مدتی پیش که با دوستانم به دره‌ی «اوسودوک» (در اولین یادداشت همین وبلاگ توضیحات کاملی پیرامون این دره داده شده است) رفتیم، دوست راهنمایی که با ما آمده بود مسیر منتهی به روستای «پوسکان» را که از روی کوه می‌گذشت نشانم داد. مدت‌ها بود که دوست داشتم به این روستای تاریخی سری بزنم و مخصوصاً قلعه‌ی این روستا را که کتاب هم در مورد آن چاپ شده است از نزدیک ببینم. این بود که تصمیم گرفتم به پوسکان بروم. از کازرون حرکت کرده، پس از عبور از روستاهای «مهرنجان» و «مشتان» به «بوعلی» رسیدم. جاده‌ای را که به پشت تپه و مسیری که دوست راهنمایم در دره‌ی اوسودوک نشان داده بود پی گرفته و به روستایی به نام «علی‌آباد دوتو» رسیدم. از اهالی سراغ روستای پوسکان را گرفتم. تمامی آنها مسیری یکسان را در دل کوه نشان دادند و گفتند که اگر پیاده هستی از این مسیر باید بروی ولی اگر وسیله‌ی نقلیه داری می‌توانی به روستای «بالاده» رفته، از آنجا به روستای «دادین» و پس از آن به «پوسکان» بروی. مسیری که از کازرون با ماشین باید طی شود تا به این روستا رسید بین 2 تا 3 ساعت طول خواهد کشید.

مسیری که اهالی روستا در کوه به من نشان داده بودند را مقصد قرار داده و پس از عبور از مزارع به کوهپایه رسیدم. مسیر در کنار پرتگاهی در دل کوه و در مجاورت ایستگاه خط انتقال لوله‌ی گاز قرار داشت. نکته‌ی بسیار جالب توجهی که در این میان توجه مرا به خود جلب کرد، وجود راهی ساخته شده توسط انسان به صورت پیچ‌هایی بود که صعود را با حداقل مشکل ممکن می‌ساخت و تا میانه‌های کوه ادامه داشت. پس از کوهنوردی 45 دقیقه‌ای توانستم به بالای کوه برسم. پشت سر من (مسیری که طی کرده بودم) دامنه‌ای زیبا و نیمه ملایم کوه بود که به دشت کازرون ختم می‌شد و از آنجا می‌شد به راحتی شهرستان کازرون، چندین روستای آن و دریاچه‌ی زیبای پریشان را دید و در روبرو صحنه‌ای نادر و بسیار جذاب خلق شده بود. روستای پوسکان درست در میان دایره‌ای از کوه‌ها قرار داشت و در اطراف آن مزارعی بود که با پرچین از یکدیگر جدا شده بودند. بافت خانه‌ها و منطقه اینطور می‌نمودکه سال‌هاست کسی به این روستا حتی نزدیک هم نشده. تنها یک جاده خاکی از دل این روستا بیرون می‌آمد و در دل کوه‌های مقابل محود می‌شد.

اهالی روستای «علی‌آباد دوتو» گفته بودند وقتی به بالای کوه می‌رسی تنها یک مسیر مارلو برای پایین رفتن وجود دارد و درختی را به من نشان دادند و گفتند مسیر دستیابی در کنار آن درخت قرار دارد. شیب کوه در پشت آن (یعنی در قسمتی که بایستی پایین رفت تا به پوسکان رسید) تقریباً به صورت عمود دیده می‌شد. حدود 20 دقیقه در بالای کوه به دنبال مسیری برای پایین رفتن گشتم ولی نتوانستم مسیری را که گفته بودند پیدا کنم. با منظره روستای زیبای پوسکان خداحافظی کرده و به طرف «علی‌آباد دوتو» برگشتم. پس از بازگشت با اهالی در این مورد بیشتر صحبت کردم و با مشخصات دقیقتری که دادند دقیقاً متوجه محل قرار گیری مسیر شدم. در راه بازگشت هم متوجه شدم اگر از روستای «سیف‌آباد» آمده بودم زودتر به «علی‌آباد دوتو» می‌رسیدم.

در سفر بعدی‌ام به این روستای تاریخی (پوسکان) جزئیات بیشتری از بافت و آثار آن شرح خواهم داد.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

همیشه چهره‌های آشنا، صداهای آشنا، تصاویر آشنا و یا حتی رنگ‌های آشنا، صمیمتی خاص و احساس آرامش شگفت‌انگیزی را به مخاطب تقدیم می‌کنند. ممکن است سال‌ها از صمیمی‌ترین دوستان خود دور بوده باشید و یکباره با شنیدن ریتم خاصی از صدای وی تمامی خاطرات شیرین و لحظات دوست‌داشتنی که با یکدیگر داشته‌اید را به خاطر بیاورید و یا ممکن است پس از مدت‌ها غوطه‌وری در روزمرگی بطور تصادفی از کوچه‌ای که شبیه کوچه‌ی كودكيتان است عبور کنید و صدای آهنگی که از رادیو پخش می‌شود شما را به ابتدای کودکیتان و پاهای برهنه‌ای که با آنها تقریباً تمام کوچه پس کوچه‌های محله‌تان را گشته‌اید ببرد. یکی از عناصری که حجم عظیمی از خاطرات را می‌تواند بخاطرمان بیاورد «بو» يا همان رايحه است. ایرانیانی که سال‌ها از وطن دور بوده‌اند همواره از بوی خاص وطن یاد می‌کنند و یا بوی خاک نمناکی که برای اکثر ما یادآور روزهایی فراموش شده است.

در این میان مطمئناً برای کازرونی‌ها یکی از بوهای خاطره انگیز بوی بهار نارنج خیابان‌های کازرون است. عطری که همیشه با نزدیک شدن به نوروز زمینه‌ی زندگی شده و نشاط عجیبی به انسان می‌دهد. یکی از درختانی که همواره در شهرسبز کازرون به وفور یافت می‌شود نارنج است و در این راستا نام «باغ‌نظر» با پیشینه‌ی تاریخی بالغ بر 250 سال در کازرون با نام نارنج و بهارنارنج همراه می‌شود. با نزدیک شدن به نوروز و شکوفه دادن درختان نارنجی که در اکثر خیابان‌های کازرون وجود دارد تصمیم گرفتم این یادداشت را در مورد باغ نظر تاریخی کازرون که هنوز پر از درختان نارنج است اختصاص دهم. به همین منظور نیز بخشی از مقاله‌ی «طایفه‌ی افشار کازرون» که در کتاب کازرونیه (دفتر اول، انتشارات کازرونیه، 1381) و به قلم مرحوم محمدمهدی مظلوم‌زاده نوشته شده است را بیاورم.

نکته‌ای که بایستی به این متن اضافه کنم این است که باغ‌نظر اکنون تقریباً در جوار بخش مرکزی شهرستان کازرون و در خیابان حافظ‌شمالی قرار دارد.

خواجه علی‌قلی‌خان‌افشار در سال 1150 هجری قمری، در جنوب غربی شهر کازرون و به فاصله‌ی کمی از شهر، باغی احداث کرد که چون تاریخ آن با کلمه‌ی «نظر» مطابقت داشت، به «باغ‌نظر» موسوم و معروف گردید.

باغ نظر به واسطه‌ی زیبایی و خرمی‌اش در فصول سال، محل استراحت و پذیرایی و خوابگاه بسیاری از شاهان و شاه‌زادگان و حکام و بزرگان و دیگر رجال ایران و فارس و کشورهای خارجی بوده است که به محض ورود به کازرون، به باغ نظر وارد می‌شده‌اند و به همین جهت این باغ خاطرات تاریخی زیادی دارد.

باغ نظر دارای چهار خیابان است که در یک تقاطع به صورت چهارراه، همدیگر را قطع می‌کنند. طول خیابان بزرگ حدود 208 متر و طول خیابان کوچک‌تر حدود 135 متر می‌باشد. در حواشی خیابان‌های مزبور درخت نارنج زیادی به ردیف غرس شده که بر زیبایی باغ افزوده است. مساحت باغ‌نظر را نیز 5/3 تا 5 هکتار نوشته‌اند و درختان آن عموماً مرکبات به خصوص درخت نارنج، بکرایی (لیموی تلخ)، انار و خرما است.

مرحوم فرصت‌الدوله‌ی شیرازی (1271/1339ق) در کتاب «آثارعجم» درباره‌ی این باغ می‌نویسد:

«باغ نظر کازرون مشهور آفاق است و این فقیر سه روز و سه شب در آن باغ مسکن داشتم و از درخت‌های نارنجش محصوظ بودم.» و در جای دیگر می‌نویسد:

«و قریب به شهر باغی است مسمی به باغ‌نظر به غایت دلگشا و به نهایت جان‌افزا. اشجار آن تمام نارنج‌های بلند قامت قوی‌پیکر است که کمتر در فارس درخت نارنج بدان جثه و تنه دیده می‌شود.»

مرحوم صدرالسادات کازرونی در کتاب «آثارالرضا» درباره‌ی این باغ و باغ‌های دیگر کازرون می‌نویسد:

«درختان خوب و مرغوب با اسلوب، از پنجاه (یا 150؟ ) سال قبل تا امروز و به ردیف غرس شده و رده بسته که چشم روزگار در مملکت ایران مانند نارنجستان کازرون، باغ و نارنجستانی ندیده.»

مرحوم محمدحسین رکن‌زاده «آدمیت» در کتاب «فارس و جنگ بین‌الملل» درباره‌ی پیدایش این باغ در سال 1338 هجری قمری می‌نویسد:

«باغ‌نظر، از باغ‌های قدیم و نشاط‌انگیز کازرون است که به داشتن درخت‌های نارنج کهن‌سال در تمام فارس شهرتی بسزا دارد و از تفرج‌گاه اهل ذوق و معرفت می‌باشد. نگارنده در سال 1338 هجری قمری، شبی را در آن باغ به روز آورده و سحرگاهان از بوی دلاویز بهار نارنج محظوظ و مسرور گشته است.»

مرحوم سیدمحمدتقی مصطفوی هم در کتاب «اقلیم پارس» از این باغ اینگونه یاد می‌کند:

«باغ‌نظر، در خارج شهر و در جانب جنوبی شاه‌راه کازرون به بوشهر است که به واسطه‌ی دارا بودن درخت‌های نارنج بلند و کهن‌سال و تنومند معروف می‌باشد.»

مرحوم علی‌نقی بهروزی کازرونی درباره‌ی باغ‌نظر کازرون مقالات متعدد و مفصلی در نشریات تهران و شیراز به چاپ رسانیده است؛ از جمله مقالات «باغ‌نظر کازرون» مندرج در مجله‌ی تغما (سال 28 شماره‌ی 9) و روزنامه‌ی پارس (شماره‌ی 4286-28/4/1358). آن مرحوم در یکی از مقالاتش می‌نویسد:

«حاج علی‌قلی‌خان افشارکازرونی در سال 1207 هجری قمری باغ‌نظر و رقبات دیگری شامل پنج قطعه زمین، چهارمزرعه، چهارآسیاب و شش قنات را وقف کرد و تولیت آنها را به خواجه رضاقلی‌خان، فرزند خواجه حسن‌علی افشار محول داشته است.»

فضلای ارجمند و محققان دانشمند آقایان محمدجواد بهروزی، منوچهر مظفریان، علی‌اکبر عبدالهی و دیگران نیز مطالب ارزشمندی درباره‌ی باغ‌نظر کازرون در کتاب «شهرسبز» (ص45)، رساله‌ی «جغرافیای کازرون» (ص7) و روزنامه‌ی اطلاعات 27 (مقاله‌ی باغستان‌های فارس، دریچه‌های بهشت) نوشته و چاپ کرده‌اند که در خور اهمیت وافر است.

در کنار درب ورودی و قدیمی باغ‌نظر گودال عمیقی بود که در سال 1310 هجری قمری به وسیله‌ی حسین‌قلی‌خان «نظام‌السلطنه» احداث شده و ماده‌ی تاریخ آن، اثر شیخ محمدخان ایزدی‌کازرونی، روی یک قطعه سنگ مرمر و بر پیشانی باغ نصب گردیده بود.

این گودال عمیق از آب قنات پر می‌شد و به صورت دریاچه‌ی مصنوعی نسبتاً کوچکی در آمده بود و خیلی زیبا و تماشایی بود. این برکه بعدها خشک و بی‌مصرف ماند که به «گود باغ‌نظر» معروف بود و در سال‌های اخیر از آوار پر شده و روی آن بناهای مسکونی ساخته شده است. در سمت راست درب چوبی سابق باغ نیز آب انباری بود که بعد از خشک شدن برکه‌ی مزبور بنا شده بود و در تعمیرات و تغییرات جدید باغ آب انبار مذکور هم از میان رفته است.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

روستاي دوان در دوازده كيلومتري شمال كازرون و در دامنه‌ي كوهي از رشته كوه‌هاي زاگرس قرار دارد. آب و هواي معتدل، وجود تاكستان‌هاي بسيار و گويش كهن فارسي از ويژگي‌هاي اين روستاست. پيرامون قدمت تاريخي اين روستا (چه پيش از اسلام و به خصوص در زمان ساسانيان و چه پس از آن) مقالات زيادي ارائه شده است. وجود گورستان‌هاي متعدد، ته ستون‌ها، يك بناي احتمالاً ساساني در داخل روستا، كتيبه‌هايي به خط كوفي و قلعه‌ي دختر اين روستا جزء اسناد تاريخي آن محسوب مي‌شوند. تقريباً در اكثر كتاب‌هايي كه پيرامون جغرافيا و تاريخ كلي شهرستان كازرون منتشر شده نامي از اين روستا آمده است. كتاب "فرهنگ گويش دواني" تاليف عبدالنبي سلامي (نشرآثار) و مقاله‌ي "كتيبه‌هاي كوفي كازرون" نوشته عماالدين شيخ‌الحكمايي، در كتاب كازرونيه (دفتر اول) ـ نشر كازرونيه، از منابعي هستند كه به طور خاص به فرهنگ و تاريخ روستاي دوان پرداخته‌اند.

بنايي كه كمتر در متون منتشر شده از آن نام برده شده و حتي عليرغم تمامي شايستگيش از ثبت در فهرست آثار ملي ايران نيز باز مانده است، در ارتفاعات بالاي كوه‌هاي دوان واقع شده و به "قلعه‌ي دختر" معروف مي‌باشد. اين بنا بر روي يكي از ارتفاعات بلند رشته كوه‌هاي شمالي كازرون و مشرف به دشت وسيع اين شهرستان واقع شده است. بيان دقيق قدمت آن نيازمند حضور كارشناسان ميراث‌فرهنگي و حفاري دقيق منطقه است، اما با در نظر گرفتن شواهد حداقلي كه از مدفون شدن در خاك در امان مانده‌اند (مانند ديواره‌هاي دور قلعه، خورده سفال‌هاي درون آن، ديواره‌ها و نوع بناهاي ساخته شده درون قلعه، ملات به كار رفته در بنا و...) مي‌توان فرض اوليه را بر ساساني بودن آن قرار داد. (بيان قدمت و كاربري دقيق اين قلعه منوط به پژوهش و كاوش كارشناسان و متخصصين حوضه‌ي ميراث‌فرهنگي مي‌باشد.) عدم توجه حفاظتي و علمي (نبود يا پايين بودن مطالعه پيرامون آن) بعلاوه كاوش‌هاي غيرمجاز منجر به وارد آمدن صدمات فراواني به اين قلعه‌ي تاريخي شده است.

وجه تسميه دختر جهت نامگذاري قلعه‌هاي دختر:

يكي از نظريه‌هايي كه پيرامون نامگذاري قلعه‌هاي دختر در ايران مطرح مي‌شود، مربوط به ديد فرهنگي ايرانيان به دخترهاست. همانطور كه مي‌دانيم دختر در فرهنگ ايراني به عنوان موجودي بكر و دست‌نيافتني قلمداد مي‌شود. قلعه و يا دژهايي را هم كه بر روي كوه‌ها و يا تپه‌ها بنا شده و دسترسي به آنها به هر نحو با مشكل امكانپذير بوده به نام قلعه‌ي دختر نامگذاري مي‌شده‌ است.

نظريه‌هاي مختلف ديگري نيز پيرامون نامگذاري اين اماكن به نام دختر وجود دارد كه اگر فرصتي بود در بخشي ديگر به آنها نيز خواهم پرداخت.

مسيردستيابي:

از روستاي دوان راه‌هاي متعددي جهت دسترسي به ارتفاعات بالاي كوه‌هاي آن وجود دارد. يكي از اين راه‌ها كه در قسمت شرقي آن واقع شده است، مسيري مارلو است كه از ميان تاكستان‌هاي معروف اين روستا عبور كرده و پس از طي مسيري حدوداً سه ساعته شما را به قلعه‌ي زيباي دختر روستاي دوان مي‌رساند.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

معاون گردشگري سازمان ميراث فرهنگي ،صنايع دستي و گردشگري استان اصفهان گفت: ‪ ۱۴‬كمپينگ با هدف ارزان‌سازي سفر گردشگران دراستان‌اصفهان راه اندازي مي شود.

"محسن مصلحي" روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا افزود:"آقاعلي عباس نطنز"،"برخوار و ميمه "،"فريدونشهر"،"شهرضا"،"كاشان "،"مشهداردهال"، "سميرم "،"ميمه "، "تالاب گاوخوني " وچند نقطه شهراصفهان از جمله مكانهايي است كه‌در خصوص اجراي طرح ارزان‌سازي سفر براي انها برنامه ريزي شده است.

وي تصريح كرد: كمپ‌هادر محلهايي احداث مي‌شودكه مسافران به مقصد گردشگري سياحتي و زيارتي بيشتر باشد.

مصلحي گفت: افرادي كه با وسيله نقليه شخصي مسافرت مي‌كنند،مي توانند به راحتي به جاي مراجعه به هتلها به كمپينگها مراجعه كنند و از اقامت مناسب به شكل ارزان بهره مند شوند.

وي يادآورشد: هماهنگي‌هاي لازم براي انجام زيرساختهاي لازم‌صورت گرفته‌است.

وي اضافه كرد: با اداره راه و ترابري در جهت دسترسي بهتر به جاده‌هاي هدف گردشگري هماهنگي به عمل آمده و قرار است ،تسهيلات لازم از قبيل آب ،برق و منابع انرژي فراهم شود.

معاون گردشگري سازمان ميراث فرهنگي ،صنايع دستي و گردشگري استان اصفهان ايجاد تسهيلات براي گردشگراني كه به صورت يك روزه به دامن طبيعت روي مي- آورند را از ديگر برنامه‌هاي سازمان در اجراي طرح ارزان‌سازي سفر ذكر كرد.

وي‌اظهار داشت: اصفهان به دليل چهار فصل بودن،گردشگران زيادي را مي‌تواند در فصول مختلف به خود جذب كند.

وي از راه‌اندازي پيست اسكي سميرم به عنوان يك مكان گردشگري زمستانه خبر داد و افزود: تجهيزات پيست اسكي سميرم و بالابر خريداري شده است و در حال محوطه‌سازي پيست اسكي سميرم مي‌باشيم.

وي گفت : پيست اسكي سميرم سال آينده بهره برداري خواهد شد.

مصلحي افزود: با راه اندازي پيست اسكي فريدونشهر از سوي سازمان تربيت بدني، سازمان ميراث فرهنگي وگردشگري اقدام به ساخت دو هتل و ايجاد تسهيلات و زير ساختها نموده است.

وي خاطر نشان كرد: با راه اندازي دو هتل امكان اسكان براي گرشگراني كه قصداقامت در پيست اسكي فريدونشهر را دارند ،فراهم مي‌شود.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

مدتي پيش همراه با دوست عزيزم نويد شكروي براي تهيه‌ي تصاويري از كاروانسراي «ميان‌كتل» به اين بناي تاريخي و گمنام كازرون رفتيم. مدتي است نويد تحقيقاتي را در مورد بنا و پيشينه‌ي تاريخي اين كارونسرا انجام مي‌دهد. آنچه كه در ادامه مي‌آيد متني است كه ايشان براي معرفي «كاروانسراي ميان‌كتل» در اين وبلاگ ارائه دادند:

در 35كيلومتري شهرستان كازرون و در منطقه «دشت‌برم» پس از ورود به روستايي با همين نام و حركت به سوي «كتل‌پيرزن» با طي مسافتي حدوداً 5كيلومتر به بقاياي كاروانسرايي زيبا به نام «ميان‌كتل» مي‌رسيم كه در بين مردم به كاروانسراي «شاه‌عباسي» نيز معروف است. اين بنا از بقاياي آثار دوره‌ي قاجاري متأخر است و بر روي تپه‌اي مشرف به دشت سرسبز و زيباي برم، قرار گرفته است. كاروانسراي ميان‌كتل در مسير جاده قديم كازرون‌ـ‌شيراز قرار دارد كه از زمان نادرشاه افشار به علت رونق بندر بوشهر به عنوان يك بندر نظامي، بسيار مورد استفاده قرار مي‌گرفته است.

