تمدن‌های پر مایه و ماندگار در میان مردم كوهستان پا گرفته است.در كشور ما نیز تمدن‌های ایلام، ماد، هخامنشی و ساسانی در كوه‌های زاگرس تولد یافته‌اند.

بخش اعظم مردم ایران در نواحی كوهستانی و یا كنار رودهایی از این كوه‌ها سرچشمه می‌گیرند، به سر می‌برند. زندگی مردم كشورمان وابسته به كوهستان‌ها است و به همین دلیل باید توجه عمیقی نسبت به نواحی كوهستانی كشورمان داشته باشیم.

با افزایش ارتفاع در اكو سیستم‌های كوهستانی، بر شدت انوار ماوراء بنفش، گاما و دیگر انوار موج كوتاه و همچنین بر شدت وزش بادها افزوده، ولی از فشار و حرارت هوا كاسته می‌شود. افزایش ارتفاع در كوهستان، آب و هوا و شرایط اقلیمی متفاوت باعث به وجود آمدن انواع خاك‌ها و رویش گیاهان مختلف در دامنه‌ها و شیب‌های گوناگونی می‌شود و كاملاً روشن است كه شرایط اقلیمی، خاك و پوشش گیاهی متنوع، حیات وحش گوناگونی را در خود پرورش می‌دهد. این نوع تنوع اقلیمی، گیاهی و جانوری در كوه‌های بلندتر به مراتب افزون‌تر می‌شود ویژگی كوهستان در همین است.

در زاگرس، كوه‌ها به صورت رشته‌های موازی قرار گرفته و از جنوب به شمال به ارتفاع آنها افزوده می‌گردد.

وقتی از فراز قله‌ای در جنوب استان به سمت شمال نگاه كنیم، چندین ردیف سلسله كوه‌های پوشید از جنگل بلوط را می‌بینیم كه پی در پی و پشت سر هم به رنگهای سبز و بنفش و ارغوانی، اسرار انگیز و خیال انگیز، مانند سدی غیر قابل گذر در برابر ما ایستاده‌اند. بالاتر از همه این كوه‌ها و در میان آسمان، قله‌های بلند و سرفراز دنا- پوشیده از برف و از فاصله بسیار دور دیده می‌شوند.

عظمت و هیبت دنا به حدی است كه از دور نیز بر جان آدمی تأثیر می‌گذارد به نحوی كه برای مدت طولانی نمی‌توان چشم‌ها را از تماشای مناظر آن به سویی دیگر برگرداند.

كوه‌های دنا، اوج چین خوردگی زاگرس است. دنا یك قله تنها نیست. دنا رشته كوه مرتفعی است به طول 50 كیلومتر كه بیش از چهل قله بلندتر از چهار هزار متر در آن دیده می‌شود. بلندترین این قله‌ها با نام «سه قپ بیژن» 4435 متر ارتفاع دارد. بلندی یال این رشته كوه چهار هزار متر است وقتی كوهنوردان به این یال می‌رسند به راحتی می‌توانند در یكی دو روز چندین قله بلندتر از چهار هزار متر را زیارت كنند. ارتفاع این یال در گردنه بیژن كه تقریباً در وسط رشته كوه دنا است به 3200 متر كاهش می‌یابد. گذر از جاده جیب‌رو گردنه بیژن تنها در تابستان ممكن است دامنه‌های شمالی كوه دنا در بیشتر طول سال از برف پوشیده است.

ویژگی‌های طبیعی: منطقه حفاظت شده دنا ناحیه‌ای كاملاً كوهستانی است. اختلاف ارتفاع بلندترین و كم ارتفاع ترین نقاط منطقه به بیش از سه هزار متر بالغ می‌شود. چنین اختلاف ارتفاعی با وجود قله‌های بلند، دیوارهای عظیم و دره‌های عمیق ممكن گردیده است.

مرز شرقی دنا را گردنه بیژن و مرزهای شمالی، غربی و جنوبی آن را دو رودخانه ماربر و بشار مشخص می‌كنند. رود ماربر كه- در شمال دنا از شرق به غرب جاری است- با گذشتن از روستا و تنگ خرسان به رود خرسان تغییر نام داده و بعد از روستای میمند با تغییر جهت ناگهانی، به سمت جنوب پیچیده و پس از بریدن و گذشتن از تنگه‌ای باریك و عمیق و جنگلی، به رودخانه بشار می‌پیوندد كه در جنوب دنا از شرق به غرب جاریست.

رود پر آب حاصل از به هم پیوستن خرسان و بشار- كه یكی از مهمترین سر شاخه‌های كارون است- با نام خرسان به سمت غرب جریان می‌یابد. محلی كه دو رود خرسان و بشار به هم می‌پیوندند، منطقه‌ای جنگلی و بسیار زیباست ارتفاع این محل- كه پایین‌ترین نقطه منطقه حفاظت شده می‌باشد- 1300 متر است در حاشیه رودخانه‌های بشار و خرسان كه از جنگل بلوط پوشیده است گاهی دشتهای باریك و كوچكی قرار دارند كه در آنها برنجكاری مختصری صورت می‌گیرد، در حالیكه از قله‌های بلند بالای سرشان از برف پوشیده است.

در دامنه‌های دنا، دره‌های متعددی وجود دارد كه پر از چشمه‌های كوچك و بزرگ است بسیاری از این چشمه‌ها از زیر برف می‌جوشند و از دامنه‌های پر شیب دنا، كف آلود و پر شتاب سرازیر می‌شوند، از صخره‌های بلند فرو می‌ریزند، به هم می‌پیوندند و رودخانه‌های سرد، شیرین و زلال بشار و خرسان را تشكیل می‌دهند.

پوشش گیاهی دنا: در دامنه‌های جنوبی- تا ارتفاع 2500 متر- جنگل بلوط همه جا را پوشانده است در میان این درختان- در نواحی و ارتفاعات مختلف- گونه‌های جنگلی دیگری نظیر بنه، كیكم، ارژن، زالزلك، شن و انواع بادام كوهی نیز دیده می‌شود ولی تسلط كامل با بلوط است.