بنا داراي پلاني به شكل مستطيل و يا ذوزنقه با ابعادي متفاوت است كه در حدود 3500مترمربع وسعت دارد و از اين مقدار 2500مترمربع زيربناي اطاق‌ها و بخش‌هايي است كه در اطراق حياط مركزي آن قرار دارند. اين بنا به مانند بسياري از كاروانسراهاي كوهستاني ديگر به دليل ايجاد امنيت بالا تنها داراي يك در ورودي مي‌باشد كه در ضلع جنوبي آن قرار گرفته است. همچنين در قسمت جنوب‌غربي و در مجاور درب ورودي، برجك نگهباني وجود دارد كه مشرف به دشت بوده است.

بنا از لحاظ معماري به صورت چهارايواني با حياط مركزي ساخته شده است. در مركز اضلاع شرقي و غربي دو حجره‌ي بزرگ و همچنين 2حجره‌ي كوچك در هر دو سوي اين قسمت‌ها قرار دارد (داراي 2حجره‌ي كوچك و 2حجره‌ي بزرگ). در اضلاع شمالي و جنوبي نيز چهار حجره‌ي كوچك وجود دارد. اصطبل نگهداري احشام نيز در بخش جنوب‌غربي آن قرار دارد كه از طريق دالاني وسيع به محل درب ورودي مكان متصل مي‌شود. آب‌انبار اين بنا نيز در ضلع شمالي آن قرار دارد كه در اين قسمت نيز با حوضچه‌اي تمام سنگي برخورد مي‌كنيم.

در قسمت جنوب‌شرقي نيز مكاني قرار دارد كه ديواره‌هاي آن تماماً از سنگ مالون است و متأسفانه بخش‌هاي زيادي از آن فرو ريخته. از آنجا كه اين بخش داراي تزئينات و مصالح خاص خود بوده و همچنين ديدي بسيار زيبا نسبت به منطقه‌ي دشت‌برم داشته به احتمال زياد به عنوان بهارخواب مورد استفاده قرار مي‌گرفته است.

از نكات قابل توجه ديگر در اين كاروانسرا مي‌توان به استفاده از سنگ مارن (مالون) در نماي بيروني و داخلي و موارد تزييني بسياري همچون طاقچه‌هاي گچبري شده‌ي متعدد، ناودان‌هاي سنگي، سنگبري‌هاي تزييني، طاقچه‌هاي سنگي و... اشاره نمود. در بالاي در ورودي، سنگبري زيبايي به شكل نوع خاصي از «ترنج‌ايراني» نيز جلوه‌گر است.

كاروانسراي ميان‌كتل پانزدهمين اثر شهرستان كازرون بود كه در سال 1379 و با شماره‌ي 3668 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيد.

با تشکر ویژه از محسن عباسپور در کازرون از وبلاگ خاک پر گهر

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

وجه تسمية جويباره اينكه، دركنار جوي آبي قرار داشته. محله جوباره در شمال شرقي اصفهان فعلي واقع شده است كه از جنوب به خيابان ولي‌عصرو از غرب به خيابان هاتف و از شمال به خيابان سروش محدود است و در حقيقت به شكل مثلثي از قديمي‌ترين هسته‌هاي مركزي شهر اصفهان جلب توجه مي‌كند.زندگي مجتمع يهوديان ايران در يك نقطه از شهر و به عبارت ديگر در يك محله‌ي معين ريشه‌هاي كهن دارد. زندگي دسته‌جمعي يهوديان در ممالك اسلامي از زمان عمربن‌الخطاب شدت پيدا كرد، زيرا به دستور وي محدوديهاي نسبت به يهوديان به عمل آمد و از آزادي آنها به شدت جلوگيري شد. يكي از محدوديتهاي مهم براي قوم يهود در آن دوره، زندگي مجتمع آنان در محله‌ي شخص و معيني بوده است.البته بايد متذكر شد كه در مورد يهوديان اصفهان چنين امري صادق نيست. زيرا يهوديان اصفهان خود ساكنين قديمي شهر اصفهان را تشكيل مي‌دادند و پيوسته در محله‌اي كه از زمان قديم ايجاد شده بود زندگي مي‌كردند، به طوري كه قدمت اين محله‌ي كهن را بايد با قدمت شهر اصفهان فعلي يكسان دانست. اين محور تاريخي با توجه به اسناد و مدارك و نقشه‌هاي تاريخي يك محور شهري بوده است، كه مساجد، بازارچه‌ها، كسبه‌ها، حمام، كاروانسراها و ... از عملكردها و عناصر مهم در حاشيه اين محور تاريخي قرار داشته است. با توجه به اينكه جوباره يك محله يهودي‌نشين بوده اما امروزه نمي‌توان اينمحله را كاملا" يهودي‌نشين پنداشت. قديمي‌ترين قسمت آن، كه در گذشته "داراليهود" ناميده مي‌شد و در مركز اين محله قرار داشت، هنوز يهودي نشين است.

درباره‌ي وجه تسميه جوباره بايد گفت كه به معني جاري شدن نهر كوچك است، زيار جو به معني نهر كوچك و باره جاري روان شدنش مي‌باشد. البته لغت باره را به معني ديوار شهر هم مي‌دانيم كه از همان بارو آمده است.وجه تسميه اين محل به علت اين بوده كه محله‌ي مزبور متصل به جوي و گذرگاه آب بوده است كه از حصار شهر مي‌گذشت و جويباره بر اثر كثرت استعمال و مرور زمان به جوباره تبديل شده است.

ميرزا حسين‌خان تحويلداراصفهاني مي‌نويسد: "... و اصل جوباره اول شهر بوده و هست، نه محله‌ي بزرگ داشته است. بعد كه شهر اصفهان بزرگ شده تمام جوباره يك محله‌ي آن حساب مي‌شد. حال كه جوباره خراب شده همين دو محله‌ي مزبور يعني جوباره و دردشت از آن باقي است.

محله جوباره از قديم‌الايام دانشمندان و علماء و شعراي بسياري را در خود پرورش داده از جمله:

1- محدث بزرگ ابوبكر محمدبن‌علي‌بن‌الحسين اسماء‌الجوباري "وفات 465 ه- ق"

2- ابوالحسين، احمدبن‌ابراهيم‌بن‌صالح‌بن منذري‌جوباري، راوي حديث و فقيه بزرگ قرن پنجم ه- ق

3- شاعر مشهور، جمال‌الدين عبدالرزاق "وفات 585 ه- ق"

4- شاعر گرانقدر كمال‌الدين‌اسماعيل‌بن‌جمال‌الدين‌عبدالرزاق "وفات 635 ه- ق"

مسجد جامع دشتي

در ساحل جنوبي زاينده‌رود از مشرق به مغرب در بلوك براآن جنوبي، دو بناي تاريخي از قرن هشتم هجري مسجد جامع دشتي و مسجد از يران بر جاي مانده است    .

مسجد جامع كاج

كاج در چند كيلومتري شرق اصفهان در شمال بستر زاينده‌رود واقع شده و جزء بلوك (براآن شمالي) مي‌باشند.

مسجد درب جوباره

در يكي از كوچه‌هاي محله جوباره مسجد محقر و ساده‌اي واقع شده كه آن را مسجد جوباره و يا مسجد "پيرپينه‌دوز" نيز مي‌نامند. وجه تسميه آن به جوباره به علت آنكه در محله جوباره واقع شده واضح است ولي وجه تسميه دوم آن سابقه و جنبي تاريخي ندارد. بناي  مسجد داراي هيچگونه اهميت معماري نيست ولي سر در آن قديم و داراي تزئينات جالبي بوده است كه كليه آنها به باغ چهلستون انتقال يافته و بر يكي از ديوارهاي ضلع جنوبي باغ نصب شده است از كتيبه سر در اين مسجد استنباط مي‌شود در دوره سلطنت شاه طهماسب اول "مهترمحمدعلي" ساخته شده كه با خط ثلث با كاشي سفير معرق بر زمينه لاجوردي كه نام خطاط آن"شيخ‌محمدبابر" و به سال 955 هجري مي‌باشد.

مسجد سلطان ابوسعيد بهادرخان

متصل به مناره باغ‌قوشخانه تا اواحر قرن سيزدهم هجري يكي از مساجد تاريخي اصفهان از قرن هشتم وجود داشته است. مسجد مزبور به طوريكه از سفرنامه‌ها و تصاوير سياحان خارجي كه در قرن سيزدهم هجري اصفهان را ديده‌اند و از اين مسجد نيز توصيف نموده‌اند استنباط مي‌شود از يك سر در كارشيكاري و يك گنبد كاشيكاري با دو مناره كوچك در طرفين ايوان آن و يك صحن متناسب تشكيل مي‌شده و مناره فعلي باغ‌قوشخانه جنب سردر آن قرار داشته است. مؤلف كتاب (نصف جهان- في‌تعريف‌الاصفهان)  از اين مسجد به نام مسجد سلطان ابوسعيد بهادرخان نام مي‌برد و چنين مي‌نويسد:"... و بعضي امكنه آباد قديم نيز درج از حد مذكور حال بوده چنانچه طرف شمال مشرقي مسجد سلطان‌ابوسعيدبهادر خان كه تا اين اوقات باقي بوده و در اين عصر خراب نمودند و اكنون مناره‌اي از آن باقي است حكايت آن را مي‌نمايد .

مسجد شعيا

وجه تسميه مرقدي كه فعلا" به نام  (شعيا) آنرا زيارت مي‌كنند بر ما معلوم نيست. ساختمان مرقد فعلي هم خيلي قديمي نيست و بناي آجري منشوري شكلي است كه روي آن را با گچ اندود نموده‌اند. ارتفاع مرقد در حدود70/1 متر و عرض آن 1 متر است. در دوره رواج مذهب اسلام در اصفهان ظاهرا" در همين محل كه به نام (خوشينان) معروف بوده مسجدي بنا شده كه هيچ اثري از آن باقي نمانده است.صاحب مجمل التواريخ و القصص در كتاب خود مي‌نويسد: "جامع خوشينان نخستين مسجد بود كه باصفهان كردند در اسلام و بناي آن ابوخناس مولي‌اميرالمؤمنين عمربي‌خطاب كرد در خلافت علي‌بن‌ابيطالب (ع)، بر جانب شمالي مرقد شعيا كتيبه‌اي به خط نستعليق برجسته از دوره شاه سلطان حسين صفوي موجود است كه اولين مسجد بزرگي را كه در اصفهان ساخته شده به نام  (مسجد شعيا) معرفي مي‌كند و نيز حكايت دارد از اينكه مسجد مزبور را ابوعباس مفتي در دوره خلافت علي‌بن‌ابيطالب (ع) بنا كرده و الب ارسلان آن را تعمير كرده است. متن كتيبه به خط علي‌نقي‌ امامي و مورخ به سال هزار و صد و دوازده هجري است.

مسجد مصري

در شمال ناحيه جوباره و نزديك قبرستان شور در كوچه مصري مسجد به نام "مسجد مصري" به طول پنجاه و عرض چهل متر واقع شده كه در دوره شاه‌ عباس دوم بنا شده است و چون باني آن به موجب كتيبه يك لوح سنگي مرمري كه در داخل مسجد نصب شده است شخصي به نام حاجي ميرزا خان مشهور به تاجر مصري بوده، مسجد به نام "مسجد مصري" معروف شده است. سر در مسجد، كاشيكاري شده ولي داخل آن با گچ پوشيده شده و فاقد تزئينات است.

در داخل محراب مهتابي مسجد لوح سنگي از مرمر به طول 118/1 متر و عرض 64 سانتيمتر نصب شده كه نام باني آن حاجي‌ميرزاخان در سال بناي آن  (1061 هجري) و نام نويسنده كتيبه آن محمدرضا امامي را به خط نستعليق برجسته در بر دارد. كتيبه سر در مسجد به خط ثلث سفيد بر زمينه كاشي خشت لاجوردي در دو سطر و به قلم جعفرابن‌عبدالله مورخ به سال هزار و صد و شانزده هجري مي‌باشد.

امامزاده اسماعيل

در حاشيه شرقي خياباني كه به نام هاتف معروف است و در قديميترين قسمت شهر اصفهان كشيده شده مجموعه ‌اي نفيس از معماري و تزئينات عهد سلجوقي و صفوي ديده مي‌شود كه به نام امامزاده اسماعيل شهرت دارد. اين مجموعه عالي شامل يك مسجد بسيار قديمي به نام مسجد شليا و مقبره امامزاده اسماعيل و رواق و سردر و صحن آن و يك گنبد بزرگ زيباي آجري از نوع گنبدهاي چهارسوهاي اصفهان برفراز سردر آنست كه هر يك از آنها در زمان معيني ساخته شده است .

 بقعه جعفريه

بقعه جعفريه از بناهاي برج مانند قرن هشتم هجري و از دوره حكمراني ايلخانان مسلمان مغول است كه در حاشيه غربي خيابان هاتف اصفهان و مقابل كوچه امامزاده اسماعيل واقع شده است.اين بنا سابقا" در وسط صحن وسيعي قرار داشته ولي اكنون قسمتهايي از اطراف آن به صورت خانه‌هاي مسكوني درآمده است.گنبد جعفريه نمونه كاملي از مقابر دوره حكمرانان مغول محسوب مي‌شود و نظاير آن در آذربايجان و بعضي ديگر از نقاط ايران ديده مي‌شود شكل بقعه در قسمت پايين هشت ضلعي و سطح آن كوتاه و مسطح مي‌باشد و چنين به نظر مي‌رسد كه گنبد هرمي شكل بوده كه بعدها خراب شده است.گنبد فعلي تزئينات مختصري از كاشي دارد.  

مقبره خواجه سيد حسن

در مقابل مسجد مصري مقبره خواجه سيدحسن واقع شده كه در كتب تاريخ و تذكره نامي از او برده نشده ولي با توجه به كتيبه سنگ قبر او اينگونه حكايت مي‌كند كه وي از عرفاي نامي نميه دوم قرن هشتم هجري بوده است. كتيبه سنگ قبر، از سنگ سياه و به صورت سكوي بزرگي است نيز حركت محسوس و مشهود مي‌شود.

مقبره كمال الدين اسماعيل

كمال‌الدين‌اسماعيل‌بن‌جمال‌الدين‌عبدالرزاق ملقب به"خلاق‌المعاني" از شاعران و قصيده‌سرايان بزرگ سبك عراقي در قرن هفتم ه- ق وي روزگار را در مدح اكابر اصفهان و شاهان معاصر خود گذرانيد. كمال‌الدين دوره‌ي وحشتناك حمله مغول را به تمامي درك كرد و قتل و عام مغول را "633 ه- ق" در اصفهان به چشم خود ديد.

وي به استادي و مهارت خلق كردن معاني دقيق معروف و در قصايدش توجه خاصي نسبت به زادگاهش اصفهان را دارد. كمال‌الدين اسماعيل در سال 653 ه- ق در گوشه‌اي بيرون از شهر به زهد و رياضت زندگي مي‌كرد كه به دست مغولي كشته شد. مقبره اين شاعر گرانقدر در محله جوباره در نزديكي مناره ساربان مي‌باشد.

مناره باغ قوشخانه

در منتهي‌اليه شمالي محله جوباره و در يك محله خارج شهر سابق كه امروزه جزء شهر شده است مناره باغ‌قوشخانه كه آن را مناره "طوقچي" و به خاطر اينكه نزديك آرامگاه علي‌بن‌سهل است مناره (علي‌بن‌سهل)  نيز مي‌نامند كه با ارتفاع 38 متر است و از آثار قرن هشتم مي‌باشد.

مناره چهل دختران

مناره چهل دختران در منتهي‌اليه شمالي محله جوباره واقع شده است. اين مناره در حدود 21 متر ارتفاع دارد و به نظر مي‌رسد كه قسمتي از نوك مناره از بين رفته باشد. پنجره بزرگي در قسمت بالاي منار و در ثلث دوم بدنه آن رو به سمت جنوب قرار دارد. دهانه اين پنجره به شكل مربع مستطيل است و قسمت بالاي آن از چوب و در طرفينش ستونهاي گرد كوچكي است كه نيمي از آنها در داخل ديوار مناره قرار دارد. بر روي يكي از اضلاع قاعده مناره چهل دختران به خط كوفي آجري برجسته بر زمينه آجري ساده در شش سطر كتيبه‌اي موجود است كه باني ساختمان آن را "ابي‌الفتح‌بن‌محمدبن‌عبدالواحدنهوجي" و سال اتمام ساختمان 501 هجري تعيين مي‌كند. مناره چهل دختران به شماره 231 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده است.

دو مناره دارالضيافه

در طرفين كوچه‌اي كه از قديم‌الايام به كوچه "حاج كاظم" معروف بوده و در محله جوباره دو مناره مدور واقع شده‌اند كه تزئينات مقرنس‌كاري بسيار زيبايي را دارد. سبك تزئينات اين دو مناره آن را به دوره مغول مربوط مي‌كند تحقيقات و بررسيهاي محققين و پژوهشگران اين نكته را روشن مي‌كند كه قدمت اين دو مناره به ربع اول قرن هشتم هجري مي‌رسد.مورخين مي‌گويند: اين دو مناره بقاياي يك مجموعه‌ي بزرگ كه در قرن چهاردهم ميلادي و زمان حكومت سلطان محمد خدابنده آباد بوده كه به مسافرين خدمات مي‌داده‌اند. اين دو مناره به شماره272 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.

مناره ساربان

اين مناره كه يكي از زيباترين مناره‌هاي عهد سلاجقه در اصفهان است در انتهاي شمالي محله (جوباره) ناحيه يهودي‌نشين  اصفهان نزديك مناره چهل دختران در گوشه‌ي يك ميدان كوچك كه يقينا"در زمان ساختمان آن محل مسجد كوچكي در پاي مناره بوده، واقع شده است. ارتفاع اين مناره در حدود 48 متر است و محيط قاعده آن 14 متر مي‌باشد و از پايين به بالا داري هفت قسمت متمايز است: قسمت اول آن آجر چيني ساده و قسمت دوم و سوم آن داراي تزئينات عالي آجري و قسمت چهارم آن تاج اول مناره است كه مقرنس‌هاي آجري توأم با كاشي فيروزه‌اي دارد و بسيار جالب و پر حالت است. قسمت پنجم آن تزئينات آجري و قسمت ششم آن تاج دوم مناره و قسمت هفتم آن تارك مناره است.

در قاعده دو تاج اين مناره دو كتيبه بسيار زيبا از بهترين رنگ فيروزه‌اي كاشي ديده و خوانده مي‌شود سال ساختمان اين مناره در كتيبه‌هاي فعلي آن موجود نيست. پروفسور پوپ سال ساختمان اين مناره را در اواخر قرن پنجم هجري مي‌داند و آقاي پايرون بمنت سميث ساختمان آن را بين سالهاي 550 تا 688 هجري تخمين زده است.

خانه هاي يهودي

خانه يهوديان در جوباره خصوصيات خاص خود را داراست و آنها را از مساكن مسلمانان جدا مي‌كند خانه‌هاي كليميان داراي اتاقهاي زيادي است. برخي از محققين و پژوهشگران دلايلي بر اين موضوع ذكر كرده‌اند. يكي از دلايل محدوديتي بوده كه اين قوم در طول تاريخ داشته‌اند. آنها همچون مسلمانان حق خريد خانه‌هاي جديد را نداشتند و مسلمانان نيز حتي‌الامكان از فروش خانه به آنها خودداري مي‌كرده‌اند فقر آنها نيز دليلي ديگر براي اين مطلب بود چرا كه ناگزير بودند چند خانوار در يك خانه زندگي كنند علاوه بر آن چون گاه مورد تهديد و بي‌مهري واقع مي‌شدند اجتماع چند خانوار امنيت آنها را در برابر خطرات احتمالي زيادتر مي‌كرد.اغلب خانه‌هاي قديمي و كهنه كه تاريخ آنها حداقل به يك قرن قبل مي‌رسد به وسيله‌ي دالانهاي سقف كوتاهي به حياط راه پيدا مي‌كند و درب ورودي آنها نيز فوق‌العاده كوتاه ساخته شده كه منظور از اين كوتاهي، جنبه‌هاي دفاعي آن مورد نظر بوده است. كوتاهي درب ورودي موجب مي‌شد تا سواران دشمن نتوانند با اسب وارد منازل شوند و حتي براي ممانعت از ورود سربازان سواره دشمن به داخل كوچه‌ها درهايي به ورودي هر بن‌بست گذاشته‌اند كه نقش دروازه را داشته و در مواقع ناامني بسته مي‌شد. در طول كوچه به چندين طاق كوتاه خشتي بر‌مي‌خوريم كه مانع ورود سربازان دشمن به داخل واحدهاي مسكوني بوده است.ارتفاع طاق اينگونه معابر حداقل 5/1 متر و حداكثر 5/2 متر است كه گاهي اطلاقك ديده‌باني بر روي آن ساخته مي‌شد. يكي ديگر از عوامل طاقها جلوگيري از گرماي تابستان و سرماي زمستاني بوده است. اصولا" اتاقها را در اطراف حياط مي‌ساختند كه سقف آنها اغلب داراي طاق گنبدي شكل بوده و بيشتر از مصالح گل و خشت استفاده مي‌شده است. آب انبارهاي ساكن در زير يكي از اتاقهاي مسكوني بدون در نظر گرفتن جهات جغرافيايي ايجاد مي‌شده است ولي زيرزمينها معمولا" زير اتاقهاي رو به شمال بوده است. در قسمت جنوبي زيرزمينهاي ويژه‌اي به نام .......... وجود دارد كه در آنها مراسم مذهبي انجام مي‌شود به اين قسمت غسل‌خانه هم مي‌گويند.كليميان در طول تاريخ با محدوديتهاي زيادي روبرو بوده‌اند. بعد از دوره‌ي قاجار يهوديان آزاديهاي بيشتري به دست آوردند و برخي از آنها توانستند از جوباره خارج شده و در نقاط ديگر شهر اصفهان ساكن شوند. در حال حاضر يهوديان اصفهان هيچگونه محدوديتي براي ساختمان‌سازي و ... ندارند و همچون ديگر اقشار جامعه مي‌توانند از حق و حقوق اجتماعي برخوردار باشند

كنيسه هاي يهوديچون وضع زندگي و اجتماعي و آزادي يهوديان در طول تاريخ متغير بوده، بخصوص در دوره‌ي صفوي اين قوم كنيسه‌هاي جالبي نداشتند. اما در حال حاضر يهوديان اصفهان 21 كنيسه و زيارتگاه دارند كه در نقاط مختلف شهر پراكنده مي‌باشند. علت اينكه تعداد اين كنيسه‌ها بيشتر شده به خاطر آزاديهايي است كه اين قوم به دست آورده‌اند. به هر حال از ميان اين 21 كنيسه 16 كنيسه در جوباره و 2 كنيسه در محله دردشت و 1 كنيسه در دبيرستان اتحاد و 1 كنيسه هم در چهارراه فلسطين قرار دارد كه معروفترين آنها كنيسه ملانيون، موشي حيا، خرقيا، گلبار و ... مي‌باشند.كنيسه‌هاي اصفهان از نظر سبك معماري و ساختماني شباهت خاصي به همديگر ندارند، در داخل كنيسه قسمتي را مانند سكو، بلندتر ساخته‌اند كه براي وعظ و خطابه از آن استفاده مي‌شود. به طور كلي كنيسه‌هاي اصفهان به دليل تعداد پيروان اين دين رونق چنداني ندارد.