در ارتفاع بالاتر از 2500 متر، جنگل بلوط تمام شده و درختچه‌های ارژن، شن و انواع گون‌ها و درختان سرو كوهی ملاحظه می‌گردند از ارتفاع 3500 متر به بالا درخت و درختچه‌ نیز در دنا نمی‌روید و انواع گون‌ها و گیاهان علفی و پونه‌ای سطح زمین را- هرجا كه خاك باشد- می‌پوشانند.

از ارتفاع 4000 متر به بالا، بوته‌ها هم ناپدید می‌شوند ام‍ّا گیاهان كوچك و زیبایی خودشان را در پناه سنگ‌ها و شكاف صخره‌ها از فشار بادهای پرشتاب مصون نگه می‌دارند. برخی از این گیاهان در اوایل تابستان گل‌های ریز، رنگین و بسیار زیبایی به بار می‌آورند.

خالی بودن ارتفاعات دنا از گیاه، چندان باعث نگرانی نمی‌شود، چرا كه در قله‌ها آنچنان چشم انداز وسیع و بیكرانی در برابر چشم گشوده می‌شود كه كمتر كسی به پایین نگاه می‌كند وقتی آدمی به قله دنا می‌رسد، گویی به بام جنوب ایران راه یافته است.

در قله‌ها به دلیل یخبندان طولانی، حضور برف سال قبل تا تابستان و آغاز بارش برف در پائیز، گیاهان فرصت بسیار كوتاهی برای رشد و تكثیر دارند. عمر گلها در قله كوتاه است.

جز در فصل زمستان، در منطقه حفاظت شده دنا، همیشه انواعی از گل‌ها مشاهده می‌شوند.بعضی از گل‌های لاله كه در دنا می‌رویند ویژه این منطقه بوده و در جای دیگر دیده نمی‌شوند. گل بسیار زیبای لاله بیشه‌زار، یكی از این گل‌ها است.

دامنه شمالی دنا- جز در نواحی خرسان- فاقد پوشش جنگلی است ولی چمنزارهای وسیع و مراتع بسیار خوبی در این دامنه گسترده‌اند. شمال دنا ییلاق ایل قشقایی است.

وفور و تنوع گل در دنا پرورش زنبور عسل- كه در منطقه متداول است- می‌تواند رونق بسزایی دهد بسیاری از زنبور داران استان‌های همجوار در فصل‌های بهار و تابستان، كندویشان را به جوار دنا می‌آورند. عسل دنا طعم غریبی دارد.

حیات وحش دنا: حیات وحش دنا معرف سیمای جانوری زاگرس است. خرس‌های قهوه‌ای بزرگ، كبك‌های عظیم‌الجثه دری، انواع عقابها و كركس‌ها، پلنگ، گرگ، انواع گربه‌های وحشی- به ویژه گربه وحشی سیاه گوش كه تا كنون تصور می‌شد تنها در البرز زندگی می‌‌كند- همه را در دنا می‌توان مشاهده نمود. در منطقه حفاظت شده دنا، امكان دیدن پرنده بسیار زیبا و نادر هما- با پرواز آرام و پر شكوهش- بیش از هر جای دیگر است. هما در پرتگاه‌های بسیار بلند آشیانه می‌سازد. جانورانی مانند سمور، راسو و سنجاب ایرانی- كه از زیباترین سنجاب‌های جهان است و در احیای جنگل بلوط نقش اكولوژیك بسیار مؤثری دارد- به وفور در دنا دیده می‌شوند.

پرندگانی از قبیل شاهین، بحری، كبك، سنگ چشم، كمر كولی، انواع چكاوكها و سهره‌ها در دامنه‌های دنا زندگی می‌كنند. تعداد كبك دری در قله دنا بسیار زیاد است. گله‌های بیش از ده تایی كبك دری در طول یك روز راه‌پیمایی بارها دیده می‌شوند. شنیدن صدای دلنواز این پرندگان در دنا- بیش از هر موسیقی و آهنگی- روح آدمی را صیقل می‌دهد.

در طول سه سالی كه از حفاظت دنا می‌گذرد جمعیت جانوران دنا افزایش یافته است. اكنون در دنا برای دیدن خرس و بز و یازن نیازی به دوربین چشمی نیست.هما نادرترین پرنده جهان، در پرتگاه‌های دنا آشیانه می‌سازد.

ارزش‌های دنا: برخی از نقاط كره زمین به دلایل زمین شناسی، اقلیمی، تنوع گیاهی و جانوری و تنوع چشم انداز، از چنان ارزشی برخوردار‌اند كه هر نوع بهره‌برداری از آن جز حفاظت، تماشا و تحقیق، جنایت محسوب می‌شود دنا یكی از معدود نقاط با ارزش جهان است. زاگرس پدیده زمین شناختی كاملاً ویژه‌ای است. كه همه ارزشهای آن به درستی شناخته نشده است زاگرس در سطح جهانی مورد توجه و علاقه شدید دانشمندان و اكولوژیست‌ های كنجكاو قرار دارد این علاقه جهانی سال به سال بیشتر می‌شود. از طرف مراكز علمی و تحقیقاتی بین‌المللی در مورد حفاظت از همه پدیده‌های زمین شناختی، گیاهی و جانوری آن توصیه‌ها و پیشنهادهای مكرری در نشریات سازمان ملل به عمل آمده است. حفاظت مطلوب از منطقه حفاظت شده دنا برای كشورمان در سطح جهانی، حیثیت بالایی خواهد آورد.در سطح ملی نیز، كوه‌های دنا از نظر ورزشی، آموزشی و علمی، وسیعاً مورد توجه قرار دارند. دیدن دنا و رسید به قله‌های آن آرزوی هر كوهنوردی است.دنا سرچشمه بسیاری از رودخانه‌های بزرگ و سودمند كشورمان است. این كوه‌ها به عنوان ذخایر منابع آب، نقش تعیین كننده‌ای در سرنوشت كشورمان دارند.

وسعت و تنوع گیاهان جنگلی، مرتعی، دارویی،، خوراكی و زینتی دنا سرمایه ژنتیكی بسیار با ارزشی برای آینده كشورمان به حساب می‌آید. با پیشرفت علوم روز به روز بر ارزش گیاهان به عنوان ذخایر ژنتیك افزوده می‌شود. هر چند گیاهان دنا دقیقاً شناسایی نشده‌اند ولی سالها است كه تعداد زیادی از گیاهان منطقه به عنوان دارو مصرف می‌شوند. امروزه در سراسر جهان، گیاهان دارویی مورد مطالعه قرار گرفته و اساس صنعت داروسازی مدرن را تشكیل می‌دهد.

ارزش دنا از نظر ورزشی و تفرجگاهی برای مردم كهكیلویه و بویر احمد، استانهای همجوار و كشورمان بسیار بالا است. استراحت، قدم زدن و كوهنوردی در دنا، رفع خستگی، رشد و شكوفایی شخصیت، پالایش روح و روان و ایجاد عشق به سرزمین، مؤثر و تعیین كننده است در صورتی كه در منطقه حفاظت شده دنا با كارشناس، مأمور و امكانات مناسب مجهز گردد و محدوده آن سراسر كوه‌های دنا را در بر گیرد بی تردید این منطقه به یكی  از بهترین مناطق حفاظت شده جهان تبدیل خواهد شد كه در جذب توریست‌های ورزشی و علمی به كشورمان بسیار مؤثر خواهد بود.

دنا در امر پژوهش و آموزش علوم زمین شناسی و زیست شناسی نیز مكان بسیار با ارزشی است. تنوع پدیده‌های بارز زمین شناختی و زیستی آن، دنا را به موزه‌ای عظیم و زنده از گیاهان، جانوران و همه پدیده‌های زمین شناسی تبدیل كرده است.گزینش استراتژی مناسبدر میان همه مناطق تحت حفاظت كشورمان، دنا از آن چنان عظمت و زیبایی برخوردار است كه بدون تردید می‌توان آن را همانند پارك ملی گلستان و پارك ملی ارومیه، یكی از با ارزش‌ترین میراث‌های طبیعی كشور به حساب آورد. در سطح ملی همانطور كه از تخت جمشید به عنوان عظیم‌ترین میراث تاریخی و فرهنگی حفاظت می‌شود باید از دنا نیز- با تمام ویژگی‌های زمین شناسی و حیاتی آن- به دقت حفاظت شود همان‌طور كه مردم كشورمان و جهان با دیدن تخت جمشید و میدان نقش جهان با تاریخ و هنر سرزمین ایران آشنا می‌شوند و عظمت آن را درك می‌كنند، با دیدن دنا نیز با طبیعت این  سرزمین آشنا شده و در برابر شكوه بی‌مانندش سر تعظیم فرود خواهند آورد.

بادهای خنك و جانبخش دنا خستگی كار را در لحظه‌ای از تن می‌راند و به جای آن نشاط و سرمستی عمیقی می‌نشاند. هوای مطلوب این كوهستان‌ها و چشم‌انداز‌های بی كرانش كاری با جان آدمی می‌كند كه در هیچ مكان دیگری امكان‌پذیر نیست.برای گزینش مناسب‌ترین استراتژی در زمینه حفاظت از محیط زیست استان باید در سطح جهانی، ملی و استانی- هر سه باهم- اندیشید و هر نوع برنامه‌ریزی بایستی بر اساس چنین دید گسترده‌ای صورت گیرد.هر چند این سرزمین از نظر اقتصادی و تولید دارای منابع محدود بوده و بسیار آسیب پذیر و شكننده است ام‍ّا اگر به صورت معقول مورد بهره‌برداری قرار گیرد ارزش‌های آن جاودانه خواهد بود و نسل‌های آینده پی در پی خواهند توانست از آن بهره‌مند شوند.

حفاظت از محیط زیست این سرزمین در صورتی مؤفق خواهد بود كه سطح زندگی و دانش مردم تعالی یابد. بدون اقدام مؤثر مقامات اجرایی در تدوین توسعه پایدار برای استان، حفاظت از منطقه مؤفق نخواهد بود. هر نوع پیشرفت و توسعه در هر زمینه و در هر سطحی در صورتی كه همراه با سلامت و پاكی طبیعت نباشد، دست‌آوردی مطلوب برای مردم استان نخواهد داشت. دنا همانند یك معبد و پرستشگاه عظیم، سرزمین مقدسی است كه بیش از هر مكانی انسان را به پیچیدگی و عظمت دستگاه آفرینش آگاه می‌سازد.

امكانات كنترل و نظارت: منطقه حفاظت شده دنا به دلیل وسعت زیاد و كوهستانی بودن و همچنین به دلیل وجود روستاها و عشایر فراوان در كنار آن، به امكانات حفاظتی زیادی نیازمند است.در طی سه سالی كه از حفاظت دنا می‌گذرد در اثر تلاش مداوم و صمیمانه همه كاركنان اداره كل محیط زیست كهكیلویه و بویر احمد پیشرفت‌های چشمگیری در تمام زمینه‌ها صورت گرفته، ولی برای پیاده كردن همه اهداف حفاظت و ارائه خدمات برای مردم به كارشناس، به امور حفاظت، پاسگاه و امكانات بیشتری نیازمند است.

در حال حاضر دو پاسگاه در سیور و آب سپاه ساخته شده و اداره‌ای هم در سی سخت در حال احداث است اكنون منطقه یكصد و بیست هزار هكتاری دنا با كمتر از ده نفر مأمور كنترل می‌شود كه به هیچ وجه كافی نیست. در سه سال گذشته از چرای بی رویه دام در محدوده امن منطقه جلوگیری گردیده و از قطع اشجار و شكار حیات وحش نیز قاطعانه ممانعت به عمل آمده است. پوششی گیاهی با سرعت شگفت‌آوری در حال احیا و جمعیت حیات وحش رو به افزایش است. این مسأله توان بالای منطقه را برای ترمیم آسیب‌های وارد شده آشكار می‌كند و تاییدی است بر درستی امر حفاظت.