بازار غاز

بازار غاز از بازارهاي معروفي است كه در اكثر كتب مربوط به اصفهان نامي از آن به چشم مي‌خورد. مرحوم بهشتيان بازار غاز را به همراه برخي بازارهاي ديگر از بقاياي بازارهاي قديمي‌ مي داند.رفيعي مهرآبادي در مورد اين بازار مي‌نويسد: اين بازار از آخر ميدان عتيق شروع و به محله جوباره اتصال داشت و از طرف ديگر به بازار بزرگ متصل مي شد.

بازار غاز ار بازارهاي مهم و مطرحي بوه كه به ميدان كهنه منتهي و از طرف شمال به محله جوباره مرتبط مي‌شده است اين بازار در حال نيز دائر است بسياري از محققين و شهرسازان بر اين عقيده هستند كه اين بازار در روي بلندي قرار گرفته و نسبت به محيط اطراف ارتفاع دارد. امكان بسيار دارد كه در دوره‌هاي مختلف تخريب و بازسازي شده باشد كه آخرين دوره آن مربوط به صفوي است.

 بازار و حمام و خانه شاه اسداله

با مراجعه به منابع هيچ نامي از اين مجموعه ديده نشد. اما با بررسيهاي متناوبي كه در محل صورت گرفته و با در نظر گرفتن بافت قديمي محله جوباره اين حمام متعلق به عصر صفوي بوده است.مرحوم "انصاري" مسجدي را در كتابش ذكر مي‌كند كه نامش "شاه اسداله و مساحت آن قريب 9 قفيز است. بنابراين مي‌توان چنين استنباط كرد كه شاه اسداله يكي از معروفترين آن روزگار بوده كه مسجد و بازارچه حمامي ساخته است كه به مرور زمان از ميان رفته‌اند.

حمام زعفران

حمام زعفران در محله جوباره واقع شده است. در منابع و مأخذ از اين حمام فقط با ذكر نامي از آن اكتفا نموده‌اند. تنها مرحوم جناب طول آن را 20 و عرض آن را 15 متر نداشتند.مرحوم انصاري نيز در كتابش هنگام معرفي مسجد زعفراني آن را جنب حمام نوشته است. اما آنچه ممسلم است اصل اين حمام صفوي بوده كه تقريبا" از وضعيت اصلي خارج شده است .

دروازه طوقچي

اصفهان از قديم دروازه‌هايي در جهات مختلف شهر داشته كه در موقع هجوم دشمن با بستن آنها سدي در برابر حملات به وجود مي‌آوردند. در اكثر منابع و مأخذي كه در ادوار مختلف، اصفهان را معرفي كرده‌اند از دروازه‌هاي متعدد اين شهر مطالبي به چشم مي‌خورد، از جمله دروازه طوقچي، به نوشته محققين اين دروازه نقطه شروع يكي از محورهاي شهر بوده و در همه ادوار اهميت خاصي داشت است. در روزگار صفويه كه شهر اصفهان وسعت يافت دروازه‌هاي شمالي شهر تغيير كرد. در اين زمان بود كه بالاتر از دروازه طوقچي چهارباغي ساخته شد.

در يك طرف اين دروازه سردر باغ معروف به قوشخانه احداث گرديد، بسياري از سياحان از وجود يك مسجد عالي و نفيس در كنار اين باغ مطالبي نوشته‌اند در اين منطقه آرامگاه صاحب‌بن‌عباد واقع شده است كه مزار اين دانشمند و اديب و شاعر قرنها زيارتگاه مردم اصفهان مي‌باشد.در اطراف دروازه دو شير سنگي وجود داشته كه اكنون در پل خواجو نصب است. اين دو شير در زمان صورات "حاج‌محمدحسين‌خان صدراصفهاني" و ايام سلطنت فتحعلي‌شاه قاجار از دروازه طوقچي  به پل خواجو منتقل گرديده است .در مورد وجه تسميه اين محله به (طوقچي) نظرات گوناگوني ابراز شده است. برخي از محققين طوقچي) را همان محله‌اي  (مي‌دانند كه قبلا"  (دربه) يا  (دريه) معروف بوده است.

در دوره آل‌بويه (طوقچي) از محلات جديدالاحداثي به حساب مي‌آمد كه اكثر بزرگان شهر در آن روزگار در اين محله ساكن بودند و بعد از فوت نيز در خانه‌هاي خود به خاك سپرده مي‌شدند. در دوره سلجوقيان نيز محله طوقچي به علت نزديكي با ميدان بزرگ شهر و مساجد از اهميت بسياري برخوردار بود. در دوره صفويه نيز محله طوقچي مهم و مطرح بود. شاردن اين محله را در عصر صفويه با 80 باب خانه و  4بازار نام برده و باغ‌قوشخانه يا باغ سلطنتي را نيز در  صد و پنجاه قدمي اين محله نوشته است. امروزه نيز محله طوقچي از محلات بزرگ و مهم شهر به شمار مي‌رود

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

محله بيدآباد از محلات بسيار مهّم و معروف تاريخي است كه در شمال زاينده‌رود واقع شده است. در قرن چهارم هجري محله بيدآباد خارج از دروازه‌هاي شهر بوده و در داخل حصار شهر قرار داشته است همين عظمت اهمّيت سبب شد تا رجال آن روزگار مانند "عليقلي‌آقا" مبادرت به احداث بناهاي عام‌المنفعه‌اي بنمايد در دروه‌هاي بعدي هم از موقعيت مهمي برخوردار بود.از اين محله دانشمندان و علما و محدثان و بزرگاني چون ابوعبدالله‌ بن ‌اسحاق ‌بن ماقه بيدآبادي .زاهد و محدث مشهور قرن پنجم- ابومحمّد جابربن‌منصور بن‌محمدبن صالح بيدآبادي محدث نامدار و مشهور قرن پنجم و آقا محمّدبن ملامحّمد رفيع بيگلدني بيدآبادي كه از حكما و افاضل سير و سلوك بود كه در سال 1197 هـ . ق در اصفهان درگذشت.   به دليل نزديكي محله بيدآباد با چهارباغ عبّاسي و محلات بزرگي چون عبّاس‌آباد،درب‌كوشك، دردشت بعد از صفويه هم از موقعيت ممتازي برخوردار بوده است و بناها و آثار بسياري را داراست. مجموعه عليقلي‌آقا كه شامل مسجد، حمام، بازارچه چهارسوق، كاروانسرا، جوي بابا حسن، بقعه شيخ ‌ابومسعود رازي،بازارچه بيدآباد، خانه بخردي و ...

عليقلي‌آقا‌

عليقلي‌آقا از خواجگان معروف و نيكوكار اواخر دوره صفويه است كه در زمان سلطنت شاه سليمان و شاه سلطان حسين صفوي زندگي مي‌كرده است. عليقلي‌آقا همراه برادرش خسروآقا آثار قابل توجهي از خود به يادگار گذاشته‌اند.

مسجد علي قلي آقا

اين مسجد داراي صحن كوچك و شبستان زيبايي است كه اطراف آن با كاشيهايي از نوع گره تزئين نشده است. كتيبه سر در مسجد با خط ثلث قهوه‌اي رنگ برجسته به سنگ مرمر حاوي عباراتي به زبان عربي است و در پايان كتيبه نام "عليقلي‌آقا" و خطاط كتيبه "علي‌نقي امامي" خوشنويس نامدار عصر صفوي و تاريخ1122 هـ.ق آمده است. سر در شبستان مسجد نيز كتيبه زيبايي دارد كه به خط نستعليق سينه بر زمينه كاشي لاجوردي رنگ است كه تاريخ1297 هجري را دارد كه حاكي از اين است كه شخصي به نام قاضي‌ابوالقاسم اين شبستان را بنا كرده و اشعار آن را يحيي نام سروده و خط آن را عبدالجواد نوشته و معمار آن نيز شخصي به نام "محْمد اسماعيل" بوده است. مسجد عليقلي‌آقا به شماره دويست و بيست و پنج

در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است .اين مسجد داراي يك درب چوبي منبت شده و در ورودي آن سنگ آب زيبايي بانقوش حجاري و هماهنگ شده با نقوش ديگر مي‌باشد. داراي يك صحن كوچك و شبستان زيبا كه اطراف آن با كاشيهاي از نوه  ....

حمام علي قلي آقا

حمام عليقلي‌آقا روبروي مسجد عليقلي‌آقا مي‌باشد. اين حمام داراي ويژگيهاي خاص، كه دوقلو است "حمام مردانه و زنانه" كه هر كدام داراي قسمتهاي مختلفي از جمه هستي ورودي سربينه، گرمخانه، خزينه، چهار حوض، شاه نشين و ... است كه داراي تزئينات نقاشي و كاشيكاريهاي زيبا مي‌باشد و از بهترين حمامهاي اصفهان بوده كه اكثر محققين از آن نام برده‌اند.اين حمام در سال 1112 هـ.ق ساخته شده و به شماره 226 در فهرست  آثار ملي ايران به ثبت رسيده است و هم اكنون با همت سازمان نوسازي و بهسازي مرمت شده و قسمت سربنيه حمام مردانه به عنوان يك موزه مردم شناسي تجهيز شده است .

بازارچه و چهار سوق علی قلی آقا

عليقلي‌آقا در بازارچه عمود بر يكديگر ساخت كه چهارسوي بسيار زيبايي را در اين مجموعه شكل داد كه از چهارسوهاي قابل توجه در اين شهر مي باشد و بسياري از پژوهشگران از آن بازديد كرده و درباره‌ي آن مطلب نوشته‌اند اين بازارچه به اين دليل زده شده كه حاصله از آن خرج نگاهداري مسجد باشد.

كاروانسراي علي قلي آقا

در حال حاضر اين كاروانسرا مخروبه است و هيچ استفاده‌اي از آن نمي‌شود ولي مرجوم جناب در كتاب "الاصفهان" مي‌نويسد كاروانسراي عليقلي‌آقا 40 متر طول و 22 متر عرض دارد .

جوي بابا حسن

جوي باباحسن شاخه‌اي از نهر فدن است كه از جلو حمام و مسجد عليقلي‌آقا مي‌گذرد. مرحوم حاج‌ميرزا حسن‌خان جابري‌انصاري در كتاب تاريخ اصفهان مي‌نويسد:"نهر باباحسن كه شعبه‌اي از مادي فدن است، ميان مسجد و حمام مي گذرد.دكتر لطف‌اله هنرفر در مورد وجه تسميه اين نهر "باباحسن" هنگام معرفي مدرسه باباقاسم در پاورقي به اين نكته اشاره مي‌كند، كه در فاصله سالها 700 تا 900هجري عده‌اي از دراويش و متصوفه در اصفهان زندگي مي‌كرده‌اند كه عنوان بابا داشته‌اند و بعد از معرفي چند عارف به بابا حسن در محله بيد آباد اشاره مي كند.

خانه بخردي

اين خانه معروف به خانه "حاج‌رسوليها" است. امّا پس از آن كه آخرين مالك خانه نام خانوادگي خود را به بخردي تغيير داد اين خانه نيز به اين نام مشهور شد. به طوري كه امروز به هر دو اين نامها شناخته مي‌شود. ساختمان اين خانه در اواخر سلطنت ناصرالدين شاه قاجار شروع مي‌شود و قسمتهايي از آن در دوران سلطنت او به پايان مي‌رسد امّا قسمتهاي ديگر مثل زيرزمين شمالي نا تمام مي ماند.اين خانه در اصل دو حياط داشته كه تالار در وسط اين دو حياط بوده و مشرف به حياطهاي بوده است از ظاهر بنا چنين استنباط مي‌شود كه جبهه شمالي آن حياط خلوت و قسمت جنوبي اندرون بوده است. خانه بخردي تزئينات خاص اواخر دوران قاجار را دارد و بدنه حياط با گچبري و نقاشي تزئين شده است.

خانه بخردي در مالكيت سازمان ميراث فرهنگي است و در فهرست بناهاي تاريخي ايران ثبت شده است و در حال حاضر در دست مرمت مي باشد.

بقعه شيخ ابو مسعود رازي

شيخ‌ ابومسعود احمدبن فرات رازي يكي از دانشمندان و محدثين بزرگ قرن سوّم هجري است كه در محلي كه امروز "بقعه مسعوديه" ناميده مي‌شود به هدايت و ارشاد مردم مي‌پرداخته است، كه در آن روزگار به محله شيخ ابومسعود و خانقاه شيخ ابومسعود هم مشهور بوده است و مورخيني كه از قرن چهارم هجري به بعد درباره اصفهان مطالبي نوشته‌اند آن را شامل مجموعه‌اي وسيع مركب از خانقاه و بازار و چهارسو و حمام و باغ نوشته‌اند. از اين مجموعه مشهور امروز سردر قابل توجهي بر جاي مانده است. بر بالاي اين سردر كتيبه زيبايي به خط ثلث با كاشي سفيد معرق بر زمينه لاجوردي نوشته شده است .در پايان اين كتيبه تاريخ 895 هـ .ق و نام يعقوب بهادرخان (سلطان يعقوب تويونلو) و كاتب آن (كمال‌بن شهاب الكاتب اليزوي) آمده است. بقعه شيخ ابومسعود به شماره 219 به ثبت آثار تاريخي رسيده است

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

جلفاي اصفهان يكي از مناطق مديريت شهر اصفهان است كه بناي آن از زمان شاه عباس بوده (1606 ميلادي) و  در جنوب شهر واقع شده است. از نخستين روزهاي تكوين اين شهرك ارمني‌نشين،پنج محله به نامهاي ميدان بزرگ، ميدان كوچك، هاكوپ‌جان يا يعقوب‌جان و يا محله‌ي حصيربافها، چهارسوق  قارا كل تشكيل دهنده‌ي اين شهرك نوبنياد عصر شاه عباس بوده است و ساكنين آنها را جلفاييان آذربايجان تشكيل مي‌دادند. در دوران سلطنت شاه عباس دوم بر وسعت آن اضافه شد و او دستور داد كه ارامنه‌ي داخل شهر كه در شمس‌آباد و عباس‌آباد هم سكونت داشتند به جلفا منتقل شوند (1655 ميلادي) محله‌ي زرتشتيان كه در نزديك جلفا و بدان پيوسته بود، به ارامنه تحويل داده شد و چون شغل اغلب مهاجرين جديد حجاري بود و به همين دليل اين محله به نام سنگ‌تراشان ناميده شد كه هنوز هم به همين نام است. به دنبال اين توسعه‌ي شهري، دو محله‌ي ديگر يعني كوي ايرواني‌ها (ايروان) و محله‌ي تبريزيها كه ساكنين آنها از دو شهر فوق‌الذكر آمده بودند به وجود آمد. محلات جديدالاحداث در جنوب و جنوب غربي جلفاي قديم شكل گرفت و آنجا را جلفاي نو گفتند و بعدها اين اسم به همه‌ي جلفا اطلاق گرديد. گزارش سياحان خارجي حاكي است كه جلفا از نظر اجتماعي و اقتصادي به دو منطقه‌ي متفاوت قابل تفكيك بوده (جلفاي قديم و جديد).  جلفاي جديد را سه محله‌ي سنگ‌تراشان، ايرواني‌ها و تبريزيها تشكيل مي‌داد كه ساكنين آن در مقايسه با جلفاي قديم كم بضاعت‌تر بودند و كليساها و خانه اغلب ساده هستند. در منابع فارسي اسم جلفا به صورت "جولاه" و در زبان ارمني آن را "جوغا" مي‌گويند. قبل از ورود ارامنه به اصفهان، زمينهاي كشاورزي از املاك سلطنتي به شمار مي رفت كه در سال 1618 ميلادي ضمن فرماني، به ارامنه واگذار گرديد و چون شبكه آبرساني آن از نهر و جويهاي كوچك و بزرگ تشكيل مي‌شد،با ايجاد شهرك جلفا، معابر عمومي را به طوري به وجود آوردند كه منطبق با حريم آبها باشد لذا پيچ و خم كوچه‌ها خيلي زياد بوده و حتي توسعه ي جديد جلفا در نيم قرن گذشته و ادامه ي آن در حال حاضر، از حريم آبرساني مزارع تبعيت مي‌كند. جلفاي قديم داراي يك خيابان شرقي- غربي (خيابان نظر) بود و آن خيابان نيز دو دروازه در شرق و غرب داشت كه شبها بسته مي‌شد. دروازده‌ي غربي را سرقرازيان و شرقي را يمانيان مي‌گفتند. نام اين دو دروازه از دو خانواده ي معروف ارامنه‌ي جلفا گرفته شده بود كه در احداث آن نقش داشتند. بعد از سقوط صفويان يعني با روي كارآمدن افاغنه، افشاريه، زنديه و به ويژه قاجاريه پيوسته از وسعت و جمعيت آن به شدت كاسته شد، به طوري كه اغلب ساكن و كليساهاي آن رو به ويراني نهاد و نيمي از آنها كاملا" از بين رفت، در يك قرن گذشته با روي كارآمدن سلسله‌ي پهلوي شهرنشيني در كشور دستخوش تغيير و تحول بزرگي گرديد و شهر با خيابان‌كشي‌هاي جديد كه منطبق با چهارچرخه‌هاي موتوري بود، ساختاري فضايي جديدي را پيدا كرد.

در جلفا ايجاد خيابان نظر با جهت شرقي و غربي در سال 1314 ش و خيابان حكيم‌نظامي با جهت شمالي و جنوبي، جلفا را تقريبا" به چهار واحد جداگانه تقسيم كرد و پلهاي مارنان، فلزي و آذر ارتباط اين بخش شهري را با قسمت شمالي شهر برقرار كرد.جلفاي اصفهان درگذشته به صورت يك شهرك كاملا" مستقل و جداي از شهر اصفهان بوده و حتي فاصله‌اي بين اصفهان و جلفا نيز وجود داشته كه از فضاهاي سبز و باغات و مزارع تشكيل شده بود، اما در نيم قرن اخير با توسعه‌ي شهري، اغلب فضاهاي سبز به ساكن شهري تبديل گرديده است.

در گذشته مهارت ارامنه در تجارت ابريشم و صداقت آنان باعث شد تا بازرگانان ارمني در دارو ستد به موقعيتهاي بزرگي دست يابند و در اندك قدمي بسياري از آنان در زمره‌ي ثروتمندان اصفهان در آينده از اين زمان ساخت خانه‌هاي مجلل با تالارهاي زيبا منقوش به تابلوهاي نفيس و فرشهاي عالي و صندليهاي مزين به آب طلا و نقره و ... هم آغاز شد. زيبايي اين خانه‌ها آنچنان برخي از خارجيان را تحت تأثير قرار داده كه يكي از آنها مي‌نويسد ... "برخي از آنها چنان باشكوه و عالي است كه مي‌توان آنها را در رديف قصرها و كاخهاي سلطنتي به شمار آورد" ...