دنا گرانبهاترین میراث طبیعی مردم و سرزمین ماست. میراثی با ارزش جهانی و ملی كه باید به بهترین شكل نگهداری و حفاظت شود.مسئولیت حفاظت و نگهداری آن و همچنین مسئولیت جلوگیری از تخریب و آلوده شدن آن به عهده همه مردم و به خصوص مسئولین امور در استان است.

دنا مظهر و نمود سرفرازی و سرسختی عشایر و مردمی است كه در جوار آن زندگی می‌كنند و عاشقانه دوستش می‌دارند این مردم در طی هزاران سالی كه در دامن دنا زیسته‌اند برای دنا افسانه‌ها و ترانه‌های زیبایی ساخته‌ و سروده‌اند.دنا كه پدران سرفراز ما را در پناه خود پرورش داده، باید همچنان فرزندان برومندی را در دامن سرسبزش به بار آورد.همه موظفیم با همكاری صمیمانه، دنا را جاودانه، سرسبز، پاك و سرفراز حفاظت كنیم.

برگرفته از وبلاگ بویر احمد در پرشین بلاگ

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

کهگیلویه و بویراحمد یکی از استان‌های کشور ایران است. مرکز آن شهر یاسوج است و با مساحتی حدود ‪ ۱۶هزار و ‪۲۴۹ کیلومتر مربع، سرزمینی نسبتاً مرتفع و کوهستانی است.

جمعیت کهگیلویه و بویراحمد بر پایه آمار سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در آغاز سده ۲۱ میلادی حدود ‪ ۷۰۰هزار نفر بوده که ‪ ۵۲درصد آنها در روستاها و مابقی در شهرها سکونت دارند

شهرستانهای کهکلویه و بویر احمد

این استان شامل پنج شهرستان است:

·                     بویراحمد

·                     بهمئی

·                     دنا

·                     کهگیلویه

·                     گچساران

تاریخچه

بیشتر ساکنان کنونی استان کهگیلویه و بویراحمد از تبار ایل جاکی هستند که مستوفی در تاریخ گزیده از آنها نام می‌برد. ایل جاکی از تبار آریایی بوده و با خود گویشی فارسی‌تبار از شاخه لری را به این منطقه آورده است.

کهگیلویه در زمان حمله عرب جزء قلمرو پارس بوده و یکی از مناطقی بوده که زمیگان نامیده می‌شدند. ریاست مردم کهگیلویه در اواخر سده دوم و آغاز سده سوم هجری به عهده فردی به نام روزبه بوده. پس از او فرزندش مهرگان و پس از مهرگان برادرش سلمه فرمانروای مردم کهگیلویه شدند. در آنزمان شخصی به نام گیلویه از جایی به نام خمایگاه پائین نزد سلمه آمد و در دستگاه او پایگاه و جایگاهی پیدا کرد و پس از مرگ سلمه توانست زمام امور را بدست بگیرد و آن چنان بزرگی و ارج یافت که منطه را به نام او کوه گیلویه (کُهگیلویه) خواندند. خاندان گیلویه دست کم تا سال 346 هجری بر نواحی کهگیلویه فرمانروایی کردند.

در قدیم چهار ایل بویراحمد، نویی، دشمن‌زیاری و چرام را اصطلاحاً «چهاربنیچه» می‌نامیدند. این منطقه در سده شش هجری بخشی از قلمرو اتابکان لر بزرگ بشمار می‌آمد. فرمانروایان گوناگون این خاندان، ازجمله ابوطاهر (فرمانروایی میان 500 تا 600 هجری)، هزاراسب، تیکله، کلجه، پشنگ، هوشنگ، افراسیاب و کامیار بر این مناطق حکم راندند. واپسین اتابک، غیاث‌الدین بن کاووس بن پشنگ بود که سلطان ابراهیم تیموری فرزند شاهرخ از پادشاهان تیموری، احتمالاً در سال 827 او را برکنار کرد.

فرماندهان ایل بویراحمد در طول تاریخ با لقب کی معروف بوده‌اند برای نمونه کی ماهین، کی‌هادی و کی‌عبدوالخلیل

مناطق گردشگری :

کهگیلویه و بویراحمد دارای ‪ ۲۱۷گردشگاه زیارتی و تفرجگاهی است که گردشگران تابستانی می‌توانند از آنها دیدن کنند.

·                     رودخانه‌های مارون، چرام، نازمکان، بشار، زهره و مهریان بهمراه هزاران چشمه سار دیگر و در کنار آنها سد کوثر، شاه قاسم و شاه مختار یاسوج.

·                     ‪ ۴۰قله بالای چهار هزار متر دنا

·                     آبشارهای کمردوغ دیشموک، تنگه مهریان و گنجه‌ای یاسوج و تنگ سولک بهمئی.

·                     باغ چشمه بلقیس چرام، امامزاده‌های کهگیلویه و دشت بلاد شاپور دهدشت، دژ سلیمان و چندین دژ دیگر.

·                     آثار تل چگاه، آب گرمون، آب شوران، شهر لارندن، آب انبارها، کاروانسراها، قلعه‌ها، گورستان سه طبقه و تنگ سولک در رشته‌کوههای بهمئی.

·                     تنگ تکاب، محل برخورد آریو برزن با اسکندر مقدونی و قلعه‌های قدیمی متعدد شامل قلعه دختر، قلعه مانگشت، قلعه رئیسی و دژ سلیمان که مجموع آنها به «دلی مهرگان» معروف است.

·                     بقعه امامزاده " بی‌بی‌حکیمه" خواهر امام رضا در شهرستان گچساران

·                     غارها و اشکفت‌های کوهستان‌ها.

‪ ۱۸رودخانه کوچک و بزرگ، ‪ ۴۰چشمه جوشان آب آشامیدنی و معدنی، ‪ ۱۷حلقه قنات، پنج آبشار، سه دریاچه، ‪ ۶۰دره و تنگه، بوستانها و دشتهای سرسبز، امامزاده‌ها، گنبدها، قلعه‌ها، کاروانسراها، مساجد، آب انبارها آتشکده‌ها، پلها و برج‌های تاریخی از دیگر نقاط گردشگری منطقه است.

ایل بویراحمد از سالهای 1230 بر بخش عمده ای از مناطق جنوبی و غربی فلات ایران حکمرانی داشته و شاهان قاجار و پهلوی همواره از این قدرت روزافزون هراسان بودند و سعی در تضعف این قدرت افسانه ای داشتند, پس با توطئه های فراوان و روابط نزدیکی که بویژه حکومت پهلوی با بختاری ها داشتند, اقدام به حمله و محدود سازی نفوذ بویراحمدی ها کردند. خیانت بختاری ها در این برهه از تاریخ آشکار است. منبع: www.bbc.com

باشت و بابویی :

www.bashtebavi.com منطقه باشت و بابویی قسمت وسیعی را در جنوب استان کهگیلویه و بویراحمد به خود اختصاص داده و در حدود ۱۹ درصد وسعت استان را شامل می‌شود. مرکز ایل باشت و بابویی، شهر باشت است که پیشینه آن به دوره هخامنشیان می‌‌رسد. مردم باشت از تبار آریایی‌ها هستند و سکنه بابویی به نقل تاریخ نگاران و آگاهان به دانش تبارشناسی, چه شفاهی و چه غیر شفاهی از تیره باوی خوزستان می‌‌باشند که به این ناحیه مهاجرت کرده اند.

متن میانی عنوان :

اضافه مي نمايد كه اين مهاجرت به سبب جنگ اعراب و بختياري در اواخر دوره ساساني به اين منطقه صورت گرفته است و مردم ساكن در اين حوزه از دو تيره عرب و بختياري هستند و تنها ساكنين واقعي اين منطقه كه قبل از دوره هخامنشيان در اين منطقه ساكن بوده اند و داراي تاريخچه بسيار غني تاريخي هستند ايل بزرگ ظفريابان و مرزبانان ميباشند كه به ايل بزگ [[[[گشين]]]] معروف ميباشند اين طايفه بزگ با توجه به موقعيت سوق الجيشي و سكونت جغرافيايي خوبي كه در حوزه كوه مورد داشتند مورد غلبه اين دو ايل(عرب و بختياري ) قرار نگرفته و به ظفريابان كوه مورد شهرت يافتند كه طايفه بزرگ ظفري از باقيماندگان آن نسل ميباشند. طايفه گشين بنا به روايت مورخان و كاتبان آن زمان در دوران قبل از ساسانيان به كشونيان معروف بودند كه ازنظر مذهبي پيروان واقعي زرتشت و مبلغان و مروجان آيين زرتشت تا ظهور اسلام مي باشند و از نظر گفتمان زباني داراي گويش لري باستان بوده و در دوران ساسانيان شخصيت برجسته اين ايل بنا به اظهارات شفاهي ملايان و كاتب الحروفهاي آن زمان به نام سياهوش پدر سياوش ظفرياب جد يازدهم شايد هم دوازدهم طايفه ظفري كنوني ميباشد. گویش لری به طور عموم و لهجه باشتی که در این منطقه صحبت می‌شود از گروه زبان‌های ایرانی جنوب غربی است و از لحاظ ساخت دستوری و واژگانی با فارسی نو پیوند نزدیک دارد. ساخت دستوری در گویش باشتی نشان دهنده آن است که دقیقا از فارسی میانی ساسانی که خود دنباله فارسی باستان می‌‌باشد، منشعب شده است.

سوق  :

سوق یکی از شهرهای استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.

شهر سوق در بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه قرار گرفته و بر طبق برآوردهای پیش از 1383خ دارای 5.673 نفر جمعیت و در سال 1383 دارای 7900 نفر جمعیت بوده‌است.

شهر سوق در قدیم در مسیر کاروانروی بهبهان به دهدشت و یاسوج قرار داشته.

ویژگیهای فرهنگی و مردم شناختی :

مردم سوق به زبان لری سخن میگویند، لرهای استان کهگیلویه و بویر احمد موسیقی زیبا و ادبیات شفاهی غنی دارند. مردم سوق شیعه و لرزبانند و مردم آن از سادات رضاتوفیق تشکیل شده‌اند.

اماکن تاریخی و گردشگاهی :

·                     آبشار طوف خیمه در 10 کیلومتری شهر سوق

·                     حوالی سد مارون در 10 کیلومتری شهر سوق

·                     کوه دژکوه 15 کیلومتری سوق

·                     امامزاده شاهزاده یوسف در مرکز شهر

·                     امام زاده ناصرالدین محمد واقع در کوه دژکوه

·                     قرق بادامستان

·                     عكسهاي از مناظر بهاري سوق - فروردين82- http://www.yasuj.com/TourismSuq/index.htm

·                     رود ایدنک

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

بافت قالی و قالیچه طی سالهای متمادی در میان عشایر استان کهگیلویه و بویراحمد ایران تکامل یافته است. بویژه بافت قالیچه در میان ایل نشینان و روستاییان بیشتر تولید می‌‌شود و به دلیل سهولت حمل و نقل طرفداران بیشتری دارد. قالی و قالیچه جزو وسایل ضروری زندگی ایل نشینان و جزء اصلی جهیزیه دختران می‌‌باشد.