بر اساس نوشته مورخين و محققين اين آزادي و رفاه در تمام دوران صفويه ادامه داشت و ارامنه در اين مدت در نهايت امنيت و آزادي توانستند كليساهاي متعددي بسازند و به مراسم مذهبي خود بپردازند.هنگامي كه "پيترودولاواله" سياح ايتاليايي از جلفا بازديد كرده، 10 كليسا و به روزگار سزآرام اولئاريوس 12 كليسا و در زمان مسافرت تاورينه 15 تا 16 كليسا، شاردن 30 كليسا، در جلفا داير بوده است. جمعيت جلفا نيز روز به روز افزون مي‌شد، چنان كه بر اساس ارقام ارائه شده جمعيت جلفا در آغاز قرن 11 هجري بين 5000 تا 10000 نفر بوده است در اوايل سلطنت شاه صفي (جانشين شاه عباس) به 15000 نفر و در زمان شاه عباس دوم (جانشين شاه صفي) 20000 نفر و بالاخره در زمان جانشينان شاه عباس دوم به 30000 نفر رسيده است، ارنست هولستر كه در دوره قاجار در اصفهان زندگي كرده است و تعداد ارامنه ساكن در جلفا را در سال (1880 ميلادي) 2658 نفر ذكر مي‌كند كه در 380 خانه زندگي مي كرده اند.

با همه افول و تنزلي كه بعد از صفويه به جلفا حاكم شد هنوز نيز خانه‌هاي قديمي و كليساهاي باشكوه ساختمانهاي آن يادآور عظمت اين محله زيبا و مهم تاريخي مي باشد.

در حال حاضر جلفا در حدود 6500ارمني را در خود جاي داده كه در محلات ميدان بزرگ- ميدان كوچك- محله چهارسوق- هاكوپيان- تارگل- محله سنگ‌تراشها، تبريزيها و ايروان زندگي مي‌كنند از نظر تقسيمات شهري بخش پنجم شهر اصفهان به شمار مي‌رود و شعب برخي ادارات دولتي در آن مستقر هستند.

كليساي بيدخم 

مهمترين كليساي تاريخي جلفا از دوره شاه عباس اول كليساي مشهور بيدخم يا "بيت‌اللحم" است. كه در ميدان جلفا و در مجاورت كليساي مريم واقع شده، اين كليسا به وسيله يكي از تجار ارمني به نام "خواجه پطرس" ساخته شده و در داخل آن تزئينات نقاشي و و تابلوهايي از زندگاني مسيح، موجود است. معماري و تزئينات داخل اين كليسا و تمام ديوارها و اطراف وو جوانب آن با تزئينات نقاشي به سبك ايراني و تابلوهايي كه نفوذ نقاشي ايتاليايي در آنها محسوس است و زندگاني مسيح را معرفي مي‌كند، تزئين شده و از ازه‌هاي كليسا با كاشيهاي خشت هفت‌رنگ آراسته شده است. در اين كليسا بيش از ساير كليساهاي جلفا نقاشي وجود دارد و از نظر كثرت طلاكاري كليساي منحصر به فرد محسوب مي‌شود. معماري كليسا و تزئينات طلاكاري آن كار استادان ايراني است و تابلوهاي نقاشي آن چنانكه مي‌گويند به وسيله هنرمندان ارمني و اروپايي نقاشي شده است. كتيبه سردر ورودي كليساي وانك در جانب غربي آن به خط ارمني طلائي رنگ بر زمينه كاشي خشت لاجوردي به سال 1104هجري در زمان سلطنت شاه عباس دوم و 1113هجري به پايان رسيده نوشته شده است.

كليساي مريم

ارامنه جلفا كليساي اولي خود به نام "هاكوپ" را كه بسيار كوچك بود وسعت دادند و كليساي بزرگتري به نام "مريم" بنا كردند. ساختمان اين كليسا چهار ضلعي و بدون ستون است. داخل اين كليسا داراي تزئينات نقاشي و تابلوهاي مذهبي است كه روي ديوارهاي گچي نقاشي شده و دوربين كتيبه‌هاي آن به زبان و خط ارمني است. كتيبه‌هاي تاريخ‌دار مورخ به سال هزار و صد و هزار و صد و پانزده (سال ارمني) موجود است.

نقاشي‌هاي كليساي مريم از بهترين نمونه‌هاي نقاشي كليسايي به شمار مي‌روند كه چهار تابلو آن در دنيز نقاشي شده و"گراف‌آقا" آن را به كليسا هديه كرده است. در يكي از تصاوير اين شخص با خانواده‌اش در حال نيايش ديده مي‌شوند. در قسمت غربي كليسا مقبره "خواجه آوريك" واقع شده است. به نوشته "پترودولاواله" اين شخص از افراد خير و نيكوكار جلفا بود كه ثروت عظيم خود را در راه كليساسازي به مصرف رسانيد.

كليساي گيورك 

بعد از كليساي هاكوپ كليساي گيورك هم در محله ميدان كوچك در رديف كليساهاي قديمي جلفا محسوب مي‌شود مردم جلفا اين كليسا را كليساي (غريب) مي‌نامند داخل اين كليسا بسيار ساده است و فقط يك تابلوي نقاشي قديمي در قسمت محراب آن نصب شده ولي اهميت آن به داشتن ساختمان ديگري از بناهاي ضميمه كليسا است كه سيزده قطعه سنگهاي كليساي قديمي ارمنستان (اوج كليسا) كه ارامنه در موقع مهاجرت به اصفهان با خود همراه آورده‌اند در اين محل به جاي گذاشته‌اند و يكي از اماكن مقدسه ارامنه جلفا محسوب مي‌شود. در سردر اين كليسا در دوره سلطنت شاه سلطان حسين يك تابلوي كاشيكاري نصب شده كه تصوير حضرت مريم و مسيح و چند نفر ديگر را كه هدايائي آورده‌اند با كاشيهاي خشت هفت‌ رنگ نمايش داده‌اند و در زير اين تابلو در يك سطر بخط سفيد ارمني بر زمينه كاشي خشت لاجوردي كه تاريخ آن را به سال هزار و هفتصد و نوزده ميلادي نوشته شده است.

موزه كليساي وانك 

كليساي وانك داراي موزه‌اي تاريخي است كه در جنب كليسا و در شمال آن واقع شده و داراي سالنهاي متعدد و اشياء و آثار تاريخي است. عمارت موزه در سال1905 ميلادي ساخته شده و تابلوهاي متعدد نقاشي از طرف بازرگانان ارمني كه به اروپا مسافرت كرده بوده‌اند به كليسا اهداء شده است. موزه كليسا داراي 700جلد كتاب خطي به زبان ارمني است و قديمي‌ترين آنها نسخه‌ايست كه در قرن دهم ميلادي (قرن چهارم هجري) نوشته شده اولين كتابي كه به وسيله ارامنه در جلفاي اصفهان به چاپ رسيده  و عني حروفي كه به كار برده شده در اين موزه نگاهداري مي‌شودمجموعه فراميني كه سلاطين ايران بعد از شاه عباس درباره ارامنه جلفا صادر كرده‌اند در يكي از سالهاي اين موزه نگاهداري مي‌شود و از مجموعه‌هاي جالب موزه جلفا است. چند قطعه از تزئينات نفس كاخهاي هفت دست و آينه خانه از بناهاي دوره شاه عباس دوم تنها آثاري از تزئينات گچبري و طلاكاري فصور منهدم شده صفويه است كه فقط در اين موزه مي‌توان آنها را مشاهده كرد.

كليساي هاكوپ

در بين كليساهاي جلفا از همه قديمي‌تر كليساي يعقوب مقدس (هاكوپ) است كه در گوشه شمال غربي صحن فعلي كليساي مريم قرار دارد و كتيبه سردر آن كه به زبان ارمني است تاريخ ساختمان آن را 1056 به سال ارمني "در صورتيكه 551 سال به سال ارمني اضافه كنيم سال ميلادي به دست مي‌آيد." 1014 ه- ق تعيين مي‌كند و اين اولين كيسايي است كه ارامنه در جلفاي اصفهان بنا كرده اند.

  كوچه نمازخانه مريم

در جلفا دو كوچه به اين نام وجود دارد. يكي از آنها در شمال كليساي مريم و ديگري در جنوب است. گذر شمالي مستقيما" محله شرقي را به ميدان جلفا مربوط مي‌كند. گذر جنوبي از طريق همان محله به كوچه حمام و از آنجا به ميدان جلفا و كوچه كليساي وانك مربوط مي‌شود.

كوچه خواجه عابد

از گذرهاي شاخص و مشهور جلفا كه به وسيله چهارسوي شكرچيان با گذر جلفا تلاقي مي‌كند.گذر خواجه عابد با وجود دو مادي كه از قديم به نامهاي  (نهر شايج) و (نهر نايج) معروف بوده‌اند از كوچه‌هاي سرسبز و بسيار زيباي جلفا به شمار مي‌رود كه درختان تنومند و زيباي آن جلوه خاصي به اين گذر داده است.دو نهر شايج و نايج از قديم‌الايام در اصفهان شهرت داشته‌اند به طوريكه مرحوم"حاج ميرزا حسن ‌خان جابري‌ انصاري" در كتاب گرانسنگ و ارزنده در تاريخ اصفهان، در بخش تقسيم آب زاينده‌رود به كرات از اين دو نهر نام برده و مناطق مختلفي را ذكر مي‌كند كه از اين دو مادي سهمي برده اند.

مدرسه كاتارينيان مقدس

اين مدرسه به سال 1858ميلادي در محوطه صومعه كاتارينيان مقدس ساخته شده است. به پيشنهاد اسقف اعظم "تادئوس بگ نظريان" پيشواي مذهبي وقت و به هزينه "مائوك هوردانيان" كه ساكن جاوه بود ساخته شد. 1899ميلادي در محله چهارسو و در نزديكي صومعه راهبه‌ها مدرسه دخترانه "كاتارينيان" مقدس ساخته شد و از سال1900 رسما" در آن محل شروع به كار كرد  در سال كتيبه‌اي كه در سر مدرسه موجود است تاريخ 1900 ميلادي را ذكر كرده و حاوي نام كساني است كه به ساخت اين مكان آموزشي كمك كرده اند. از مدرسه "كاتارينيان مقدس" در حال حاضر به عنوان مدرسه راهنمايي و دبيرستان پسرانه استفاده مي شود.

مدرسه كاناتيان

اين مدرسه در محله چهارس و در غرب مدرسه"كاتارينيان مقدس" واقع شده و در سال 1903 ميلادي به هزينه "وارواره كاتانيان" ساخته شد. .باني اين مدرسه، اين بنا را به ياد همسرش"گئورك كاتانيان"كه در مسكو مدير مدرسه بوده ساخته است. ساختمان اين مدرسه در دو طبقه بنا شده و بسيار محكم مي‌باشد. درنماي بالاي سمت جنوبي روي كاشي تاريخ شروع و پايان آن را "1901 مدرسه ملي گئورك كاتانيان 1905" اين اينگونه نوشته است.

ميدان جلفا

ميداني كه امروز به نام ميدان بزرگ ناميده مي‌شود از ميدانهاي قديمي جلفاست كه در كنار اين ميدان كاروانسراي بزرگي بود كه دو طرف آن را ساختمان دو طبقه احاطه كرده بود. در يك طرف كاروانسرا نيز محلي براي نگاهداري اسبها و ساير خدمات پيش‌بيني شده بود. كه در حال حاضر از اين كاروانسرا اثري نيست.

محله ميدان بزرگ در سرشماري 1851ميلادي داراي 54 خانه بوده كه 191 مرد و 200 زن در آنجا زندگي مي‌كرده‌اند ساكنان اين محله عمدتا" از خانواده آبكاريان هستند.

چهارسو

يكي از محلات مشهور جلفا محله چهارسو است. اين محله كه به نوشته محققين و پژوهشگران از محلات بزرگ و مشهور جلفا بوده است. در دوران صفويه به سكونت صنعتگران اختصاص داشته است. كوچه چهارسوق، از گذرهاي اصلي جلفا محسوب مي‌شود كه خيابان خاقاني را به محله سنگتراشها مربوط مي‌كند نام چهارسو بيانگر اين مطلب است كه اين كوچه مركز ارتباطي گذرهاي مختلف بوده است.محله سنگتراشها يكي از قديمي‌ترين محلات جلفا به شمار مي‌رود. اين محله را "گبرآباد" هم مي‌گويند. زيرا قبل از كوچ ارامنه زرتشتيان در آن ساكن بوده‌اند در اواخر سلطنت شاه عباس اول گروهي از مهاجران ارمني كه در سنگتراش مهارت داشتند به اين محله آورده شده و در اين جا سكني گزيدند. در سال 1049 هجري برابر با 1630 ميلادي (مقارن سلطنت شاه صفي) 200خانوار ديگر نيز به اين محل كوچانده شدند.

خاقاني

پس از احداث شهرك جلفا معابر اصلي و فرعي چندي در آن درست شد. در چند دهه اخير كه در شهر اصفهان نيز همچون ساير شهرهاي كشورمان ساخت و سازهاي متعددي انجام شد و كوچه‌ها و خيابانهاي متعددي در آن احداث شد. در جلفا هم خيابانهاي جديد و زيبايي كشيده شد كه يكي از آنها خيابان خاقاني است. اين خيابان كه با مسير شرقي- غربي خيابان حكيم نظامي را به خيابان وحيد متصل مي‌كند در حدود پنج دهه قبلي احداث گرديد.

آنچه مسلم است اينكه قبل از احداث اين خيابان در اين راستا گذري وجود داشته است. كوچه‌هاي متعددي كه اين خيابان را به مكانهاي مختلف و قديمي همچون كليساها، مدارس و خيابانهاي ديگر متصل مي‌كند. كوچه‌هاي تلگرافخانه، ميدان كوچك، يعقوب خان در شمال بين خيابان و كوچه‌هاي هوانس شيرازي و سنجدي در جنوب آن مبين وجود يك گذر بزرگ به جاي خيابان خاقاني امروز است.

 دير سياه پوشان

دير راهبه يا سياه‌پوشان كه به دير "كاتارين" هم معروف است. در محله چهارسو و در مجاورت كليساي يوحنا  (هوانس) واقع شده است. اين كليساي كوچك در سال 1623م برابر با 1032 ه-ق با هزينه يكي از افراد نيكوكار جلفا بنا شد .اكثر سياحان اروپايي از جمله تاورنيه و شاردن به اين ديردختران بي‌سرپرست اختصاص داشته است. كه قبلا" داراي 33حجره بوده كه در حال حاضر فقط 2 حجره از آنها باقي است.

حمام قديمي

در قديم در جلفا دو حمام وجود داشت كه يكي بزرگ و ديگري كوچك بود. حمام بزرگ را ارامنه "شهر يمانيان" مي‌ناميدند. نويسنده كتاب تاريخ جلفا اين حمام را شكوهمند معرفي كرده و مي‌نويسد اين حمام كه سقف آن بر ستونها استوار است با خرج بسيار زياد ساخته شده است.

باشگاه قديم ارامنه

در نزديكي كليساي وانك ساختمان بزرگي است كه تا قبل از پيروزي انقلاب اسلامي "باشگاه ارامنه" ناميده مي‌شد. پس از انقلاب چندي براي مدتي اين باشگاه تعطيل و در حال حاضر قسمتي از اين ساختمان زير نظر اداره كل تربيت بدني استان اصفهان به باشگاه بدنسازي تبديل شده و به نام"ماسيس"ناميده مي شود.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

براستی چرا انسانها نمیخواهند درک کنند که برده بودن بسیار کریه و زشت است حال هر شکلی از آن چه بردگی ایدئولوژیک چه بردگی اقتصادی چه بردگی حاصل از جهل و نا آگاهی و هر شکل دیگر آن

گردشگری جنسی گسترش سريع و روزافزون شبكه اينترنت، به تبليغات صنعت گردشگري جنسي به ويژه جهت ساكنان اروپاي غربي و آمريكا، رونقي دوچندان بخشيده است. در اين تبليغات خدماتي نظير تورهاي جنسي، فاحشه‌خانه‌ها و سفارشات اينترنتي زنان روسپي در كشورهايي نظير تايلند، فيليپين و كوبا ارائه مي‌شود.بي‌شك در اين وضعيت، علاوه بر گسترش قاچاق زنان و كودكان، ضربات سنگيني بر حقوق انساني زنان و كودكان وارد شده و آنها را به يك كالاي جنسي جهت مردان هوسران گردشگر، تبديل نموده است.مبلغان تورهاي جنسي، اندام‌ها و جنسيت زنان را در كل كره خاكي و از طريق شبكه اينترنت به حراج مي‌گذارند. اين شبكه، ارتباط بين‌المللي جهت فروش زنان در يك بازار جهاني و به ويژه جهت مردان كشورهاي صنعتي به وجود آورده است. در دو سال گذشته، امكانات چندرسانه‌اي (صوت و تصوير) به شبكه اينترنت افزوده شده كه تبدل رنگ، گرافيك، عكس، انيميشن، صدا و تصاوير متحرك را ممكن نموده است.