قالی :

اجزای تشکیل دهنده قالی عبارت‌اند از: پود، تار، پُرز یا خواب قالی. در این استان جنس تارها از پنبه یا مخلوط پشم و مو است و جنس پودها از پشم یا پنبه می‌‌باشد. اما جنس پرز از پشم است و گاهی از کامواهای رنگی (اکریلیک) نیز استفاده می‌‌شود. دستگاههای بافندگی قالی و قالیچه در غالب نقاط این استان ساده بوده و توسط خود بافندگان ساخته می‌‌شود و مثل سایر عشایر و ایالات ایران از نوع دار افقی است. برای بافت یک قالی ممکن است یک یا دو زن به اتفاق هم کار کنند. زنان بافنده استان کهگیلویه و بویر احمد با تلفیق ذوق و سلیقه خود و با بکار بردن نقوش و طرحهای عشایری قالیهایی می‌‌بافند که بسیار زیباست. این نقوش برگرفته از پیشینیان و نسل‌های قبلی است که به بافندگان امروزی انتقال یافته است و با نقوشی از طبیعت پیرامون خود و اشیاء خود و اشیاء مورد علاقه تولید کنندگان ترکیب و مزین شده است. تعدادی از این نقوش به دلیل مجاورت عشایر کهگیلویه و بویراحمد با عشایر قشقایی و بختیاری وارد بافته‌های این عشایر شده است. یکی از نقوش تزیینی و قدیمی قالی‌های استان کهگیلویه و بویر احمد نقش حوض نام دارد. این نقشه مختص زمینه و متن قالی است. نقش حوض با استفاده خطوط شکسته فضاهای هندسی متن قالی بوجود می‌‌آید و بیشتر اوقات با نقوش گل خرده (نقوشی کوچک مانند گل پنج پر، چنگ و …) اطراف حوض‌ها و فضاهای خالی پر می‌‌شود. حوض انواع مختلفی دارد:

نقش حوض ساده: که بیشتر در قالبهای قدیمی (تقریباً ۱۳۰ سال پیش) دیده می‌‌شود. این نقش از یک مربع ساده تشکیل شده و در پیرامون آن هیچ نوع گل خرده‌ای وجود ندارد و در وسط آن نقش چنگ را می‌‌توان دید.

نقش حوض چند ضلعی: در این نوع نقش شکستگی خطوط بیشتر شده و اطراف و درون آن با خرده نقش پر شده است. در نمونه‌ای که تقریباً متعلق به ۹۰ سال پیش است، نقش حوض شش ضلعی که در پیرامون و درون با خرده نقش مزین شده است دیده می‌‌شود.

نقش حوض با نشان ساسانی: این نقش در قالی‌هایی که تقریباً قدیمی هستند وجود دارد.

چند حوض در وسط: نمونه‌هایی از قالی‌های متعلق به ۶۰ سال پیش به این طرف دیده شده است که نقش حوض‌های بزرگی در متن قالی و حوض‌های کوچکی پشت سر هم قرار گرفته اند.

حوض در حوض: در این نقش تنوع شکستگی‌ها بیشتر شده و شکلی را پدید می‌‌آورند که به نقش حوض در حوض معروف است. این نمونه‌ها در ۴۰ سال اخیر بیشتر دیده می‌‌شوند.

از دیگر نقوش رایج در استان کهگیلویه و بویر احمد نقش خشت می‌‌باشد. در این نوع نقش متن قالی به مربع‌های ۲۰ × ۲۰ سانتی متر تقسیم و درون هر مربع یک طرح مستقل از دیگری بافته می‌‌شود. پیرامون مربع‌ها با یک حاشیه ساده محاط شده است و درون خشت‌ها از شکل‌های ساده شده طبیعی و اشیاء مورد علاقه بافندگان منقوش می‌‌گردد. سرو یکی از شکل‌های ساده شده طبیعی است که در میان خشت‌ها بافته می‌‌شود. صنوبر و سرو که در جنگل‌های سرسبز این خطه به صورت تکه درخت دیده می‌‌شوند برای هنرمند قالیباف یاد آور سرسبزی جنگل و نمادی از شادابی و خرمی است. اصولاً سرو در هنر ایرانی به عنوان درخت مقدس و مظهر بهار و سرسبزی و مردانگی است. استفاده از سرو در تمدن آشوری و ایلامی و پس از آن در هخامنشی دیده شده است. سروهای قالی‌های عشایر کهگیلویه و بویر احمد به شکل یک سرو ایستاده با شاخه‌های افقی است. این نوع سرو در حجاری‌های تخت جمشید نیز دیده می‌‌شود. نقوش حیوانات در قالی‌های کهگیلویه و بویر احمد نیز رایج است. حیواناتی از قبیل: آهو، شیر، خرس، کبک، و ... که سمبل زیبایی، شجاعت و ... محسوب می‌‌شوند. از نقوش حیوانات نقش شیر اهمیت ویژه‌ای دارد. در بعضی از قالی‌ها یک یا دو شیر بزرگ در وسط قالی و شیرهای کوچکی در اطراف شیر بزرگ قرار می‌‌گیرند که نشاندهنده شجاعت و عظمت شیر بزرگ در برابر دیگر شیرها است. شیرهای بافته شده قالی‌های این خطه دارای یال و کوپال هستند. نقش سماور که در کنار نقش گیاهی بافته می‌‌شود و در سرتاسر متن قالی با تغییراتی در رنگ بافته می‌‌شود از نقوش دیگر قالی‌های عشایر استان کهگیلویه و بویر  احمد است. از نقوش بکار رفته در قالی‌های عشایراز دو نقش نعلبکی و کله اسبی می‌‌توان نام برد که بیشتر در بافته‌های عشایر همجوار با عشایر قشقایی دیده می‌‌شود. این نقش به موازات حاشیه قالی، بصورت دو ستون با سرستون اسبی شکل در دو طرف قالی قرار می‌‌گیرد و یا د آور سرستون‌های تخت جمشید است.

حاشیه قالی‌های بویر احمد بسیار ساده است و شامل نقوش: سرو و زنگوله، پنجه خرسی، صنوبری، گلسرخی، کژدمی و پنجره‌ای می‌‌باشد. حاشیه‌های قالی‌های قدیمی دارای تنوع بیشتری است و از نقوش هندسی در آنها استفاده شده است .