اين ويژگي‌هاي پرشور و نوين اينترنت، به رشد سريع منافع تجاري در بخش‌هاي گوناگون شبكه منجر گرديده است كه در اين ميان «صنعت سكس» يكي از پيشگامان در استفاده از اين ويژگي‌هاست.
تبليغات ويژه تورهاي جنسي، فاحشه‌خانه‌ها و استريپ‌بارها (بارهايي كه در آن افرادي كاملاً برهنه مي‌شوند). به سهولت و بدون كمترين محدوديتي در شبكه اينترنت ارائه مي‌گردد. چند مثال را مرور مي‌كنيم: اتاق‌هاي گفت‌وگوي اينترنتي، امروزه به مكاني جهت تبادل اطلاعات در توصيه‌ها براي گردشگري‌هاي جنسي و يافتن زنان روسپي در كشورهاي مختلف تبديل شده است.
اطلاعاتي نظير چگونگي سفر، قيمت‌ هتل‌ها، شماره تلفن‌ها، كرايه تاكسي‌ها، قيمت مشروبات الكلي، قميت خدمات جنسي ارائه شده و انواع آن را به راحتي مي‌توانيد در اين اتاق‌ها بيابيد.
تصاوير مستهجن اين سفرها نيز در دسترس همگان است. در تابستان 1995 يك مرد آمريكايي، براي اولين بار «تورهاي جنسي» به مقصد جمهوري دومينيكن را در شبكه اينترنت تبليغ نمود. اين تور 4 روزه با همراهي يك راهنما جهت ارائه اطلاعات كاربردي در مورد چگونگي يافتن و ارتباط با زنان روسپي و همچنين يافتن گروه‌هاي عياشي ارائه مي‌شد.
اين تورها با سكس دهاني توسط يك زن جذاب كه از سوي راهنماي تور انتخاب مي‌شد، همراه بود و يا در تبليغات مربوط به «تعطيلات جنسي» در كاستاريكا كه با ارائه راهنماي گردشگري (زنان روسپي بومي) همراه بود، با طولاني شدن زمان تور امكان تعويض راهنماها نيز ممكن بود. شوهاي مبتذل سكسي نيز در تايلند به يكي از بخش‌هاي مهم گردشگري تبليغ شده در اينترنت بدل شده است. از تصاوير زنان كاملاً عريان نيز در اين تبليغات استفاده مي‌شود.
در يكي از تبليغات مربوط به سفر به فيليپين، كه با ارائه تصوير يك زن همراه است، وي از شما دعوت مي‌كند كه جهت ديدن فيليپين با وي همراه شويد! در اين تبليغات از آن كشور به عنوان مكاني جذاب و هيجان‌انگيز نام برده شده است. در اين تبليغات به اختصار به وجود زنان روسپي در همه جاي كشور و با ارائه ليست قيمت آنان اشاره شده است. به نظر مي‌رسد همه حرف‌ها پيرامون عشق، زناشويي كودكان دور مي‌زند.
در تبليغاتي ديگر، ارائه يك راهنماي مؤنث اختصاصي جهت اين تورها تبليغ شده است. در اين تبليغات اشاره شده كه كليه دستمزدها بايد به مدير تور و نه زن پرداخت گردد، اما پرداخت انعام فراموش نگردد! و يا گفته مي‌شود كه اين زنان به سن، ظاهر و ثروت شما توجهي نخواهند كرد.
در تبليغي ديگر با ارائه ليستي مصور از زنان مختلف، آدرس‌هاي آنان به خريداران فروخته مي‌شود. همه اين تبليغات براي سودآوري فاحشه‌خانه‌ها و هتل‌ها و مشروب‌فروشي‌هاي نيز مفيد خواهند بود.
در سفارشات اينترنتي دختران برخلاف آنچه كه به عنوان يافتن همسر در كشورهاي ديگر تعبير مي‌شود، اكثر مردان پس از سفر به آن كشورها و ازدواج با آن دختران، آنان را ترك مي‌كنند.
در گردشگري جنسي و سفر به مكان‌هاي هيجان‌انگيز، افراد محدوديت‌هاي موجود در منازل خود را نخواهند داشت. در شهرهاي خارجي، مردان امكان همه نوع سوءاستفاده و بدرفتاري با زنان و دختران را به روش‌هايي كه در كشورهاي خودشان بسيار خطرناك و يا پردردسر است، خواهند داشت. براي تعدادي از مردان، جذابيت بانكوك به دليل وجود دختران بسيار جوان و روش‌هاي شبيه به برده‌داري در آن است.
در تبليغات اينترنتي سفر به بانكوك، به رضايت مرداني كه پيش از اين به تايلند سفر كرده‌اند، اشاره شده است. نيروهاي پرقدرت تبعيض نژادي، آزار زنان، تسلط كشورهاي قدرتمند و استعمار اقتصادي در فروش زنان جذاب و شهواني متحد گرديده‌اند. اكثر مكان‌هاي توريسم جنسي در نيم كره جنوبي نظير تايلند و فيليپين سال‌هاي آغاز فعاليت خود را با تقاضاي مربوط به زنان روسپي توسط نظاميان اشغالگر آمريكايي آغاز نموده است و با ترك ارتش آمريكا، دلالان محبت (قوادان) و كارگزاران فعال در اين صنعت بازار جديدي را براي زنان تايلندي و فيليپيني جهت تورهاي نسي به مقاصد ژاپن و اروپا پيدا كرده‌اند.
سود فزاينده اين تورها نصيب شركت‌هاي فرامليتي، خطوط هواپيمايي، هتل‌ها و رستوران‌ها مي‌گردد. با تبديل روسپي‌گري به يكي از انواع گردشگري ويژه مردان، اين فعاليت‌ها به يكي از عوامل توسعه اقتصادي كشورهاي فقير بدل شده است. «صنعت گردشگري» همواره از سوي سازمان ملل متحد، بانك جهاني و گروه‌هاي مشاوره‌اي ايالات متحده به عنوان يكي از راه‌هاي ايجاد درآمد و بازپرداخت بدهي‌هاي خارجي كشورهاي فقير معرفي شده است.
كشورها با تعيين سياست‌هاي گردشگري خود، مي‌توانند در صورت تمايل از گسترش روسپي‌گري به عنوان يك جنبه گردشگري حمايت نموده و يا از شكل‌گيري آن جلوگيري نمايند.
البته تعدادي از كشورها با اتكا به فروش اندام‌هاي زنان، به كسب درآمد روي آورده‌اند. با رشد صنعت سكس، زنان و دختران بيشتري در يك شهر و يا كشور به اين سو كشيده مي‌شوند تا به گردشگران خارجي فروخته شوند.
در «بارهاي بانكوك» زنان و دختران اسم ندارند، بلكه شماره‌هايي بر لباس‌هاي تنگ و كوتاه آنان نصب شده است. مردان آنان را با شماره‌هايشان انتخاب مي‌كنند.
آنها كالاهايي سكسي و قابل تعويض به معناي كامل كلمه هستند. در يك تخمين گفته شده است كه 10 درصد جمعيت مؤنث تايلند در صنعت سكس فعالند. در مراكز توريسم جنسي، نظير بانكوك تقاضا براي زنان مورد استفاده در مراكز روسپي‌گري، از ظرفيت جمعيت بومي آن فراتر رفته و آنان قادر به تأمين زنان كافي جهت انجام تقاضاهاي گردشگري خارجي نيستند، لذا دلالان محبت و پااندازها به ساير كشورها به ويژه آنهايي كه بحران‌هاي سياسي ، زنان را آسيب‌پذير و نيازمند نموده، روي آورده‌اند.
مقامات تايلندي تخمين مي‌زنند كه هم‌اكنون 20000 زن برمه‌اي در فاحشه‌خانه‌ها فعالند كه همه ساله به تعداد آنها افزوده مي‌گردد. هم چنين 10000 زن از كشورهاي مستقل مشترك‌المنافع و 5000 زن چيني نيز همه ساله به تايلند روي آورده مي‌شوند.
مرداني كه از اين سايت‌هاي اينترنتي استفاده مي‌كنند ، در يادداشت‌هاي خود به يكديگر، گردشگران را به بازديد از كشورهايي كه به سختي از فقر صدمه ديده‌اند ، دعوت مي‌كنند.
با كاهش درآمد سالانه، زنان مستأصل‌تر گرديده و در برابر روسپي‌گري ، مقاومت كمتري نشان مي‌دهند و همچنين قيمت‌ها براي سكس با زنان روسپي هم پايين‌تر مي‌آيد.
مردان در اكثر موارد، درآمد ميانگين مناطق را به عنوان بخشي از اطلاعات عمومي در مورد هر كشور يا شهر خاطرنشان مي‌كنند. اين اطلاعات جهت توضيح و توجيه اينكه چرا زنان را مي‌توان به بهايي اندك در مقايسه با درآمد مردان كشورهاي صنعتي خريداري كرد، به كار مي‌آيد.
با رشد توريسم جنسي، شهرها و كشورها بر اساس روسپي‌گري در سطح جهاني با بدنامي روبه‌رو مي‌شوند. هنگامي كه محيط سرشار از خودفروشي و قوادي گردد ، همه زنان حاضر در محيط‌هاي بيروني به عنوان «روسپي» و همه مردان به شكل «قواد» ديده مي‌شوند.
در يكي از تبليغات اينترنتي كه از كوبا به عنوان مكاني جديد جهت خوشگذراني مردان اروپايي در منطقه كارائيب نام مي‌برد. يك مرد در گزارش خود از كوبا مي‌نويسد: «شما هر دختري كه بخواهيد مي‌توانيد داشته باشيد. فقط در برابر او در خيابان بايستيد و از آن زن بپرسيد كه آيا تمايل داريد با من بياييد و او خواهد آمد… هداياي كوچكي نظير لباس‌هاي زنانه يا عطر به همراه داشته باشيد تا با شما نظير يك سلطان برخورد شود».
يك توريست ديگر در مورد كوبا مي‌نويسد: «هر دختر غير مجرد كوبايي را مي‌توانيد داشته باشيد. اكثر آنها در مورد روسپي‌گري چيزي نمي‌دانند تا اينكه با يك توريست آشنا مي‌شوند.
«همچنين مرد ديگري در مورد اينكه چگونه يك دختر كمتر از 12 ساله را براي سكس در بانكوك بيابيد چنين مي‌نويسد: «به دنبال مردان قواد باشيد تا دختر مورد نظر خود را بيابيد حتي اگر آن مرد نتواند به شما كمكي كند ، مرد مناسبي را به شما نشان خواهد داد».
تبديل جنسيت زن به كالا جهت فروش به هر مردي، نجابت روحي و پاكي جسماني او را كه جزء حقوق پايه هر انساني است ، از بين مي‌برد. روسپي‌گري ، پايمال نمودن حقوق انساني زنان است. كليه مقالات ارايه شده در گردهمايي سازمان‌هاي غيردولتي و چهارمين كنفرانس جهاني زن در پكن ، به اين مورد اشاره نموده‌اند كه يك نياز اساسي جهت پايان دادن به استثمار جهاني زنان و گردشگري جنسي احساس مي‌شود.
در قطعنامه كنفرانس مي‌خوانيم: «ما خواهان پايان دادن به تجاوزات جنسي و همه انواع استثمار جنسي و خشونت و آزار جنسي زنان و كودكان هستيم. ما همچنين خواهان پايان دادن به قاچاق زنان و كودكان به ويژه گردشگري جنسي هستيم». تبليغات اينترنتي در مورد زنان روسپي در تورهاي گردشگري جنسي ، باعث افزايش رفتارهاي اين چنيني مردان و همچنين برخورد روزافزون مردان با زنان به عنوان يك كالاي جنسي مي‌گردد.
اينترنت ، شبكه‌اي ارتباطي با سريع‌ترين رشد و فاقد قانونمندي است. اين يك رسانه ارتباطي سريع است كه مي‌تواند مخاطبانش را در هر نقطه دنيا و در عرض چند دقيقه بيابد. اين عوامل ، شبكه اينترنت را به مكاني پررونق جهت قاچاق بين‌المللي زنان تبديل نموده است كه موجب توسعه تجارت جهاني سكس گرديده است. هنوز هم وارد شدن و توسعه‌ي صنعت سكس در اينترنت، به عنوان آسيب‌هايي قلمداد مي‌شود كه بر زنان وارد مي‌گردد.
اولين آسيب اين است كه با استثمار جنسي زنان ، حقوق انساني آنان، پايمال مي‌شود. كساني كه خواهان توقف اين خشونت‌ها عليه زنان و كودكان هستند ، بايد در همه جنبه‌ها نظير حوزه‌هاي سياسي ، اجتماعي، اقتصادي ، محلي ، ملي و بين‌المللي فعاليت نمايند تا دنيايي بسازند كه به مردان اجازه استثمار زنان و كودكان را ندهد.

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

سميرم داراي زمستا نهاي سرد و طولاني ومرطوب وتابستانهاي معتدل وخنك و كوتاه مي با شد ؛ ا ين منطقه جزء هواي اِ ستپي سرد به حساب مي آ يد و حد أ كثر بار ند گي در شهر ستا ن در ماه هاي دي ، بهمن وحدأقل آن درماه هاي خرداد ، تير و مردا د صورت مي گيرد . ميزان با رند گي متوسط  سا لا نه د ر مناطق  شما لي 330 ميليمتر و در مناطق جنوبي 480 ميليمتر مي با شد .

رطوبت نسبي در طول ماه هاي مختلف بين 5/14 تا 80 در صد در نوسان بوده كه در د يماه به حدأكثر ودر خرداد ماه به حدأقل مي رسد.  زبان مردم سميرم فارسي است ولي اغلب آنان به دليل داد وستد ود يگر اختلاطها ي خا نوادگي با عشا ير كوچ رو و طوا يف كهكيلويه بو ير احمد و چها ر محال وواقع شدن شهرستان بين اين سه استان عده اي از مردم كه اكثريت آنان را روستائيان تشكيل مي د هند به زبان تركي ودَري نيز صحبت مي كنند . ا ز ا ها لي شهر نيز عده ا ي ا ز كَسبه كه با عشا ير د ا د وستد دارند به منظور تفهيم بيشتر مطا لب تركي صحبت مي كنند دراين شهر ستان وَجه تَسمَيه پاره ا ي از ا سامي از جنگل ها ي فراوان در اين مناطق شكل گرفته است واز جمله وَنَك بيان گر ون زياد (نوعي چو ب محكم) و چنار بلوط ا ست .چشمه هاي فرا وان ا ز كو هسا ران جاري هستند و با رش زياد  و برف ها ي سنگين بر دا منه و ارتفاعات ، باعث ايجاد پوشش گيا هي پا يا وفصلي همراه چمنز ارهاي خٌرَم گرد يده ود ر بعضي نقا ط ، منا طق د يد ني جالبي ر ا برا ي عموم به ا ر مغا ن آو رده ا ست .رود خانه ها ي ز يا د ي د ر سطح ا ين شهر ستا ن د ر شما ل غرب و جنوب جريا ن د ارند و تعدادي ا ز آن ها منابع خو بي برا ي كشا ورزان د ر شهر و د هات گرد يده- ا ند و تعد ا د ي نيز ا مر و ز هنو ز هم به كار گرفته مي شو ند . با توجه به مو قعيت جغرا فيائي  وا قليمي ا ين مناطق، ا ين رود خانه ها ي بزرگ عبارتند ا ز :  ما ر بر در جنوب كه درد هستانهاي پادناي عليا وسفلي جريان د ارد و با غات عظيم ميوه را به وجود آورده است. در غرب رودخانه هاي: كَندوان - ونك - رودخانه قلعه قدم كه در جبهه مياني جريان داشته ود هستان ونك را مشروب مي كنند ورودخانه شمس آباد ونك هم بدون ا ستفاده در ا ين منطقه به رود خٍرسا ن مي ر يزد وا ز آن جا به خليج فارس مي پيو ند د .

 در منطقه تنگ خشك بي بي سيدان كشتزار ها ي بر نج به وجود مي آيد و بهر حال طبق نقلي ا گر مقدار كل آب ا ين شهر 100% د ر نظر گرفته شود بيشتر ا ز 5% آن هم ا ستفا د ه نمي شو د ولي ز مينه ا ستفا ده  بكار گيري د ر ا ين مناطق فرا وان  ا ست كه تا  كنون توجهي بدان نشد ه ا ست  .  د ر كل همه آبها ي ا ين شهر ستا ن در نواحي غرب  و جنوب غربي به  هم مي پيو ند ند  و ر ود خٍر سان ر ا  به وجود مي- آ ورند ور ود خانه بزرگ خر سان پس ا ز طي مسير به رود خا نه بزرگ كارون مي- ر يزد  و سپس ر ا هي خليج فارس و د ر ياي عمان مي گردد.

منطقه سمير م در حوزه رسوبگذاراي زاگرس قرار گرفته  واز نظر مورفولوژي داراي روند عمومي شمال غرب-جنوب شرق مي باشد كه تحت تأثيرتكتونيك زاگرس با همان روند قرار گرفته است . بر جستگي ها ي مهم منطقه را اكثرا” سنگ هاي آهكي كرتاسه ،آسماري وگا هي نيز آ هكهاي د وره ا ئوسن تشكيل داده اند . دشتهاي منطقه اكثرا” ر سوبا ت رود خانه اي ،  ر سوبات دوران چهارم مي باشند .بعضي از دشتهاي بزرگ حوزه مانندد شت مهر گرد (وردشت) در ساختمان ناود يس واقع شده كه سنگ كف آن از طبقات مارني ويا شيلي كرتاسه تشكيل گرديده است ،به طور كلي مي توان ا ز نظر جغرا فيائي منطقه رابه سه بخش تقسيم نمود:

1.   ارتفاعات حو زه هاي كو هستا ني

2.  تپه ماهو ر ها و كو هپا يه ها  

3.  د شت ها

ارتفاعات حوزه هاي كوهستاني خود به دو قسمت تقسيم مي شوند:

ا لف)  ا ر تفا عات جنوب  و جنوب غربي منطقه  :  سلسله جبال د ينار ،  ارتفاعات جنوب وجنوب غربي را تشكيل مي د هد  كه  مرتفع ترين قله آن دنا داراي 4444 متر ارتفاع ا ز سطح د ريا ست  . ا ين ا رتفاعات اكثرا” صخره سا ز با شيب زياد بوده  و به علت شرا يط آب وهوائي خا صي كه دار ند  پوشيده ا ز برف هستند كه خود يكي ا ز عوامل مهم در فرسا يش فيز يكي تشكيلات مي با شد .

ب‌)       ارتفا عات شما لي و مركزي منطقه : ارتفاعات شمال منطقه واكثرا” آ هكها ي د و ر ان سوم  به رنگ  نخود ي با  ضخا مت  متوسط  و با  فر سا يش و ا ر يزه ا ي مشخص مي شو ند .

ج)  تپه  ما هو ر ها و كو هپا يه ها  :د ا منه ارتفاعات منطقه را بيشتر تپه ما هو رها و كو هپا يه ها يي با ارتفاع متوسط و به طور پر ا كنده كه تماما” هما ن روند اصلي ارتفاعات را دارند و ا كثرا” ا ز ر سو بات و ا ر يزه ا ي فر سا يش يا فته ا ز ارتفاعات تشكيل شد ه ا ند  . كه ا ين تپه ما هو ر ها نسبت به فر سا يش حساس بود ه  و د ر بعضي نقاط  (سولَكان) فرسايش را به وجود آورده اند واكثرا” بدون پوشش گياهي يا با پو شش گيا هي كم مي با شند .

د)  د شت ها  :  به  طور  كلي د شت ها  را  رسو بات  د وران  چها رم و تر ا سها ي آ بر فتي و وواريزهاي د ا منه ا ي د رشت دانه ،  رسوبا ت مخروط ا فكنه و سيلا بها  و رسوبا ت  رو د خانه ا ي با دانه بند يها ي مختلف به وجود آ ورده ا ند . ضخا مت آ برفت در ا ين دشت ها كم و ا ز نظر آبها ي ز ير ز ميني چند ان غني نمي با شد . در بعضي نقاط ا ين دشتها به علت قرار گرفتن در د ا منه نا ود يس ها ، سنگ كف آن ها بالا بوده ، سفره ها ي سطحي قابل توجهي ر ا به وجود آ ورد ه ا ند وا كثرا” د ر ا ين مناطق ر و يشگا ه هائي به صورت مرغزار در آ مد ه كه محل منا سبي برا ي چر ا ي ا حشام مي با شند . مهمتر ين د شت ها ي شهر ستا ن به قرار ذ يل هستند  :

  1.            د شت قبر كيخا                                       4.      دشت مهر گرد (وَرد شت)

 2.            د شت حنا                                               5.      دشت قو ر تَپَسي

 3.           دشت سمير م 

موقعيت شهرستان سميرم

ويژگيهاي طبيعي - اين شهرستان در165 كيلومتري جنوب اصفهان ،ميان استانهاي فارس ، كهگيلويه وبويراحمدوچهارمحال وبختياري واقع شده است ومساحت آن در 5/5297 كيلومتر مربع است ومنطقه أي كوهستاني است . مهمترين ارتفاعات آن رشته كوههاي دينار(قله دنا) است كه درمرزاستان اصفهان وكهگيلويه وبويراحمدواقع شده است .

شهرستان سميرم داراي آب وهواي كوهستاني بازمستانهاي سردوپربرف وتابستانهاي خشك ومعتدل است . پوشش گياهي اين منطقه متنوع است وبيشترشامل استپهاي كوهي وچمنزارودرختان جنگلي است وبااينكه براثربي احتياطي وقطع بي رويه ازبين رفته اند، هنوزهم ازمهمترين مراتع جهت پرورش دام بحساب مي آيند. دوچشمه معروف دراين شهرجريان دارد،به نامهاي چشمه خوانساروچشمه خانعلي كه داراي آبي گواراوزلال مي باشند. رودخانه هاي معروف سميرم ، عبارتنداز:ماربر،ونك ،شمس آبادوحناكه همگي سرانجام ويكجابه رودخرسان ملحق مي شوند.

ازمناظرديدني اين منطقه آبشارمعروف آن است وهمچنين تخت سليمان ،آب ملخ ، دهات پادنا وديگرديدگاههاي طبيعي كوهستاني رامي توان نام برد.

ويژگيهاي انساني - درباره وجه تسميه سميرم مطالب مختلفي نقل شده است ازهمه معروفترگويند بعلت آب وهواي سردبه اين منطقه سميران گفته اند(زميران ) كه بعدهابه سميرم تبديل شده وبمعناي سردسيراست . جمعيت اين شهرستان درسرشماري سال 1370 ، 85000 نفربوده است . اين شهرستان ازدوبخش مركزي وپادناتشكيل شده است . ايل قشقائي كه ازتيره هاي مختلفي تشكيل شده اند، درهنگام ييلاق به اين منطقه آمده وبامردم ارتباط ودادوستد دارند.

ويژگيهاي اقتصادي -  60درصد مردم به كارهاي كشاورزي ودامپروري اشتغال دارند. موقعيت كوهستاني وآب وهواي معتدل موجب گسترش باغهاي سيب گرديده كه همه ساله مقدارفراواني به خارج ازاين منطقه صادرمي گردد. بعلت زمينهاي حاصلخيزوآب كافي ،محصولاتي نظيرگندم ، جو ، چغندرقندوگياهان علوفه أي وحبوبات هم بدست مي آيد،اين شهرستان متاسفانه ازلحاظ صنعت فقيراست ، هرچندكه ازلحاظ مواداوليه ازامكانات بالقوه أي برخوردار مي باشد، معادن خاك نسوز پشته وخاك گچ ازمعادن اين شهرستان است . صنايع دستي كارگاهي اين شهرستان ، مانند قاليبافي ،گليم وجاجيم بافي شهرت دارد.

راهها-  با وجود اهميت اين منطقه كه درميان سه استان وبرسرراه عشاير قرارگرفته است ، ليكن تاكنون راههاي آن چندان توسعه نيافته است . هرچندپس ازانقلاب گسترش راههاابعاد وسيعتري يافته ،اما كافي بنظرنمي رسد. هم اكنون مهمترين جاده ارتباطي آن به قمشه ازشمال وبويراحمد وبهبهان ازجنوب است كه بتازگي احداث شده است .

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

قدمت شهرک تاریخی ماسوله به قرن هشتم هجری قمری می رسد و نوع معماری این شهر بومی ، سنتی است.
اسد محله ،ریحانه بر ، خانه بر، مسجد بر ، کشه سر علیا و کشه سر سفلی از محلات این شهرک تاریخی است و سه امامزاده بنامهای "امامزاده عون بن محمد بن علی"،"امامزاه ابراهیم" و امامزاده هاشم" در این شهر وجود دارد.
جمعیت این شهرک تاریخی بیش از هزار نفر است و به دلیل جاذبه های گردشگری که در این شهر وجود دارد بیشتر مردم آن از طریق فروش صنایع دستی زندگی می گذرانند.
خانه های این شهر به ترتیبی در دل کوه ساخته شده که حیاط هرخانه پشت بام خانه بعدی است،نمای بیرونی برخی خانه ها کاهگلی و مزین به گلدانهایی زیباست و آبشاری که از میان این شهرک می گذرد آنرا به یکی از جاذبه های گردشگری کشور مبدل کرده است.
کوچه های این شهرک که همان سقف خانه هاست ، مملو از گردشگرانی است که طبیعت بکر این شهرک را از دلایل علاقه و توجهشان به ماسوله ذکر کرده اند، پیر مردان هنوز در قهوه خانه های این شهر قلیان می کشند و بوی آتش از هر خانه ای بیرون می آید .
"حلوا کنجدی" ، "جوراب پشمی" ، "عروسکهای دستبافت " ، "چاقو" و "ابزار آلات کشاورزی" از جمله محصولات مهم ماسوله است.
روی در بیشتر مغازه ها نوشته شده "مهره مار موجود است " گویا اهالی این شهر می خواهند محبت در دل همه مردم جهان جای گیرد!
با وجود پتانسیلهای گردشگری که در این شهرک وجود دارد توجه زیای به آن نشده و ساکنان آن به دلیل بیکاری و همچنین نبود امکانات تحصیلی به شهرهای مجاور مهاجرت می کنند و در صورتیکه این روند ادامه یابد شهرک تاریخی ماسوله از بین خواهد رفت.

                                                                             (فرزانه سيد سعيدی)

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

AZADI GRAND HOTEL Address: Chamran highway, evin cross road   Phone: (+98_ 021) 22344450-2
ARIAN  HOTEL  Address: Iran, tehran, tajrish Phone: (+98_ 021) 22708545
ARIA  HOTEL Address: Iran-tehran, shahid madani Phone: (+98_ 021) 88304066-9
ATLAS HOTEL Address: No.206, Taleghani Ave. Tehran Phone: (+98-021) 88800408, 88900286-8
AVRIN HOTEL Address: Iran ,Tehran,no.130, mollasadra Ave., vanak sq.   Phone: (+98-021) 88041631
BOULEVARD HOTEL Address: Iran ,Tehran, keshavarz blvd. Phone: (+98-021) 88954286
BOLOUR HOTEL Address : Iran ,Tehran, keshavarz blvd. Phone: (+98-021) 88854286
BAHARESTAN  HOTEL Address : Iran ,Tehran, amirkabir Phone: (+98-021) 33908459
CANTRAL HOTEL TEHRAN Address : Iran ,Tehran, lalehzar no.ave Phone: (+98-021) 33115764
CANARI HOTEL Address : Iran ,Tehran,No. 92, somayyeh ave. Phone & Fax: (+98 - 021) 88839099
DEHKADEH SHIAN  HOTEL Address : Iran,Tehran lavizan park, babaie free way, sadr high way  Phone: (+98-021) 22947912
ESTEGHLAL GRAND HOTEL Address : Iran ,Tehran,chamran  express way & vali asr ave Phone: (+98-021) 2266001-19
TEHRAN ENGHELAB HOTEL Address : Iran -Tehran No. 50, Taleghani ave, between hafez & vali - asr ave Phone: (+98-021) 88721656-9
EVIN  HOTEL Address: Iran- Tehran Evin Intersection, dr.chamran exp. way Phone: (+98-021) 22344354-5
FARS HOTEL Address : Iran ,Tehran, sadi,st Phone: (+98-021) 33928921
FARAHANI HOTEL Address : Iran ,Tehran, Jamalzadeh Phone: (+98-021) 66938636
FIROUZEH HOTEL Address : Iran ,Tehran, amirkabir Phone: (+98-021) 33113508
GHANARI HOTEL Address : Iran ,Tehran, somayeh Phone: (+98-021) 88839096
GOLESTAN HOTEL Address : Iran ,Tehran, hafz Phone: (+98-021) 66711417
GHODS HOTEL Address : Iran ,Tehran, nejatolahi Phone: (+98-021) 88904966
GHASR HOTEL Address : Iran ,Tehran, mirdamad, blvd Phone: (+98-021) 22256227
HOMA HOTEL Address : Iran ,Tehran ,khodami st, vanak sq Phone: (+98-021) 88773021-9
HOVEIZEH  HOTEL Address : Iran ,Tehran ,Corner of O. Nejat-ol-Lahi st, teleghani ave Phone: (+98-021) 8804344-57
IRANSHAHR  HOTEL Address : Iran ,Tehran No.75 , south Iranshahr Ave. Phone: (+98-021) 88846650-1
JAHAN  HOTEL Address : Iran ,Tehran ,vali asr. ave Phone: (+98-021) 6465596
JAM HOTEL Address : Iran ,Tehran , vali asr , ave Phone: (+98-021) 88908362
KEYAN HOTEL  Address : Iran ,Tehran ,vali asr , ave
KOWSAR HOTEL   Address : Iran ,Tehran ,valiasr, khosro khavar, ave   Phone: (+98-021) 88908371-5
KAJ HOTEL Address : Iran ,Tehran ,sepahbod gharani Phone: (+98-021) 88809195
LALEH HOTEL Address : Iran ,Tehran , Dr. Fatemi Ave. Laleh Hotel Tehran Phone: (+98-021)88965021-9
MARMAR HOTEL   Address : Iran ,Tehran 75 ave  zahedi Phone: (+98-021) 88845967-9
MASHAD HOTEL Address: Iran ,Tehran,no.190, mofateh cross rd, taleghani ave. Phone: (+98-021) 88825145-7
NADERI HOTEL   Address: Iran ,Tehran, ave  naderi Phone: (+98-021) 66708610
PARK HOTEL   Address: Iran ,Tehran, hafez, st Phone: (+98-021)
PASARGAD  HOTEL  Address: Iran ,Tehran, no.138, gamshidabadi st. Phone: (+98-021) 66424051
PARDIS HOTEL Address: Iran ,Tehran, gandi Phone: (+98-021)  88772567-8
PAMCHAL HOTEL Address: Iran ,Tehran,shahid mofateh Phone: (+98-021) 88820825
ROYAL GARDENS HOTEL   Address: Iran ,Tehran,50 takhte jamshid, ave Phone: (+98-021)
SOROUSH HOTEL Address: Iran ,Tehran, forsat Phone: (+98-021) 8835022
SAADI HOTEL Address: Iran ,Tehran, lalehzar Phone: (+98-021) 33117653
SIMORGH HOTEL Address: Iran ,Tehran,No. 106, valiasr ave. after abasabad st. Phone: (+98-021) 88719911
SHERAFAT HOTEL Address: Iran ,Tehran, naser khosro Phone: (+98-021) 33914857
SHAHR  HOTEL Address: Iran ,Tehran,Tehranpars Cross Road Phone: (+98-021) 77770041
TEHRAN GRAND HOTEL   Address: Iran ,Tehran, corner of  vali asr & motahari,  ave    Phone: (+98-021) 88721656_88719610-6
TEHRANSAR HOTEL Address: Iran ,Tehran, shahid mofateh Phone: (+98-021) 88825701
TEHRAN GOL Address: Iran ,Tehran,amirkabir Phone: (+98-021) 33113477           تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :    تورهای ارزان قیمت        در گروپ تعطیلات عضو شوید      اعضای محترم عضو در موسسه تنها با تماس تلفنی با شماره ۰۹۱۹۲۱۲۰۵۲۴  و ایجاد هماهنگی قبلی و ارایه آی دی خود به صورت اس ام اس میتوانند در گروپ شیوار ۸۱ عضو شوید لطفاْ جهت برخورداری مختص اعضاء  از مزایای عضویت در موسسه شیوار با ما در این زمینه همکاری نمایید تا بتوانیم خدماتی را که ویژه اعضا است را در اینجا ارایه کنیم   گروپ شیوار 81

سایت موزه هنرهای معاصر

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

باستان شناسي

موزه باستان شناسي بيرجند بيرجند

-۵۱

هنرهاي تجسمي

موزه ملك آباد مشهد

-۵۲

مردم شناسي

گنجينه زابل زابل

-۵۳

تاريخ طبيعي

بيرجند تهران

-۵۴

باستان شناسي

موزه شوش شوش

-۵۵

باستان شناسي

گنجينه آبادان آبادان

-۵۶

تاريخ طبيعي

گنجينه هفت تپه اهواز

-۵۷

ساير

موزه نظامي عفيف آباد شيراز

-۵۸

هنرهاي تجسمي

موزه عبرت شيراز

-۵۹

تاريخ طبيعي

موزه ميراث فرهنگي بوشهر

-۶۰

ساير

گنجينه رئيسعلي دلواري بوشهر

-۶۱

باستان شناسي

تكيه معاون الملك كرمانشاه

-۶۲

تاريخ طبيعي

گنجينه تاريخ طبيعي ايلام

-۶۳

مردم شناسي

مردم شناسي و باستانشناسي كندلوس نوشهر

-۶۴

باستان شناسي

گنجينه حمام چهار فصل اراك

-۶۵

تاريخ طبيعي

موزه طبيعي خشكه داران تنكابن

-۶۶

باستان شناسي

گنجينه بابل بابل

-۶۷

مردم شناسي

مردم شناسي بيرجند

-۶۸

باستان شناسي

گنجينه مشكين شهر مشگين شهر

-۶۹

مردم شناسي

گنجينه مشروطه تبريز

-۷۰

هنرهاي تجسمي

گنجينه مراغه تبريز

-۷۱

هنرهاي معاصر

گنجينه استاد شهريار تبريز

-۷۲

تاريخ طبيعي

گنجينه تاريخ طبيعي تبريز

-۷۳

باستان شناسي

گنجينه باستان شناسي دانشكده ادبيات تبريز

-۷۴

ساير

گنجينه اهر اهر

-۷۵

باستان شناسي

موزه تبريز تبريز

-۷۶

هنرهاي تجسمي

كاخ گنجينه باغچه جوق ماكو

-۷۷

تاريخ طبيعي

گنجينه تاريخ طبيعي اروميه

-۷۸

مردم شناسي

گنجينه خوي خوي

-۷۹

مردم شناسي

گنجينه مياندو آب مياندوآب

-۸۰

تاريخ طبيعي

موزه رشت رشت

-۸۱

هنرهاي تزييني

تماشاگه زمان تهران

-۸۲

باستان شناسي

گنجينه خلخال خلخال

-۸۳

ساير

موزه اروميه اروميه

-۸۴

تاريخ طبيعي

موزه تاريخ طبيعي اردبيل اردبيل

-۸۵

هنرهاي تزييني

گنجينه هنرهاي تزئيني اصفهان

-۸۶

مردم شناسي

گنجينه ملي كاشان

-۸۷

هنرهاي تجسمي

گنجينه ارامنه اصفهان

-۸۸

باستان شناسي

گنجينه چهلستون اصفهان

-۸۹

تاريخ طبيعي

گنجينه تاريخ طبيعي اصفهان

-۹۰

باستان شناسي

عمارت كلاه فرنگي قزوين

-۹۱

ساير

موزه آستانه مقدسه قم

-۹۲

مردم شناسي

گنجينه رختشويخانه زنجان

-۹۳

مردم شناسي

گنجينه حمام حضرتي سمنان

-۹۴

مردم شناسي

گنجينه شاهرود شاهرود

-۹۵

ساير

موزه و آرامگاه نادر مشهد

-۹۶

هنرهاي تجسمي

موزه مركزي آستان قدس رضوي مشهد

-۹۷

هنرهاي تجسمي

گنجينه چيني خانه اردبيل

-۹۸

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

تاريخ طبيعي

هفت چنار تهران

- ۱

ساير

كتابخانه وموزه ملي ملك تهران

-۲

باستان شناسي

موزه ايران باستان تهران

-۳

مردم شناسي

موزه ابيض تهران

-۴

ساير

خط وكتابت ميرعماد تهران

-۵

---

باستان شناسي

موزه ملي ايران تهران

-۶

هنرهاي تجسمي

موزه فرش ايران تهران

-۷

هنرهاي تزييني

كانون هنر كيش

-۸

تاريخ طبيعي

تماشاگه راز خزر رامسر

-۹

ساير

موزه پارس شيراز

-۱۰

هنرهاي تجسمي

موزه رضا عباسي تهران

-۱۱

ساير

موزه سكه تهران

-۱۲

هنرهاي تزييني

موزه جواهرات ملي تهران

-۱۳

ساير

تماشاگه پول تهران

-۱۴

تاريخ طبيعي

تاريخ طبيعي سعدآباد تهران

-۱۵

ساير

موزه(كاخ سفيد)ملت تهران

-۱۶

---

هنرهاي تزييني

خزانه جواهرات ملي تهران

-۱۷

---

تاريخ طبيعي

موزه تاريخ طبيعي تهران

-۱۸

---

ساير

موزه سبز تهران

-۱۹

---

هنرهاي تجسمي

موزه هنرهاي زيبا تهران

-۲۰

---

هنرهاي تجسمي

هنرهاي تزئيني تهران

-۲۱

---

هنرهاي تجسمي

موزه هنرهاي اصيل ايراني تهران

-۲۲

---

مردم شناسي

پژوهشي مردم شناسي تهران

-۲۳

---

ساير

موزه حيات وحش تهران

-۲۴

---

هنرهاي معاصر

موزه هنرهاي معاصر تهران

-۲۵

---

مردم شناسي

موزه صنعتي تهران

-۲۶

---

ساير

موزه (كاخ مادر)رجعت و عبرت تهران

-۲۷

---

مردم شناسي

موزه سيزده آبان تهران

-۲۸

---

ساير

موزه سنندج سنندج

-۲۹

---

باستان شناسي

موزه جديد گرگان گرگان

-۳۰

---

تاريخ طبيعي

موزه حمام قديمي قريشي كرمان

-۳۱

---

ساير

موزه ارگ بم بم

-۳۲

---

تاريخ طبيعي

موزه آستانه شاه نعمت الله كرمان

-۳۳

---

ساير

موزه ضرابخانه كرمان

-۳۴

---

ساير

دفاع مقدس كرمان

-۳۵

---

تاريخ طبيعي

بوستان شهدا كرمان

-۳۶

---

هنرهاي معاصر

موزه باغ تاريخي ماهان كرمان

-۳۷

---

ساير

موزه ونمايشگاه راور كرمان

-۳۸

---

ساير

ورودي موزه كرمان

-۳۹

---

ساير

گنجينه زاهدان زاهدان

-۴۰

---

هنرهاي معاصر

موزه گنجينه قران مشهد

-۴۱

---

مردم شناسي

گنجينه بيرجند بيرجند

-۴۲

---

مردم شناسي

گنجينه تاريخ مشهد مشهد

-۴۳

---

هنرهاي تجسمي

گنجينه تمبر مشهد

-۴۴

---

مردم شناسي

گنجينه توس مشهد

-۴۵

---

ساير

گنجينه شهداي كاشمر كاشمر

-۴۶

---

مردم شناسي

گنجينه قوچان قوچان

-۴۷

---

هنرهاي تجسمي

گنجينه گناباد گناباد

-۴۸

---

باستان شناسي

گنجينه نيشابور نيشابور

-۴۹

---

هنرهاي تجسمي

گنجينه هداياي رهبري مشهد

-۵۰

---

         

 

 

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 

 تورهای ارزان قیمت

  

 

  در گروپ تعطیلات عضو شوید     

اعضای محترم عضو در موسسه تنها با تماس تلفنی با شماره ۰۹۱۹۲۱۲۰۵۲۴  و ایجاد هماهنگی قبلی و ارایه آی دی خود به صورت اس ام اس میتوانند در گروپ شیوار ۸۱ عضو شوید

لطفاْ جهت برخورداری مختص اعضاء  از مزایای عضویت در موسسه شیوار با ما در این زمینه همکاری نمایید تا بتوانیم خدماتی را که ویژه اعضا است را در اینجا ارایه کنیم

 

گروپ شیوار 81

 

     

پیشینه تاریخی: ترکیه کشوری است با فرهنگی غنی، مردمی اصیل و طبیعتی زیبا و متنوع. این سرزمین زیبا همچنین به‌عنوان مهد بسیاری از تمدن‌ها در طول تاریخ شناخته شده است. در نتیجۀ موقعیت جغرافیایی این کشور، ترکیه در واقع به‌عنوان پل ارتباطی شرق و غرب ایفای نقش نموده است و ملت ترکیه دائماً با فرهنگ‌های بسیاری در ارتباط بوده‌اند. در طی قرون، سلاطین بسیاری آمده و رفته‌اند و هر کدام از خود ردّی در این کشور بر جای نهاده‌اند. یک بخش فوق‌العاده و بسیار مهم تاریخ ترکیه مربوط به‌مرحلۀ رشد ‌کلیسای اولیه در این کشور است. در دوران امپراتوری روم، پولس رسول سفرهای بشارتی زیادی به‌سرزمینی که اکنون ترکیه خوانده ‌می‌شود داشت. حتی هفت کلیسای ذکر شده در کتاب مکاشفه در ترکیه امروزی واقع شده‌اند.

کنستانتین در سال ۳۲۵ میلادی، امپراتوری رو به‌زوال روم را متحد و نیرومند ساخت. وی پایتخت روم نوین را به‌نام کنستانتینوپل که همان استانبول امروزی است بنیاد نهاد. چند صده پس از کنستانتین، وقایع بسیاری در ترکیه رخ داد که هویت امروزی این ملت را شکل داد. ترک‌های سلجوقی با زور کنستانتینوپل را تسخیر نموده و اسلام را به‌ این منطقه معرفی کردند. پس از امپراتوری سلجوقی، امپراتوری عثمانی قدرت را در ترکیه به‌دست گرفت. امپراتوری عثمانی بزرگترین و مقتدرترین امپراتوری اسلامی در طول تاریخ بوده است. این امپراتوری تا اوایل دهۀ ۱۹۰۰ ترکیه را تحت کنترل خود داشت. در بحبوحۀ آشوب‌های جهانی و داخلی، به رهبری مصطفی کمال یا آتاتورک (‌به‌معنای لغوی پدر ترک)، ترکیه ‌به‌سوی دوران پیشرفت نوینی هدایت شد. نفوذ و ایده‌های وی آنچه را ما امروزه به‌نام ترکیه می‌شناسیم شکل بخشید.

موقعیت جغرافیایی : ترکیه نقطه تلاقی دو قاره مهم آسیا و اروپایی می باشد. ترکیه در جنوب شرقی اروپا و جنوب غربی آسیا واقع شده است و بین 5/36 و 42 درجه عرض شمالی و 26 و 45 درجه طول شرقی در نیمکره شمالی قرار گرفته است ، سرزمین ترکیه بصورت مستطیلی قابل تصور است که طول آن از شرق تا غرب 1660 کیلومتر و عرض آن بطور متوسط 550 کیلومتر می باشد. ترکیه از سه طرف به وسیله دریا احاطه شده است. از وسعت ترکیه با 578/814 کیلومتر مربع مساحت (کمتر از نصف مساحت ایران) سی و پنجمین کشور جهان محسوب می گردد.. ترکیه در همسایه اروپایی و شش همسایه آسیای دارد. از شمال با کشورهای مشترک المنافع با 610 کیلومتر ، در شرق با جمهوری اسلامی ایران 454 کیلومتر ، با عراق 331 کیلومتر در جنوب با سوریه 877 کیلومتر در قسمت غربی با یونان 212 کیلومتر با بلغارستان 269 کیلومتر مرزهای مشترک دارد.

سواحل ودریاچه ها : ترکیه از سه طرف توسط دریای سیاه در شمال ، دریای مدیترانه درجنوب ، دریای ازه در غرب احاطه شده است. در شمال غربی دریای داخلی مهمی بنام دریای مرمره وجود دارد که این دریا از سمت شمال به وسیله تنگه بسفر به دریای سیاه واز طریق تنگه داردانل به دریای ازه متصل می گردد. این دو تنگه دریای سیاه را به دریای آزاد متصل می نمایند. دریای مرمره منطقه ای در حدود 11350 کیلومتر را در بر می گیرد.. در دریاهای مرمره و ازه جزایر متعددی وجود دارند که متعلق به ترکیه میباشند . بعضی از آنها عبارتند از : جزایر مرمره در دریای مرمره و ایمیرس در در دریای ازه و ... در ترکیه در حدود 65 دریاچه کوچک و بزرگ جمعا با 9000 کیلومتر مربع مساحت وجود دارد ، از جمله دریاچه وان ( با مساحت 3713 کیلومتر) در شرق ، دریاچه نمک ( با مساحت 1620 کیلومتر) در آناطولی مرکزی و دریاچه توز (با مساحت 1500 کیلومتر) در قونیه و ....

شهرها و بنادر مهم : پایتخت ترکیه شهر آنکارا میباشد و از شهرهای مهم آن میتوان از استانبول ، ازمیر ، آدانا ، بورسا، ارزروم، قونیه، آنتالیا ، اورفا ، وان و... نام برد. استانبول و تکیرداغ در قسمت اروپایی ترکیه وزنگولداق ، سینوپ و طرابوزان در بخش آسیایی از بنادر مهم ترکیه محسوب میشوند . بنادر ...... در ساحل دریای سیاه ، مرسین و آلانیا و انطاکیه درساحل دریای مرمره، ازمیر؛ آنتالیا در ساحل دریای مدیترانه وایرالیک در ساحل دریای ازه از دیگربنادر ترکیه می باشند.