گبه :

گبه عشایر کهگیلویه و بویر احمد، نوعی فرش با پرزهای بلند و چند پوده است که ابعاد آن حدود ۲۲۰ × ۱۵۰ سانتی متر می‌‌باشد. جنس پرزگبه‌های قدیمی از پشم خود رنگ و جنس تار آن مخلوط پشم و مو و پود آن از پشم بود. گبه‌های رنگی که اخیراً در این استان بافته می‌‌شوند تار آنها گاهی از پنبه تهیه می‌‌شود. عشایر کهگیلویه و بویر احمد از گبه جهت فرش کردن چادرهایشان استفاده می‌‌کنند. در گذشته این محصول کمتر جهت فروش به بازار عرضه می‌‌شد و چون محصولی خود مصرفی بود و در بافت آن قید و بندهای رایج بازار را نداشتند، نقوش و رنگهای دلخواه و متناسب سلیقه خود را در بافت گبه بکار مبردند. امروزه بعضی گبه بافان این استان مواد اولیه مصرفی را از سفارش دهندگان تحویل گرفته و در ازای بافت دستمزد دریافت می‌‌کنند. در طرح گبه از نقوش هندسی، بویژه نقوش حوضی شکل که به نقش حوض معروف است بسیار استفاده می‌‌شود. نقش حوض در گبه معمولاً از یک تا سه لوزی بزرگ در وسط و متن گبه تشکیل می‌‌شود. این نقش معمولاً در گبه‌های خود رنگ بکار می‌رود. نقش دیگری که در بیشتر گبه‌ها بکار می‌‌رود نقش چنگ است، که هم در گبه‌های خود رنگ و هم در گبه‌های رنگی دیده می‌‌شود. این نقش به صورت یک رو در گبه‌های خودرنگ و هم در گبه به کار می‌‌رود. چنگ یک رو نشاندهنده چنگی است که بازوهای آن به سمت خارج می‌‌باشد ولی بازوها و زواید چنگ دورو هم به سمت داخل و هم به سمت خارج بافته می‌‌شود. گاهی چنگ در تمام سطح گبه، پشت سرهم و چسبیده به یکدیگر تکرار می‌‌شود و گاهی نیز به صورت گلهای جدا از هم در گبه به کار می‌‌رود.

نقوش گبه :

نقش شیر: از دیگر نقوش گبه است که هم در گبه‌های رنگی و هم در گبه‌های خودرنگ کاربرد دارد. نقش شیرها گاهی به صورت تک و کوچک در بین گلهای متنوع کوچک و گل خرده‌ها بافته می‌‌شود. گاهی اوقات شیرها پشت سرهم به صورت کوچک تکرار می‌‌گردد. پاره‌ای اوقات نیز شیرها بزرگ هستند و بصورت یک شیر تنها یا دو شیر نشسته روبروی هم یا ایستاده که شمشیری در دست دارند. به نشانه قدرت و جنگجویی دیده می‌‌شوند فضای اطراف شیرها نیز با گلهای کوچک پر می‌‌شود. نقش قاب قرآنی: این نقش که همان نقش بوته است، بدلیل تزئینات بوته‌ها در اطراف قرآن‌ها به نام قاب قرآنی معروف است و در گبه‌های رنگی یا خود رنگ بکار می‌‌رود. گاهی اوقات تمام سطح گبه را می‌‌پوشاند. این نقش از روزگاران قدیم بر روی انواع دستبافت‌ها مانند: قلمکار، قالی و ترمه بکار رفته و رایج‌ترین نوع آن به «بته جقه ای» مشهور شده است.

نقش گل و بلبل: در این نقش که از رایج‌ترین نقوش گبه‌های عشایر کهگیلویه و بویر احمد است، دو بلبل روبروی یکدیگر بر روی یک شاخه گل که گل‌های آن همان نیم گل‌های هشت پر است نشسته اند. نقش گل خرده: از نقوشی است که در گبه‌های خود رنگ استان کهگیلویه و بویر احمد رایج است. گل خرده‌ها از نقوش متنوعی مانند چنگ و ستاره تشکیل می‌‌شوند و متن گبه با این نقوش کوچک و با نظمی خاص پر می‌‌شود. از دیگر نقوش این استان که در گبه‌های رنگی و خود رنگ عشایر بکار می‌‌رود نقش ستاره است که در کنار یکدیگر بافته شده و حد فاصل آنها شکلی شبیه لوزی ایجاد می‌‌شود. نقش کاجی: نقش کاج که مانند سرو مظهر سرسبزی و جوانی و زندگی است در گبه‌های عشایر استان کهگیلویه و بویر احمد به صورت درخت‌های کاج جدا از یکدیگر تمام متن گبه را می‌‌پوشاند. نقش کاجی در بعضی از گبه‌های خودرنگ مناطق تولید گبه (از جمله سربیشه) دیده می‌‌شود. نقش گل کلمی: این نقش شبیه کلم باز شده است. این نگاره شباهت زیادی به گل شاه عباسی بدون ساقه و برگ دارد. نقش سماوری: این نقش در تمام متن گبه تکرار می‌‌شود. در کنار ورودی سماورها نقش سروی که سر آن کمی خم شده است دیده می‌‌شود. نقش سماوری روی گبه‌ها با نقش سماوری قالی‌ها متفاوت است. حاشیه گبه‌های کهگیلویه و بویر احمد مانند حاشیه قالی ساده ولی هندسی تر است. از معروف‌ترین و زیباترین حاشیه‌ها می‌‌توان از حاشیه شیری، حاشیه خشت، حاشیه گل، حاشیه چنگ و حاشیه کژدمی نام برد.