 برگرفته از سایت فارسی ترکیه

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

قونیه شهر مولانا

گزارش خبرنگار اعزامى روزنامه شرق به تركیه شرق،قونیه،محمدرهبر: هفتصد هزار نفرى كه در قونیه زندگى مى كنند و ۲۰ شبكه رادیویى كه ۲۴ ساعته براى مردم شهر حرف مى زنند، دو شبكه تلویزیونى كه گزارشى از آمدن روزنامه نگاران ایرانى را پخش كرده اند و خبرنگار روزنامه ترجمان كه مى گوید: ما ترك ها با ایرانى ها چندان هم نزدیك نیستیم و تصویرى گنگ از قدم زدن مردمان همسایه را در آنتالیا و استانبول در ذهن ات قاب گرفته است. همه مى دانند كه مهمترین اتفاقى كه در قونیه افتاده در هفدهم دسامبر است، آن هم در سال ۱۲۷۳ میلادى. دقیقاً در همین روز همه مردم شهر یك خبر را بهت زده شنیدند، مولوى همان طور كه از بلخ به قونیه آمده بود، رفت. این مهم نیست كه هیلتون هتل ساختمان ۴۰ طبقه اى را در شش ماه ساخته كه حالا مى توان از هر كجاى شهر با چشمان غیرمسلح پیدایش كرد. افتتاح مجتمع فرهنگى مولانا با آن طراحى زیگوراتى هم نباید چندان اهمیتى داشته باشد با آن گنبد خضرایى كه همه چیز قونیه گردش جمع شده است، گرچه مولانا دوست نداشت بر سرش چنین طاق نصرتى بزنند و بیشتر مى خواست تا مزارش از باد و باران گزند ببیند، اما دوستان توانگرش گویا به توریستى شدن شهر قونیه فكر كرده اند كه گنبد خضرا را چند دهه پس از رفتن مولانا از قونیه ساختند و كتابخانه و مسجدى در كنارش، البته آنچه توریست ها را به اینجا كشانده گنبد خضرا نیست كه بیشتر سماع درویشان مولویه است كه همه جاى شهر مى توان عكس و كولاژ و آبرنگ آن را پیدا كرد، توریست ها سماع را قبل از مولانا مى بینند، بنابراین بهتر است از مولانا شروع كنیم. • خانه دل باز كبوتر گرفت قونیه سرد است حتى ترك ها هم به این هوا عادت ندارند اما آنقدر ایمان دارند كه قبل از ورود به «درگاه حضرت مولانا» - نامى كه به آرامگاه مولانا داده اند _ وضو بگیرند و تمام پایشان را زیر شیر بشویند، گرچه بین لقب رومى و بلخى دعواست و اهالى آناتولى رومى را بیشتر مى پسندند و ایرانى ها بلخى را كه لااقل رومى نیست اما به نظر مى رسد خود مولانا هیچ كدام را نمى خواهد: «این وطن مصر و عراق و شام نیست. ولى چه باید كرد ۶۰ هزار بیت مولانا پارسى رنگ است، حتى پرده بزرگى كه بر درگاه است و نقش «یا حضرت مولانا» را دارد به نستعلیق است كه خط ایرانى است.» در آرامگاه گفت وگوى تمدن ها در جریان است با نوعى همدلى كه از همزبانى قطعاً بهتر است، ژاپنى ها زمین و زمان را ریز نگاه مى كنند و مثنوى ۷۱۳ ساله اى را كه تازه مانده با چشم تورق مى كنند و راهنما مى گوید: «پرشین» گروه فرانسوى با متد جدید عرفانى با مولانا رابطه برقرار كرده، به حالت یوگا نشسته وذن كرده اند، فرانسوى ها با گروه موسیقى كه اجرایش را تماماً سیاهان بر عهده داشتند و نظاره اش را سفیدها، یك روز قبل موسیقى «راك» اجرا كرده اند و حالا كنار مولانا در نواى نى كه تمام درگاه را پر كرده و میان این همه زبان هاى شرقى و غربى كه در هوا پراكنده است، چشم ها را بسته اند و چهار زانو نشسته اند، دختر تركى كنار ستونى كه تا بالاى گنبد رفته با لهجه تركى گویا كه حاجتى داشته باشد، دم گرفته: «یامیلانا» نام تمامى امامان شیعه را بر سقف مى توان دید، دوازده نام كه چندین گوشه گنبد نقش گرفته اند و آرامگاه مولانا نزدیكتر به گوشه امام حسن مجتبى است. درست پائین تر در قابى بزرگ و شیشه اى همه آنچه بتوان كنسرتى به راه انداخت هست: تنبور، قانون، بربط، كمانچه و البته نى و دف، دلیلش هم روشن است: «میا بى دف به گور من برادر‎/كه در بزم خدا غمگین نشاید» فارسى از در و دیوار مى ریزد، بر پنج تابلو مثنوى نى نامه كه برگرداگرد حرم تاب خورده بشنو از نى را تا در نیابد حال پخته هیچ خام، نوشته اند. مسلمان، مسیحى، سنى، شیعى و حتى بودایى و شاید كسانى كه به دین خاصى نیستند، در یكجا جمع شده اند. زنان با حجاب هستند، بى حجاب هم، شاید آنچه رخ داده میان این دو حرف مولانا در نوسان است، هر كسى از ظن خود شد یار من و با این حال این وسعت را هم دارد كه هیچ آداب و ترتیبى نخواهد. مولانا و پسرش بهاءالدین ولد در كنار هم آرمیده اند و كمى آن سوتر سلطان العلما پدر مولانا و بسیارى از مریدان و بزرگان فرقه مولویه در گوشه و كنار، اما كمتر مى دانند كه پس از رفتن مولانا در خانه اش گربه اى بود كه آنقدر نخورد تا رفت و دختر مولانا این گربه را كنار پدر دفن كرد، شاید چند كبوترى كه بیرون از درگاه چرخ مى زنند و سماع مى كنند این را بدانند. • من ز هر جمعیتى نالان شدم جمعیت سالن را پر كرده اگر حرف هاى مدیركل وزارت جهانگردى قونیه را با تردید بپذیریم كه هر ساله یك میلیون جهانگرد به قونیه مى آیند و این چندان با ۱۲ هتل و ۲۰۰۰ تختى كه شهر دارد جور در نمى آید اما این را مى توان پذیرفت كه ۲۵۰۰ صندلى سالن سماع مجتمع مولانا پر شده است و حالا وقت سماع است. سماعى رنگین كه به مدد پروژكتورها جان گرفته و تكنولوژى معنوى ساخته است و سماع صنعتى. كف سالن پاركت است و كناره دایره سماع، پوستین هاى سپیدى پهن كرده اند و چیزى بر زمین مى پاشند كه صوفیان سرنخورده و سماع نیشخند نشود. اینجا بیشتر به استادیوم هاى یونانى شبیه است كه این بار براى گلادیاتورهاى عرفانى ساخته اند. زن ها بیشتر نیمه باحجابند و روسرى كه تا آخرین موى را استتار كرده بر سر دارند. پوستین سرخ در جایى جدا از دیگر پوستین ها نشسته و نور قرمزى از بالا مى ریزد درست بر سرش. درویشانى كه ساز و آواز مى خوانند روى سن مى آیند و جمعیت درویشان چرخ زن _ نامى كه فرنگى ها به مولویه داده اند _ آرام و نرم وارد مى شوند، صندلى تماشاچیان راحت نیست، شاید مى خواسته اند ریاضتى را ناخواسته منتقل كنند، البته این توجیه طراحى بد صندلى ها نیز مى تواند باشد. درویش هاى چرخ زن پشت سر هم مى آیند و با گردشى مورب به هم دست مى دهند، بنابر راهنمایى كه اداره توریست قونیه به هفت زبان و اخیراً فارسى منتشر كرده هر كدام از حركات نمادى از مراحل عرفان است، اما آنچه مى توان دید نمادهاى پس ذهن درویشان نیست بلكه حركات موزونى است كه با همنوایى درویشان نوازنده و دم زیر و بم شان كند و تند مى شود. اتفاقاً درویشان اشعار مولانا را مى خوانند و به چنان لهجه غلیظى كه فارسى گم مى شود و زبانى شكل مى گیرد كه نه فارس مى فهمد و نه ترك. عاقبت پس از یك حركت ممتد تعظیم و دست دادن با هم درست وقتى كه تماشاچیان از دیدن سماع دل كنده اند درویشان شروع به چرخیدن مى كنند. بیشترینه سبیل كوتاهى دارند و دو سه نفرى ریش، اول نزدیك شیخ كه بر همان پوستین قرمز ایستاده مى آیند، دستى مى بوسند و بعد چرخ مى زنند، كفش هاى درویشان از نوع «موزه هاى میكائیلى» است كه از عهد بیهقى جا مانده، كلاه درویشان همه خردلى است جز كلاه شیخ كه حجمى بزرگتر دارد و گویا میان تركان كلاه بزرگتر بر درجات مى افزاید. هر چه هست این شیخ قدى كوتاهتر از دیگران دارد. درویشان كه میانسال و جوان و نوجوانند در دایره چرخ مى زنند، دور خود و دور دایره مثالى از منظومه شمسى و گشتن زمین و خورشید، دامن ناموزون سپید چرخ مى خورد، دامنى كه تمامى زیبایى این رقص را بر دوش مى كشد. درویشان درست مثل هواپیمایى كه اوج بگیرد و چرخ ها را ببندد، دست ها را باز مى كنند و گردن را مورب به دوش مى گذارند و در همین حال فاصله مجاز را حفظ مى كنند، اگر كسى سربخورد و یا دو درویش با هم تصادف كنند، بعید است كه دیگر بشود ادامه سماع را دید، براى رسیدن به این مرحله از برنامه امشب كه سماع است، مجریان برنامه كلى شعر تركى خوانده اند و موسیقى زنده نواخته اند تا معنویت دست آموزى را میان جمع به حركت درآورند، آن وقت یك حركت اشتباه مى تواند این معنویت را مانند وضویى باطل كند، همان طور كه دهان موبایلى كه بى موقع باز شد، همه چیز را لحظاتى برهم زد. ماراتنى از چرخ زدن آغاز شده، دور سوم است كه درویشان به پیش شیخ خم و راست مى شوند و بعد دست ها مى گشایند و با همان ریتم تكرارى آوازه خوانان چرخ مى زنند، سالن سرگیجه گرفته و شیخ سرش را به علامتى كه نمى توان به تائید یا تاسف تعبیرش كرد مدام تكان مى دهد، راحت ترین كار پس از شیخ را درویش سیاه خرقه اى انجام مى دهد كه میان این چرخ ها آرام گام برمى دارد، شاید به گونه اى فاصله ها را مرتب مى كند و با علامت هاى چشم و ابرو به درویشان حالى مى كند كه فاصله شان دور است یا نزدیك، مى توان راه رفتنش را تعبیرى عرفانى كرد اما كاربردش بهتر است.۲۸ نفر چرخ مى زنند كه در هر دور چهار پنج نفرى آهسته كنار مى آیند و تازه نفسان به زمین مى روند. یك باره خود شیخ آرام با گردش هایى كه نمى توان چرخ نامش گذاشت به میانه زمین مى رود و درویشان كلاه خردلى به گونه اى غریزى میانه را خالى مى كنند و شیخ پس از این پیاده روى مختصر، دوباره به پوستین سرخ خود رجعت مى كند تا اینكه موسیقى قطع شده و قارى، قرآن تلاوت مى كند: لایكلف الله نفس الاوسعها، شیخ بلند مى شود و دعا مى خواند به فارسى از خلفاى راشدین یاد مى كند و بعد از ائمه شیعه و بر روح شمس و مولانا فاتحه مى فرستد و در آخر براى رهبران تركیه از آتاتورك گرفته تا نخست وزیر دعا مى كند. آتاتورك نباید چندان میان مولویه محبوب باشد، مراسم سماع از ابتداى سال ۱۹۲۵ از سوى دولت لائیك تركیه ممنوع اعلام شد و تازه در سال ۱۹۵۴ بود كه دوباره رخصت سماع دادند. در اولین سماع پس از آزادى آن مارى شیمل مولوى شناس بزرگ هم شركت داشت، حدس مى توان زد كه آنچه شیمل دیده با سماعى كه حالا انجام مى شود، توفیر دارد. آن روزها هنوز تولید انبوه سماع نشده بود، هر سال یك بار در ۱۷ دسامبر سالروز رفتن مولانا سماع انجام مى شد و بس. اما حالا یك هفته و هر شب سماع است. گرچه سماع آزاد است و وزارت جهانگردى تركیه مروج آن اما فعالیت هاى فرقه مولویه، كاملاً كنترل شده است. وقتى از دكتر شفق استاد فارسى دانشگاه آنكارا نام رهبر فرقه را مى خواهیم، سریع مى گوید كه مولویه فعالیتى ندارد و لابد شیخ و رهبرى هم ندارند، به هر حال مولوى ها دین بزرگى بر گردن فرهنگ ترك دارند، آن چند بیت تركى مولانا اولین اشعار ترك زبان ها است. مریدان مولانا در سنوات بعد آن قدر شاعر و موسیقیدان و خطاط تربیت كردند كه بتوان گفت موسیقى و شعر تركى با مولوى ها گره خورده است.تصویر آتاتورك را كه صورتكى است در ادارات دولتى در مجتمع فرهنگى مولانا هم مى توان یافت، چهره اى برنزى كه مثل ماسك بر بالاى دیوارى چسبانده اند، مى شود از چهره اش خواند كه از این سماع راضى بوده، اگر وقت كنید پس از سماع، شیخ و درویشان را مى بینید كه گوشه اى با كت و شلوار و كاپشن ایستاده اند و بر سر و كول هم مى زنند. احتمالاً بازى را برده اند، موبایل زنگ مى زند و معنویت خاموش مى شود تا فردا شب كه توریست ها بیایند. • من از این شهر مبارك به سفر مى روم قونیه شهر پنجم تركیه است. گسترش شهر در یكى دو سال اخیر بوده و ۲۰ درصد جمعیت از توریسم كار و بار مى گذرانند، قونیه هم از آن فروشگاه هاى بزرگ دارد كه مى توان عمرى را به خرید در آن گذراند. با این توسعه همه جانبه دیگر نمى توان در كوچه و پس كوچه هاى شهر ردى از شمس و مولانا را جست، جلال الدین مولانا اما فارغ از این زرق و برقى كه چشم دوستدارانش را گرفته روزگار مى گذراند، شاید تمام دلبستگى جلال الدین به قونیه را بتوان با عشقش به شمس توجیه كرد. اینجا آخرین جایى است كه مولانا، شمس را دیده و دیگر آن محبوب را نه در شام و عراق و نه در فارس و بلخ هیچ جا ندیده است. بوى شمس در قونیه مانده و مولانا لحظه اى از این شهر مبارك به سفر نخواهد رفت

برگرفته از سایت فارسی ترکیه

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

نخستین موزه ترکیه در اواسط قرن نوزدهم احداث شد. تا آن زمان آثار ارزشمند قدیمی در خزانة اندرون، در دائرة خرقه سعادت و دایره امانات قدس (واقع در توپقاپی سرای) نگهداری می شدند. در سال 1846 احمد فتحی پاشا، فرمانده توپخانه عامره، با گردآوری سلاحهای باستانی، به احداث نخستین موزه عثمانی در محل کلیسای ”آیا ایرینی“ دست زد. در سال 1869 این موزه کوچک به نام ”موزه همایون“ نامیده شد. با حفریات متعدد باستانشناسی که در جریان سالهای بعد به عمل آمد تعداد زیادی اثر باستانی کشف شد. کشف این آثار، ضرورت احداث موزه های دیگری را پیش آورد. با استقرار جمهوریت توجهی بیشتر به موزه ها معطوف شد. از میان دیگر موزه هایی که در دوره جمهوریت شروع به فعالیت کردند می توان به موز های ”آثار ترک- اسلامی“، ”ایاصوفیه“ (که در سال 1934به صورت موزه درآمد)، ”مردمشناسی آنکارا“ (1928) و ”مولانا“ (1927) اشاره کرد. موزههای ترکیه را می توان براساس نوع مواد موجود به پنج دسته تقسیم کرد:

1- موزه های باستانشناسی که در اغلب شهرها نظیر آنکارا، استانبول، ازمیر، قونیه، آنتالیا، آداناو بورسه فعالیت می کنند.

2- موزه های تاریخ، تاریخ هنر و مردمشناسی که بیشتر آثار فرهنگی- هنری دوره های سلاجقه آسیای صغیر و عثمانیان را در احتوا دارند. از این قبیلند موزه های ”توپقاپی سرای“، ”آثار ترک- اسلامی“ (هردو در استانبول)، ”مولانا“ (قونیه) و ”مردمشناسی“(آنکارا).

3- بناهای یادبود که از نقطه تاریخی حائز اهمیت می باشند، مانند ”بناهای یادبود شهید“ (در چاناق قلعه)

4- موزه هایی خاطرات حوادث بزرگ و بزرگان ترک را زنده نگه می دارند، مانند موزه های ”جمهوریت“ و ” جنگ استقلال“ (آنکارا)، ”موزه ضیاء گوک آلپ“ (دیاربکر) و ”آشیان توفیق فکر“ (استانبول)

5- خانه های موزه ای که از نقطه نظر معماری و تاریخی حائز اهمیت هستند، مانند ”خانه مراد“ (بورسه)

به جز این پنج دسته، موزه های دیگری در ارتباط با نهادها نیز وجود دارد، مانند ”موزه نظامی“ و ”موزه مطبوعات“.

جمع تعداد موزه های ترکیه در سال 2001 بالغ بر 171 بوده است. در میان شهرهای ترکیه بیشترین تعداد موزه در استانبول واقع شده است(16) و رتبه های دوم و سوم به ترتیب از آن قونیه (10) و بورسه (9) می باشد. آنکارا دارای (5) موزه است.

در موزه های ترکیه جمعاً 2733657 ماده نگهداری می شود که در میان آنها بیشترین سهم به سکه ها تعلق دارد (1584545)

یکی از ویژگیهای مهم موزه ها در ترکیه نگهداری نسخه های خطی است.

در جریان سال 2001 تعداد 8133473 نفر از موزه های ترکیه دیدار کردند که 11313144 نفر آنان خارجی بودند. جمع درآمد سالانه موزه ها در سال 2001 بالغ بر 44199615 میلیون لیر بوده است. جمع کل کارکنان موزه ها 2030 نفر (مرد: 1627 ، زن: 403 ) می باشد.

بعضی از موزه های مهم ترکیه به ترتیب الفبایی نام شهر عبارتند از:

آدانا (موزه باستانشناسی)

در این موزه آثار سنگی، به ویژه سنگ مزارهایی چون سنگ مزار آشیل و مجسمه های مربوط به دوران یونان باستان و روم جای گرفته است. در سالن فوقانی موزه آثاری که از دوره های هیتی، یونان، رم، بیزانس، سلجوقی و عثمانی به دست آمده به نمایش گذارده شده اند. در این موزه سالنی مخصوص آثاری که از منطقه آدانا به دست آمده اند نیز وجود دارد. در سالن مخصوص سکه ها و جواهرات، علاوه بر سکه های ادوار مختلف، مهرهیای بابل و هیتی و زیور آلات رم و بیزانس دیده می شود.

آدی یامان

آثاری که در راستای پروژه فرات سفلی (1978) به دست آمده و در کتابخانه عمومی شهر گرد آمده بود، پایه نخستین موزه شهر را فراهم کرد. این موزه از سال 1982 به بعد در محل جدید خود مشغول فعالیت است.در قسمت باستانشناسی موزه آثاری از ادوار پالکولیتیک، یونان باستان، روم و بیزانس جای گرفته است. در بخش مردمشناسی البسه، فرش و گلیم، زینت آلات و اشیاء خانه که از منطقه ادی یامان به دست آمده اند دیده می شود.

آدی یامان (موزه هوای باز نمرود)

کوه نمرود به ارتفاع 2150 متر در 103 کیلومتری آدی یامان قرار دارد و در آن مجسمه های خدایان چون زئوس، آپولون و هراکلس و حیواناتی چون شیر و عقاب دیده می شود.

آنتالیا

نخستین موزه آنتالیا در سال 1922 در مسجد علاء الدین احداث شد و در آن آثاری که از آنتالیا و اطرافش جمع آوری شده بودند جای گرفت. اشیاء موجود در این موزه (که جنبه انباری داشت) در سال 1934 به محلی دیگر منتقل شد. این محل جدید به جهت این که ظرفیت آثار بدست آمده از ”سیده“ و ”پرگه“ و دیگر آثار گردآوری شده را نداشت، ضرورتاً محل جدیدی برای موزه درنظر گرفته شد که ساختمانش در سال 1965 آغاز شد. این محل جدید در سال 1972 گشایش یافت. موزه آنتالیا دارای 13 سالن، بخش کودک و گالریهای هوای باز است. عنوان بعضی از سالن های این موزه چنین است:

سالن طبیعی و ماقبل تاریخ، سالن آثار کوچک، سالن خدایان، سالن امپراتور، سالن سنگ مزارها، سالن سکه و سالن های مردم شناسی.

آنکارا (موزه تمدنهای آسیای صغیر)

موزه تمدنهای آسیای صغیر در محله محمود پاشا، صدراعظم سلطان محمد فاتح قرار دارد که بنایش در جریان سالهای 1464 تا 1471 ساخته شده است. در سالن اصلی این موزه که بر روی چهار پایه استوار است و ده گنبد دارد آثار در دو بخش به نمایش گذارده شده اند: در سالن میانی که با گنبد ها پوشیده شده آثار سنگی جای دارند و سالنهای جنبی آثار کوچک دیده می شوند. آثار موجود در سالن میانی از مراکز دوره هیتی (نظیر آلاجاهویوک، اصلان تپه ، ...) بدست آمده اند و آثار موجود در سالن های جنبی به بخشهای مختلفی چون ادوار پالئولیتیک، نئولیتیک، کالکولیتیک، برنز، کلنی های بازرگانی آسور، هیتی، ... تقسیم شده اند.

آنکارا (موزه مردمشناسی)

موزه مردمشناسی از نخستین موزه هایی است که در دوره جمهوریت ساخته شده است. ساختمان این موزه در سال 1925 شروع شد و دو سال بعد به پایان رسید. موزه عنوان کنونی خود را در سال 1930 به دست آورد و فعالیت خود را شروع کرد. موزه مردمشناسی در حال حاضر از ده سالن، یک کتابخانه، یک آرشیو، مخازن و قسمت مخصوص امور اداری تشکیل شده است.

در یکی از سالن ها که در ورودی موزه قرار گرفته محل دفن جسد آتاتورک دیده می شود. جسد آتاتورک پیش از آن که به محل کنونی منتقل شود در جریان سالهای 1938 تا 1953 در این سالن قرار داشته است. عناوین سالن های دیگر موزه عبارتند از : سالن البسه وزینت آلات، سالن گلدوزیها و کاردستی ها، سالن قماش ها، سالن آثار مادی، خانه آنکارا (اطاقی از یک خانه قدیمی آنکارا)، کریدور (حاوی لوازم آشپزخانه، چینی های چاناق قلعه، گرزها،...)، سالن اشیاء تکایا، سالن بسیم آتالای (آثاری که وی به موزه اهدا کرده است)، سالن آثار خطی و سالن آثار چوبی.

آنکارا (موزه جنگ استقلال)

محل نخستین مجلس ملت ترکیه در سال 1986 به عنوان موزه جنگ استقلال مورد استفاده قرار گرفت. مجلس اول تا سال 1925 در این ساختمان مستقر بود تا اینکه به مجلس بعدی که آن هم امروز به موزه جمهوریت تبدیل شده است منتقل گردید. در این موزه به طوری که از عنوانش نیز مستفاد می شود آثار مربوط به جنگ استقلال گردآمده است.

آنکارا (موزه جمهوریت)

موزه جمهوریت در سال 1982 در محل دومین مجلس ترکیه شروع بکار کرد. در این موزه علاوه بر تصاویر رؤسای جمهور ترکیه، به تصاویری از فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ترکیه در دوره جمهوریت جای داده شده است.

آنکارا (موزه دولتی نقاشی و مجسمه)

این موزه در سال 1980 در طبقه فوقانی ساختمان اجاق ترک (سابق) گشایش یافت. در بخش اول موزه نقاشیهای دوره پیش از جمهوریت و در بخش دوم نقاشیهای دوره جمهوریت جای گرفته اند.

آیدین

پایه موزه آیدین با گردآوری آثار باستانی در باغچه انستیتوی هنر در سال 1950 گذارده شد. این آثار در سال 1959 به مدرسه ظفر منتقل گشتند و موزه در سال 1973 رسماً گشایش یافت. موزه آیدین به دو بخش باستانشناسی و مردمشناسی تقسیم می شود. بخش باستانشناسی خود از سه قسمت تشکیل یافته است: در بخش اول اشیاء و ظروف ماقبل تاریخ، سکه های مربوط به دوره های یونان، روم و بیزانس قرار دارد. در بخش دوم آثار مربوط به دوره های یونان، روم و چینی های متعلق به دوره هیتی جای گرفته است. در بخش سوم آثار سنگی و مجسمه ها و قطعات معماری دیده می شود.

در حیاط موزه، مجسمه هایی از دوره دوم، همراه با سنگ مزارها و کتیبه ها دیده می شود.

ارزروم (موزه باستانشناسی)

این موزه دارای دو سالن است. در سالن شماره یک آثار به دست آمده از حفریات اطراف ارزروم در جریان سالهای اخیر جمع آوری شده است و در میان آنها آثاری از دوره ماقبل تاریخ تا بیزانس قرار دارد. سالن شماره دو حاوی آثار مردم شناختی است و در میان آنها انواع البسه، زینت آلات، اسلحه، قفل ها و لوازم تکایا دیده می شود. موزه بخش کوچکی نیز دارد که در آن نسخه های خطی مذهب و نفیس جای گرفته است. در حیاط موزه آثار سنگی از قبیل لوحه ها، تکه های از مجسمه و قطعات معماری نیز قرار گرفته است.

ارزروم (موزه آثار ترک- اسلامی)

این مدرسه در محل مدرسه یاقوتیه قرار دارد که از آثار ارزشمند دوره ایلخانان است و در سال 1310 به دستور سلطان الجایتو ساخته شده است. مدرسه در سال 1990 مورد تعمیر و مرمت قرار گرفت و چهار سالن بعد به عنوان موزه آثار ترک- اسلامی شروع بکار کرد. در این موزه آثار مختلف چوبی، سنگی و چینی از دوره های سلاجقه و عثمانی همراه با آثار مختلف مردم شناختی جای گرفته است.

ازمیر (موزه باستان شناسی)

موزه باستانشناسی ازمیر که ساختمانش در سال 1970 شروع شده بود، در سال 1984 گشایش یافت. این موزه چهار طبقه دارد. در طبقه میانی که در قست ورودی موزه قرار گرفته، مجسمه های مرمر متعلق به ادوار قدیم و آثار کوچک در داخل ویترین ها به نمایش گذارده شده اند. در طبقه فوقانی نمونه هایی که حفریات منطقه اژه به دست آمده و متعلق به ادوار ماقبل تاریخ تا پایان دوره بیزانس می باشند جای گرفته اند. در طبقه تحتانی لحدهایی از سنگ مرمر و یا گل پخته می شود.

ازمیر (موزه باستانشناسی افس)

این موزه بدواً در قصبه سلجوق واقع در 70 یکیلومتری ازمیر و در سر راه خرابه های افس بنا شده بود. آثاری که از حفریات افس به دست آمدند ضرورت احداث موزه جدیدی را به میان گذاشتند. این موزه جدید در سال 1964 گشایش یافت. آثار موجود در موزه باستانشناسی افس در یک سالن کوچک، یک سالن بزرگ و محوطه روباز به نمایش گذاشته شده اند. از میان مشهورترین آثار موجود در این موزه می توان به مجسمه ارتیمیش اشاره کرد که متعلق به قرن دوم میلادی است. در سالن بزرگ مجسمه هایی نظیر مجسمه زئوس و در سالن کوچک آثار مختلف متعلق به ادوار یونان و روم در داخل ویترین ها قرار گرفته است.

استانبول (موزه توپقاپی سرای)

موزه توپقاپی سرای با دارا بودن بیش از دویست هزار سند، 86 هزار کتاب و بیست سالن مملو از شاهکارهای نفیس تاریخی، یکی از بزرگترین موزه های جهان است. سلطان محمد فاتح پس از فتح استانبول(1453) نخستین کاخ خود را در میدان بایزید ( محل کنونی دانشگاه استانبول) و دومین کاخ خود را با عنوان ”سرای جدید“ با مساحت 82 هزار متر مربع در محل فعلی موزه توپقاپی سرای بنا کرد. این کاخ سالهای سال محل اقامت سلاطین عثمانی بود. موزه سه حیاط اصلی دارد که از سه دروازه (باب همایون، باب السلام، و باب السعاده) می توان داخل آنها شد. در این موزه البسه سلاطین، آثار ارزشمند متعلق به کاخ های سلطنتی (از جمله تخت نادرشاه)، تابلوهای نفیس نقاشی، جواهرات، مینیاتورهای ارزشمند (از جمله در داخل شاهنامه فردوسی)، اشیایی که گفته می شد به حضرت محمد (ص) متعلق می باشند و در دائره خرقه سعادت نگهداری می شوند، نسخه های خطی که در کتابخانه احمد سوم قرار گرفته اند و کلکسیون اسلحه جای گرفته است.

استانبول (موزه آثار ترک-اسلامی)

موزه آثار ترک- اسلامی که در میدان سلطان احمد قرار گرفته در سال 1983 گشایش یافت. این موزه بدواً در سال 1914 با عنوان موزه اوقاف اسلامیه در قسمتی از مجتمع سلیمانیه شروع بکار کرد تا این که در سال 1927 به وزارت آموزش ملی داده شد و عنوان کنونی خود را به دست آورد. موزه آثار ترک- اسلامی از بخش های زیر تشکیل شده است:

1- بخش فرش که در آن نمونه های ارزشمندی از صنعت فرشبافی سلجوقیان و دوره های بعد به معرض نمایش گذارده شده است.

2- بخش نسخه های خطی و هنر خطاطی که در آن آثار ارجمندی از ادوار اولیه اسلامی (کتاب، جلد، تذهیب، مینیاتور، لوحه) جای گرفته است.

3- بخش آثار چوبی که در آن نمونه هایی از دوره هایی از هنر سلجوقیان و عثمانیان و به معرض نمایش درآمده است.

4- بخش آثار سنگی که نمونه هایی از دوره های اموی، عباسی، ممالیک، سلجوقی و عثمانی را دربر می گیرد.

5- بخش کاشی و آثار چینی و شیشه ای شامل نمونه هایی از کاشیکاری قدیم و هنر شیشه کاری در اسلام.

6- بخش آثار فلزی که از دوره یهای سلجوقی و عثمانی باقی مانده اند.

7- بخش مردم شناسی که در آن نمونه هایی از هنر نساجی و هنرهای دستی نشان داده می شود.

استانبول (موزه ایاصوفیه)

اگر ایاصوفیه به عنوان موزه شناخته شده، نه به خاطر اشیایی است که در داخلش قرار گرفته، بلکه به خاطر خود ساختمان است که آن را جزو موزه ها درآورده است. ساختمان ایاصوفیه به عنوان کلیسا در سال 326 میلادی از سوی کنستانتینوس بزرگ آغاز شد و بعداً ظرف سالهای 532 تا 537 از طرف امپراتور ژوستینیانوس به اتمام رسید. ساختمان بر روی 107 ستون نشسته که از میان آنها 40 ستون در طبقه تحتانی و بقیه در طبقه فوقانی قرار گرفته اند.

پس از فتح استانبول که در سال 1453 صورت گرفت، کلیسای ایاصوفیه به مسجد تبدیل شد و در سال 1934 به عنوان موزه بازدید مردم قرار گرفت. موزه ایاصوفیه با مناره ها، محراب و منبر متعلق به دوره عثمانی آراسته شده است.

استانبول (موزه باستانشناسی)

موزه باستان شناسی در محلی قرار گرفته که ساختمانش در سال 1891 آغاز شد و با ملحقاتی که در سال 1975 افزوده شد تکمیل گشت. این موزه جمعاً 36 سالن دارد که از میان آنها 20 سالن در طبقه تحتانی و بقیه در طبقه فوقانی قرار دارند. در سالن طبقات تحتانی آثار متعددی چون سنگ مزارها، کتیبه ها، مجسمه ها، ستون ها و قطعات معماری مربوط به ادوار مختلف تاریخ جای گرفته است.

در سالن طبقات فوقانی آثاری از قبیل مجسمه های کوچک گلی، ظروف آلات و سکه ها جای گرفته که در ویترین ها گذارده شده اند.

استانبول (موزه آثار شرق قدیم)

موزه آثار شرق قدیم که در سال 1917 گشایش یافته بود پس از تعمیرات لازم با چهره ای جدید فعالیت خود را در سال 1973 آغاز کرد. از ویژگیهای این موزه احتوای آثاری است که پیش از جنگ جهانی اول از مناطق بین النهرین، مصر و آسیای صغیر به دست آمده اند.

در این موزه مجموعه اسنادی که با خط میخی نوشته شده و تعدادشان از 70 هزار تجاوز می کند قرار دارد.

استانبول (دلمه باغچه سرای)

سلطان عبدالحمید پس از آنکه در سال 1839 به تخت نشست به دنبال احداث کاخی برآمد که بتواند در طول سالن در آنجا اقامت کند. ساختمان این کاخ که دلمه باغچه سرای نام گرفته و تحت تأثیر معماری اروپا به سبک رنسانس و باروک ساخته شده بود و در سال 1853 به پایان رسید و برای تزئینات آن حدود 4 میلیون طلا صرف شد.

تابلو های نقاشی، چهل چراغها و ظروف چینی، دلمه باغچه سرای را به صورت یک موزه هنری درآورده است.

بورسه (موزه باستانشاسی)

موزه باستانشناسی بورسه در سال 1972 گشایش یافت. این موزه از چهار سالن، آزمایشگاه، انبارها، کتابخانه و اطاقهای کار تشکیل شده است.

در چهار سالن این موزه به ترتیب آثار و سکه های ماقبل تاریخ، آثار سنگی، شیشه ای و چینی و شاهکارهای هنری جای گرفته اند. در حیاط موزه سنگ مزارها، ستونها، مجسمه ها و قطعات معماری دیده می شود.

بورسه (موزه آثار ترک- اسلامی)

موزه آثار ترک- اسلامی بورسه به عنوان گالری هنری دوره عثمانی در سال 1974 در محل ”مدرسه سبز“ گشایش یافت. این مدرسه در جریان سالها 1414 تا 1424 از سوی محمد چلبی سلطان عثمانی ساخته شده بود. در موزه آثار ترک- اسلامی آثاری از قرن چهاردهم میلادی تا آخرین دوره عثمانیان جای گرفته است. در میان این آثار شمعدانها، کتابهای خطی مذهب، لوحه ها، رحله های قرآن، اسلحه های آتشین و اشیاء آشپزخانه دیده می شود. در حیاط موزه سنگ مزارها و کتیبه های عمانی قرار گرفته است.

دنیزلی

خرابه های حمام رومی شهر هیراپولیس واقع در دنیزلی (پاموق قلعه) در سال 1984 به عنوان موزه باستانشناسی شروع بکار کرد. در نخستین سالن این موزه سنگ مزارها و مجسمه هایی که از حفریات شهر به دست آمده اند جای گر فته است. در ویترین های سالن شماره 2، آثار باستانی کوچک و در سالن شماره 3 باقیمانده هائی از تئاتر قدیمی شهر دیده می شود. در محوطه روباز موزه هم انواع سنگها قرار گرفته است.

قونیه (موزه مولانا)

موزه مولانا را در میان موزه های متعدد قونیه جایگاهی دیگر است. این موزه افزون بر اینکه مزار عارفی کامل و وارسته ای را در دل خود جای داده، آثار مربوط به مولانا و مولویه را همراه با تعدادی از اصیل ترین آثار هنری گرد آورده است. مجتمع مزار و درگاه مولانا از سمت غرب با حجره های دروایش و سه طرف دیگرش با دیوارها احاطه شده است. قسمتهای مختلف مزار و درگاه مولانا عبارتند از :

- اطاق تلاوت (دایره خط)، محلی که قبلاً دروایش در آن به تلاوت قرآن مشغول می شدند. این سالن کوچک اینک به صورت ”بخش خط“ مرتب شده و در آن آثار بعضی از خطاطان مشهور عثمانی جای گرفته است.

- تربه (حضور پیر) که در آن مزار مولانا و دیگران قرار گرفته اند.

- سماع خانه که در آن آلات موسیقی، رحله ها، شمعدانها و قندیل های متعلق به درگاه و البسه مولانا جای گرفته است.

- مسجد که محرابی از مرمر و مناره ای تک شرفه دارد.

- حجره های درویشان که در سال 1584 از سوی سلطان مراد سوم برای اقامت درویشان ساخته شده بود. امروز دو عدد از این حجره ها به همان شکل قدیم محافظت شده است.

- مطبخ مولوی که در آن هم غذای مورد مصرف درگاه پخته می شد و هم به عنوان ”چله خان“ نونیازان به کار می رفت و در اینجا اشیاء مختلفی که در آشپزخانه بکار گرفته شده و تعداد زیادی اثر خطی را در خود جای داده است.

- میدان شریف که اطاق وسیعی است و امروز به عنوان محل کار مدیر موزه بکار می رود.

- شادروان و حوض شب عرس که شادروان در سال 1512 از سوی یاووز سلطان سلیم ساخته شده است و حوض که همه ساله در سالگرد وفات مولانا مراسم شب عرس در کنار آن انجام می گیرد.

قونیه (موزه باستانشناسی)

آثاری که از حفریات قونیه و اطراف به دست آمده و در این موزه گرد آمده اند. در این موزه که در سال 1963 به محل کنونی خود انتقال یافت بخشهای زیر دیده می شود:

1- سنگ مزارها، کتیبه ها، مسجمه های شیر که اغلب متعلق به دوره روم هستند، قطعات معماری متعلق به دوره کلاسیک و آثار سنگی متعلق به دوره بیزانس، این آثار در حیاط موزه جای گرفته اند.

2- بخش آثار مربوط به ادوار کلاسیک شامل کتیبه ها، مسجمه ها، آثار گلی، فلزی و شیشه ای.

3- آثار موجود در دیگر سالن های موزه، شامل مهرها، مسجمه های کوچک، زینت آلات و غیره.

نوشهر (موزه باستانشناسی و مردمشناسی حاجی بکتاش)

ساختمان این موزه که در سال 1975 شروع شده بود در سال 1988 به پایان رسید. موزه باستان شناسی و مردم شناسی حاجی بکتاش، دارای سه سالن، دو انبار، یک آزمایشگاه، و یک کتابخانه است. در سالن شماره یک آثاری از عصر برنز و در سالن شماره دو آثاری از عهد یونان باستان جای گرفته است. در بخش مردم شناسی موزه، نمونه هایی از البسه، زینت آلات، آئینه ها، شمشیرها، فرشها و گلیم ها دیده می شود.

نوشهر (موزه درگاه حاجی بکتاش)

مجتمعغ درگاه حاجی بکتاش (خانه پیر) در سال 1964 گشایش یافت. این موزه از سه حیاط تشکیل یافته است :

1- در حیاط اول چشمه ای که به سبک چشمه های عثمانی ساخته شده است دیده می شود.

2- در حیاط دوم حوض مربّع شکلی وجود دارد که در سمت راستش مجسمه شیری به چشم می خورد. در شرق این حیاط اطاقهایی تعبیه شده که نانوائی و مطبخ درگاه می باشند. در مطبخ آلات آشپزخانه و دیک سیاه (که از سوی بکتاشیان مقدس شمرده می شد) جای دارد.در قسمت غرب حیاط دوم اطاقهایی وجود دارد که به آنها ”خانه میدان“ گفته می شود. در ورودی این میدان که روزگاری آئین جم در آن انجام می گرفت ”سنگ میدان“ به چشم می خورد. در اطاق میدان، اجاق، پوست ها و تخت چراغ به چشم می خورد. امروز در طبقات بالای خانه میدان کتابخانه موزه جای گرفته است.

3- در قسمت راست حیاط سوم مزار دده بابا، بالیم سلطان و در مقابل آنها مزار حاجی بکتاش ولی به چشم می خورد.

برگرفته از سایت فارسی ترکیه

تورهای غیر انتفاعی موسسه را با کلیک بر روی لینک زیر ببینید :

 تورهای ارزان قیمت

بنای آیا صوفیه كه در میدان سلطان احمد استانبول قرار دارد یكی ازبزرگترین اثرهای تاریخی دوران بیزانس است و در زمان كنستانتینوس اول بنا شده است. این بنا كه ستون بندی آن چوبی بود در 15 شوبات 360 افتتاح شد اما درجریان شورش علیه دولت تماما سوخت. این بنا مجددا بدست تئودوزیوس دوم احداث و درس ال 415 مجددا افتتاح شد. در دوران جاستینیانوس اول بدنبال یك شورش علیه دولت مجددا دستخوش حریق شد. برای بازسازی بنا دو معمار به نامههای ایسیدوروس (از میلتوس یا سوكلی فعلی) و آنتییوس (از تراللس یا آیدنلی فعلی) ماموریت یافتند. بنا با كار 10 هزار كارگر در طول پنج سال و تحت نظر 100 استاد باشی تكمیل شد و به تاریخ 27 آرالیك 537 افتتاح شد. بنایی كه امروزه در سال پذیرایی صدها هزار نفر توریست داخلی و خارجی است، در سنوات بعد از آن تاریخ نیز مكرر بازسازی شده است. این بنا كه به مدت 916 سال بعنوان كلیسا از آن استفاده شده است پس از فتح استانبول به مسجد تغییر یافت. این مسجد به مدت 481 سال در دوران عثمانی ها فعال بود. آیا صوفیا بعدا با اضافه شدن بناها ، مناره ها و بازسازیها در سال 1935 به موزه تبدیل و در خدمت توریسم قرار گرفت. موزه هر روز از ساعت 9:30 الی 16:30 برای بازدید علاقه داران باز است . میدان سلطان احمد./ استانبول

یكی از مكانهایی كه مورد توجه كسانی است كه میخواهند از زندگی روزمره گذشته اطلاعاتی كسب كنند. بویزه موزائیكهای این موزه موزائیك در یك حد اعجاب آوری و زیبایی نشانه هایی از زندگانی دوران دوم باستان را دارا بوده و بخوبی حفظ شده است. این موزائیك (نشان میدهد كه تیر شكار حیوانات چطور ساخته می شد . اشعاره فصول سال و قهرمانهای آنان كی بوده است. همچنین در این موزه آثاری از دورن هیتیتها و اسور بصورت قلم كاری روی سنگ ، طلا و آثار ساخته شده و از جنسهای مختلف وجود دارد.

قسمتی از موزائیك ها تخریب شده است اما این سبب نمی شود كه این موزه جزو موزه ای برتر موزائیك دنیا نباشد. یكی از موزائیكهای غیر قابل قیمت گذاری این موزه موزائیك فصول سال ساخته شده به سال 200 میلادی است.

بدلیل كبمود جا بسیاری از آثار چینی هنوز در معرض دید قرار داده نشده است. این موزه بجز روزهای دوشنبه هر روز از ساعت 8:30 الی 16:30 برای بازدید علاقه مندان باز است. ورود پنج میلیون و با تخفیف 5/1 میلیون است . تلفن: 2146867-326 0.