گلیم بافی :

گلیم بافی در این استان بیشتر توسط زنان و دختران عشایر و روستایی و در بیشتر مناطق استان بافته می‌‌شود. سابقه گلیم بافی در این استان بسیار طولانی و شباهت زیادی به گلیم بافی در استان فارس دارد. از مراکز مهم گلیم بافی می‌‌توان موردراز علیا، موردراز سفلی، گنجه کان، یوسف آباد، سپیدار و تنگ سرخ در نزدیک یاسوج و منطقه سادات محمودی در ۱۰۵ کیلومتری یاسوج را نام برد. منطقه مهم دیگر تولید گلیم منطقه "بهمنی" سردسیر از توابع دهدشت واقع در ۲۵۰ کیلومتری یاسوج را نام برد. منطقه مهم دیگر تولید گلیم منطقه دوگنبدان نیز در نقاطی مانند: سربیشه، بید زرد، دره پلنگی و ... بافت گلیم رواج دارد. در بی بی حکیمه در ۸۵ کیلومتری دو گنبدان که منطقه‌ای عشایری است، بافت گلیم از رونق ویژه‌ای برخوردار است. نقوش بکار رفته در گلیم‌های عشایری استان کهگیلویه و بویر احمد بسیار متنوع است که از میان آنها می‌‌توان به نقش شانه یا شونه اشاره کرد. این نقش در اکثر نقاط استان در بافت گلیم بکار می‌‌رود ولی در هر منطقه با منطقه دیگر متفاوت است. نقش لوزی: نقشایه دیگری است که در گلیم‌های عشایر استان دیده می‌‌شود. تنوع رنگ آمیزی و تنوع نقش لوزی در مناطق تولید گلیم، بویژه در مناطق سادات محمودی بسیار چشم گیر است. نقش آغاجری: یکی دیگر از نقوش رایج در گلیم این استان است که همیشه در ترکیب بندی افقی به کار می‌‌رود احتمال دارد بدلیل مجاورت عشایر این استان با عشایر قشقایی این نقش از گلیم‌های آنها اقتباس شده باشد. نقش چهارپر: از نقوش بسیار جالب گلیم‌های این منطقه است که معمولاً بصورت تک گل‌های مجزا از یکدیگر در ترکیب بندی‌های افقی و لوزی دیده می‌‌شود. نقش خراسانی: این نقش که معمولاً در ترکیب بندی افقی گلیم‌های عشایری به کار می‌‌رود به دو شکل متفاوت مشاهده شده است. نقش چنگ: نقش زیبایی است که زینت بخش بسیاری از گلیم‌های منطقه است و اغلب درترکیب بندی لوزی مشاهده می‌‌شود. دیگر نقوش بکار رفته در گلیم‌های این خطه عبارت‌اند از: نقش پرنده، نقش دانه بیگی، نقش گل تهرانی، نقش فی البداهه. حاشیه گلیم‌های استان کهگیلویه و بویر احمد بسیار ساده است و تنوع کمتری در آن دیده می‌‌شود. معروف‌ترین حاشیه‌ها عبارت‌اند از: حاشیه خراسانی، حاشیه هفت و هشت، حاشیه کتابی و حاشیه بندروی.

سیاه چادر :

سیاه‌چادر نوعی مسکن متحرک و سنتی است که مختص عشایر کوچ رو می‌‌باشد. عشایر کهگیلویه و بویر احمد به این مسکن "بهون" می‌‌گویند. سیاه چادر از موی بز و به‌وسیله زنان بافته می‌‌شود و به دو نوع تابستانی و زمستانی تقسیم می‌‌گردد. عشایر به علت زندگی متحرک ناگزیر از زندگی در سیاه چادر هستند. چرا که دارای ویژگیهایی است که با شیوه زندگی آنها کاملاً هماهنگ و متناسب است: _ وزن و اندازه مناسبی جهت حمل و نقل توسط چهار پایان و راههای صعب العبور دارد. _ جمع آوری و بر پا ساختن آن به سهولت انجام می‌‌گیرد. _ در مقابل تغییرات آب و هوایی (باد، باران و آفتاب) مقاوم است. _ تهیه و تولید آن توسط افراد خانوار امکان‌پذیر است. سنت بافت چادر از موی بز سابقه‌ای دیرینه دارد این سنت تا به امروز بی هیچ تغییری ادامه یافته است. بافت سیاه چادر توسط عشایر استان کهگیلویه و بویر احمد در بیشتر نقاط این استان رایج است. این محصول صرفاً به منظور رفع نیازمندیهای محلی انجام می‌‌گیرد. سیاه چادرهای عشایر استان کهگیلویه و بویر احمد به دو صورت "بهون" (چادر زمستانی) و "گرمه" (چادر تابستانی) است

جاجیم :

از بافته‌هایی است که در بیشتر نقاط روستایی و عشایری استان کهگیلویه و بویر احمد رواج دارد. این محصول سبک و ارزان و وسیله مناسبی برای عشایر کوچنده جهت زیر انداز، رو انداز، رختخواب پیچ و ... بشمار می‌آید. در قدیم از این بافته برای پوشش روی کرسی‌ها استفاده می‌‌کردند. نقوش جاجیم‌های کهگیلویه و بویر احمد متنوع و زیبا هستند و از آن میان می‌‌توان به نقش ماریو، نقش خشت، نقش آغاجری، نقش لوزی و نقش ماشورکش اشاره کرد. در سالهای اخیر تولید جام جیم بسیار کاهش یافته است. عشایر منطقه جاجیم مورد نیاز خود را از شهرهای شیراز، بهبهان و ... خریداری می‌‌کنند. البته دربعضی از سیاه چادرها و منازل نمونه‌های قدیمی آن هنوز وجود دارد و در بعضی مناطق کم و بیش تولید جاجیم انجام می‌‌شود. از جمله در منطقه «کاکون» که جاجیم‌های زیبایی دارد. بافت جاجیم با دستگاه چهار وردی است که از دو تیر چوبی به طول حدود ۱۱۰ سانتیمتر (که به موازات یکدیگر و به فاصله حدود ۷ متر به‌وسیله چهار میخ چوبی بر روی زمینی محکم شده اند) انجام می‌‌شود.این وسیله، امکان تولید دو قطعه جاجیم با عرض حدود ۷۵ و طول نزدیک به ۳ متر را میسر می‌‌سازد انجام می‌‌شود. قطعات بافته شده از طرف طول به یکدیگر دوخته شده و جاجیمی به طول ۵ متر و عرض ۲ متر بدست می‌‌آید

منبع دانشنامه رشد

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت